Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.11.1928, Blaðsíða 6

Bjarmi - 01.11.1928, Blaðsíða 6
230 B JA R MI Gyðingar og Gyðingatrúboð. Eftir síra Gisla Johnson. IJað gagntekur mig iunileg gleði, likt og mann sem kemur heim til sin úr langii utanför, er jeg gríp tæki- færift, sem ritstjóri Bjarma bauö mjer, til þess að segja krislnu fólki íslands dálítið frá því starfi, sem jeg heli borið lán til að helga alla æfi mína. Löng leið, og furðu krókótt, skilur lilið á Noiðurlöndum, þar sem lifn- aðarbættir eru óbrotnir og skýrt af- maikaðir, og þann heim, þar sem Gyðiugar nútímans lifa og hrærast, hafa náð undir sig völdum og geta beitt áhrifum sínum. Pess vegna er það erfið þraut Norðurlandamannin- um, að fá skilning á líli þeirra og áhrifum. — Á Norðurlöndum búa Gyðingar hvergi svo verulegu tali nemi, nema helst i Danmörku og þá aðallega í Kaupmannahöfn, — hafa og Danir fengið tækifæri til þess að komast að raun um, hvern skerf Gyðingur, eins og t. d. Georg Brandes, leggur til menningarmála, þegar hann fer á stúfana. Að öðru leyti eru Gyð- ingar ókunn þjóð flestum Norður- landabúum, þjóð, sem okkur er erfitt að hugsa um öðruvisi en sem hina fornu, bibliulegu þjóð. En er þá nokkuð svipað með Gyðingum nútimans og þessari fornu þjóð biblíunnar? Já, svipurinn er enn áþekkur. í raun rjettri hafa þúsundir ára haft furðu lítil áhrif til breytinga á heild- arsvijiinn. Einkum og sjer í lagi koma öll aðalsjerkenni Gyðinga að fornu og nýju i Ijós hjá einum af forfeðrum Gyðinga í gamla testamentinu, sem sje hjá Jakob ísakssyni ísrael, mann- inum með hvarflandi skap, glöggan skilning á mönnum og málum, og þó enn þá dýpri skilning á verð- mætum guðsrikis, manninum með sjálfskapaða harma, en þó undir öruggri handleiðslu Guðs. Þannig er Gyðingurinn enn þann dag í dag. Eilt hefir þó breytst. Siðan þeir höfnuðu Jesú frá Nazaret sem frelsara sinum og Messiasi, heíir dómur Guðs hvilt á þeim, hvíll á þeim nærfelt tvö þúsund ár. Þeir eru þjóð, dæmd þjóð, sem getur þó ekki dáið út. Sjerhver önnur þjóð myndi fyrir löngu hafa liðið undir lok, undir slikum dómi Guðs, en að þvi er Gyðinga snertir, þá hefir hitt þó orðið uppi á teningnum, þó merki- legt sje, að þeir hafa ekki að eins komist hjá tortimingu, heldur lielir útlegð þeirra, svo hræðileg sem hún er, komið þeim í valdasessinn meðal þeirra þjóða, er þeir hafa tekið sjer bólfestu bjá. — Eins og enginn telur sig skyldan til að taka tiltit til þeirra, eins telja þeir sig ekki knúða til þess að hlýða ýmsum óskráðum lögum og venjum, sem við teijum okkur skylt að hlýða. í hugsana- og at- hafnalífinu hala þeir frjálsari hendur en aðrir menn, hvort heldur þeir hagnýta sjer frelsi þetta til góðs eða ills. Hjer sannast og hið fornkveðna, að ránfuglinn sest að hræinu þegar hann sjer sjer færi á. Ef sýking eða ómenska sýgur merginn úr einhverri þjóð, þá flykkjast Gyðingar að henni, og oftast verða áhrif þeirra þá til að auka vandræðin. — Á breyskleika manna og syndum er hægast aö græða fje og auðveldust leiðin til valda. — Sje þjóðlifið aftur á móti ósýkt og i föstum skorðum, fækkar Gyðingunum og áhrif þeirra verða þá oftast til góðs, vekja menn og hvetja til nýrra dáða.

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.