Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.03.1936, Blaðsíða 1

Bjarmi - 01.03.1936, Blaðsíða 1
5. tölublað Reykjavík, 1. marz 1936 30. árgangur 1. sunnud. í föstu. (Matt. 4, 1—11). Freisting Jesú. Eftir S. Á. Gíslason, carid. theol. Ötrúleg saga! Óskiljanleg frá- saga. Einkennileg munnmæli! Á þessa leið tala mörg börn nútím- ans, þegar talið berst að freist- ingasögu Jesú Krists. — En annars er fremur rætt um ann- á3 en frásögur Biblíunna.r og varla von á miklu.m skilningi hjá börnum aldarandans gagn- vart annari eins frásögn. Mörg ár, alla leið að þrítugs aldri, hefir ekkert borið á hon- um, hinum fyrirheitna fulltrúa Guðs á jörðu og fulltrúa manna á himni. Hvernig stendur á þvá? Þurfti hann að bíða eftir Jö- hannesi skírara? — Eða því var starfstími beggja svo stuttur? 'Æg veit það ekki, -- finnst þao vera eitt af því allra óskiljan- legasta í Biblíunni. Þegar Jóhannes skírari fer aö starfa, kemur Jesús til hans, tekur skírn, himnar opnast og >heilagur andi steig niður yfir hann í líkamlegri mynd«. »Fullur af heilögum anda«, skrifar Lúkas, var hann leidd- ur af and.anum í óbyggðir, og eftir 40 daga föstu, kemur Sat- an persónuJega til hans og freistar hans á ýmsa lund. Það er ekki undarjegt, þótt vantrúin hafi fundið fyrr og síð- ar ýmislegt »ótrúlegt« í þess- um frásögnum — og þær séu sem dauður bókstafur hjá al- vörulausu fólki. En þeir, sem lesið hafa og Jesa enn með lærisveina hugar- fari; hlu.tu og hljóta enn þakk- arefni og leiðsögn. Þau, voru í raun og veru ægi- l.eg átökin þarna út í óbyggð- inni, því þar voru. átök milli Jjóss og myrkurs um mannkynið allt. Hefði Kristur brugðizt, þá hefði verið úti um oss. Því ætti hverjum Jærisvein að vei-a eðlilegt að snúa íhugun freistingasögunnar í þakkar- gjörð, I Getsemanegarði hófst baráttan að nýju, og í Getse- manegarð kemur margur læri- og iðrunartilfinningum. »Hvergi átti ég aðra eins stund í Gyðingalandi og þar,« skrifaði langferðamaður og læri- sveinn, »Ég fann aJveg ósjálf- rátt að þarna átti ég sæti, oft hafði ég sofið, miklu oftar en postularnir, en aldrei hafði Frelsari minn sleppt af mér hendinni. Rússneskir pílagrímar lœmu þar að, sem ég sat og kysstu steininn. Þeir rauluðu orð Kristur, Gud á krossi píndur. kom og fœrdi lausnargjald. öllum heimi sekum sýndur, syndar braut og djöfuls vald. Lífs frá hjarta Ijósid bjarta lýsti mér ad hans klædafald. Jesús, pú sem líf mitt leystir, lózt mig smakka kœrleik pinn. Elskti pinni önd mín treystir, oft pó bregdist veröldin. Einn pú lifir öldum yfir, allra sálna frelsarinn. Ég skal med pér vinna' og vaka, vinur sálna, í gledV og praut, á mig gladur ok pitt taka, eiga pig að förunaut. Ljúft ég bid pig: Leid og styd mig, lausnari minn. á sigurbraut. i. N. sveinn gagntekinn af þakkJæti. Rétt fyrir utan hliðið að Getse- manegarði er ^Postulaklöppin*, þar sem mæJt er, að postuiarnir hafi haljast að sofandi forðum, meðan meistari þeirra sveittist blóði í sálarbaráttu. Margur Jærisveinn hefir set- ið þar síðan, ekki sízt á skírdags- kvöld, gagntekinn af þakkla'ti — og lag, sem ég hafði ekki fyrr heyrt, en þó skildist mér, að þeir Jiugsuðu svipað og ég, hugsuðu auðmjúkir um Jiðið Jíf og Jiðnaa- svefnstundir og hugsuðu gagn- teknir af þakklæti um hjálp- í'æðisbaráttu og trúfesti Frels- arans. Við gátum ekki taJað saman, tungumálin voru svo ójík, en ein- hvern veginn skildist mér að trúarreynslan væri svipuð og að vér heyrðum allir hvíslað að oss, hverjum fyrir sig: »Vakið og biðjið svo þér faJJ- ið eigi í freistni, andinn er að sönnu reiðubúinn, en holdið er \eikt«. Má ekki lesa sömu Jeiðbein- ingu úr freistingasögunni? Jes- ús var viðbúinn og svaraði freistaranum með orðum heil- agrar ritningar, og hann Jifði í bæn, bað meðan aðrir sváfu og Iiratt frá sér tálsnörum Satans. — En hvað gjörum við? — Eig- um við ekki, þú og ég, að reyna að gjöra okkur það Jjóst, seint og snemma, hvaðan freisting- arnar koma, hvað er í hættu, og hvaða vopn okkur eru veitt gagnvart þeim? Bak við þær er Satan. — Það er ekki orðum eyðandi við þá, sem segja að hann sé ekki til. Þótt engin Biblía væri til, til að segja oss frá honum, segði spillingin mikla um ajlan heim, að voldug vera hlyti að vera á bak við hana. Velferð okkar er í hættu, og orð írá Guði og bænarandvarp eru beztu vopnin. Á hverjuan degi þurfum við að biðja: »Eigi leið þú oss í freistni, heldur frelsa oss frá illu«. S. Á. Gíslason. Frægum prófessor við háskóla keis- arans i Tokio var veitt lausn frá embætti, eftir að hann hafði sagt af sér. Astæðan var sú að hann sner- ist til kristinnar trúar. Er hann hafði tekið trú, tók þessi lærði og háttsetti maður að læra grísku og hebresku, til þess að hann gæti lesið heilagar ritningar á frummálunum. Hann hefir nú setzt að á búgarði, sem hann átti, breytt honum í trú- boðsstöð, látið setja samkomusal í húsið og ætlar framvegis að vinna að útbreiðslu fagnaðarerindis meðal l&nda sinna. Nafn þessa prófessors ei- Susuki. Er þessi fregn ekki hvatning til þín um að frambjóða sjfllfan. þig »sem lifandi, heilaga, Guði þóknan- lega fórn« og vinna betur að fram- í'.angi ríkis hans í umhvei-fi þínu?

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.