Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 15.08.1928, Blaðsíða 3

Bjarmi - 15.08.1928, Blaðsíða 3
BJARMI 171 vera svo úr lagi færðar, að þar á verði engin bót ráðin. Og þegar þeir svo geta ekki lengar notað nýjaguð- fræðina, standa þeir öldungis ráð- þrota og gefa alla guðfræði frá sjera. Jeg hefi reynt að búa þetta erindi í íslenskan búning, sökum þess, að jeg tel það eiga við hjer, engu siður ea í landi höfundarins. Vjer höfum hjer alveg samskonar gamla og nýja guðfræði, sömu baráttuna þeirra i milli og sömu óánægjuna yfir því, hvernig hin nýja kenning er sama sem valdboðin i landinu, undir yfir- varpi frjálslyndis, en feðratrú vorri útrýmt. I'að getur sem sje engum hugsandi manni dulist, að hjer er að ræða um tvenskonar trú: opinberunartrú gamal-guðfræðinga og framþróunartrú ný-guðfræðinga, og þær harla ólíkar. Önnur byggir á opinberun Guðs í Jesú Kristi, eins og sú opinberun er birt og boðuð í Ritn- ingunni, og eins og henni er viðtaka veitt af endurfœddum manni. Hin byggir að vísu á sömu opinberun, en að eins að því leyti, sem hún er timanleg og samþýðist veraldleg- um vísindum, að dómi hins óendur- fœdda manns. Látum oss horfast i augu við ástandið, eins og það er: Vjer, sem aðhyllumst gömlu stefnuna, getum ekki viðurkent að sú trú, sem ný- guðfræðingar boða, sje kristileg trd. Kristin trú er heitin eftir Kristi Jesú, frelsara mannanna, Guðs eingetna syni. En »í guðíræðikerfi nútimans er Jesús ekki talinn vera Guð, sem ber syndir minar fyrir mig eða tekur á herðar sjer þá byrði, sem jeg ætti að bera. Hann er taiinn maður^.1) 1) Pessi skýlausa yflrlýsing er opin- berlega gefin hjer viö guðfræðideild há- Slíka trú getum vjer ekki talið kristi- lega; það væri að afneita vorri helg- ustu sannfæringu. — Nýguðfræðingar geta að vísu viðurkent vora trú sem kristilega; en þeir geta ekki samsint þvi, að gamla guðfræðin sje visinda- leg, af þvi að þeir skoða hana að eins með augum hins náttúrlega manns. Getur það nú verið holt og rjett- mætt, að halda svo gjör-ólikum trú- arflokkum innan vjebanda einnar og sömu kirkju? Hlýtur það ekki að valda sívaxandi óheilindum og ó- ónægju, að þröngva svo gagnstæðum trúarskoðunum undir einn hatl? Samkvæmt grundvallarlögum rikis- ins er því skylt að styðja og vernda evangelisk-lúterska kirkju i landinu, og enga aðra, — ekki þá kirkju, sem nýguðfræðingar vilja láta heita evan- gelisk-lúterska, til að geta lifað á brauði hennar, heldur þá, sem i raun og veru er evangelisk-lutersk. Sjái ríkisvaldið það ekki, að ný- guðfræðingar boða nýja trú, sem ekki á neinn rjett til ríkisverndar; sjái það ekki, að ef þessu fer fram, hlýtur friðinum að vera skift, og taki það ekki i taumana og hreinsi til innan kirkjunnar, þá verða þeir, sem láta sjer ant um feðratrú sína og vilja varðveita hana til handa börnum sínum, að taka til sinna ráða. Og hvaða úrkosti eigum vjer þá? Fyrst og fremst þann, að halda fast og stöðuglega við trú vora — vorn allrahelgasta arf—, hverju sem fram fer i kringum oss. Annar kosturinn er sá, að vinna að skilnaði rikis og kirkju, svo að vjer þurfum ekki lengur að láta neyða skólans í nafni nýju stefnunnar, sbr. frá- sögn »Morgunbl.« 30. okt. 1927 af fyrir- lcstrum dr. Auer's.

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.