Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 15.04.1936, Blaðsíða 1

Bjarmi - 15.04.1936, Blaðsíða 1
8. tölublaö Reykjavík, 15. apríl 1936 30. árgangur ik±>.....' ••••••••••••••¦•••••••¦•a ....cfp-.., ,••••••••••••••••• ••••¦••• • ••! fteffJtttfcagu*: Matí. (2S,~1*S) %íf ö0 ktafiur. 3£fíir miva % j n t u « 31 ó »i « » i» u . faómltiritjtiprcsr. &)......, • !•>/• í)........................................... • ¦*¦•¦•* ••«««¦ •••••••••«•••••••• * • •••••*> *•••••••• -fcSfi hiniim krossfesta. Þeir leituðu e/ífeí feííí^' upprisna. En það hefðu þeir einmitt átt að gera samkvæmt því, sem hann sjálf- ur var búinn að gera ráð fyrir. En. er þeir. nú' leituðu hiiis clána, heyrðu þeir fregnina um hann, sem lifir.Þeir heyrðu boð- skapinn, og þvínæst mættu beir honum sjálfum. Mér þykir vænt um þessa Mörgu er hæg't að neita. En er hægt að neita því, að mikil bréytíng hafi orðið á lærisvein- um Jesú á stuttum tíma? Áður hræddir menn, efasjúkir, og lítt skyjijandi það, sem hann sagði þeim um dauða sinn; lærisvein- a.r, sem lögðu á flótta, lærisvein- ar bak við luktar dyr, kerisvein- ar daprir í bragði, grátandi lærisveinai' í na».turmyrkrinu, sorgbitnár lconur, sem með tár í augum og ilmjui'tir í höndum t>;anga út að gröf látins vinar. En nokkru síðar, já, skönxmu seinna, glaöHr lærisveinar, fagw- andi, hlaupandi, vitnandi, lof- syngjcmði, reiðubúnir til l>ess að h'ita lífið fyrir þá vissu, sem þeir höfðr. eignazt, Og þeir gerðu j:að, gengu í dauðann, því hvað var jardneskt lí.f í samanburði við eilífa lífið? Geta þeir, sem lesa Nýja testamentið borið á móti þessu? Ti'eystir nokkur sér til með rök- um að segja: »Þeir breyttust •ekki«? Jú, þeir breyttust. En hvað olli þeirri breytingu? Þeg- ar þessu skal svarað, ber mönn- um ekki saman. Þá koma menn með ýmsar skýringar. Það er talað um blekkingai-, um hverf- ular sýnir og sjónhverfingar. En hvað aegir páskatrúin? Ilvað segja menn nú í hirium mörgu löndum? Sólin skín frá austri til vesturs, og- þannig fei páskaboðskapurinn sína sigur- för frá austri til vesturs. Ávallt heldur páskaboðskapurinn á- fram. Hvað segir trúin, sem gleðst af páskafregninni? Trúin er örugg og á vissuna, Altaristaflan i Dömkirkjunni í Reykjavík, þvi að hún byggir á frásögn hinna fyrstu votta. Þessir vottar sáu englana, og' lieyrðu hina fyrstu páskapré- clikun: »Öttizt ekki. Þér leitið aö Jesú hinum krossfesta.« Já, einmitt. Þeir leituðu a0 menn og þessar konur, og ég tek þær trúanlegar og trúi þess- um mönnum. Þeir voru reyndir menn, þekktu gleði, sorg og von- brigði, og þeir könnuðust við myrkur föstudagsins langa. Þeir voi'u alls ekki fserir um að búa til þenna páskaboðskap, og þeir hefðu aldrei búið hann þannig til, að hann hefði getað haft á- hrif á margar kynsloðir. Skýringin er aðeins ein. Það er hin sama skýring nú, eins og á hinum fyrsta páskadegi: Jesíis er upprisinn. Þetta var boðskapurinn þá, og þetta er boðskapurinn nú. Aldir eru liðnar. En áhrifin sjást í dag. Það er áreiðanlegt, að í dag fyllast menn víða heil- agri páskagleði af að hugsa um gieðina á hinum fyrsta páska- degi. Svo rík eru áhrifin. Þannig lítum vér til liðinna páska, og gleðjumst nú á pask- unum, en éítum einnig fram til kins síðasta páskamorguns, til dýrðarupprisimnw. Blessuð veri hin lifandi páskavon, sem horfir heim frá kaldri veröld til sigur- kirkjunnai\ En vér höldum páska nú. Vér tölum um það, sem er nú. Hvað er nú? Nú er starfandi liinm sami kraftur, sem ger- breytti lærisveinunum, og þessi kraftur á að gerbreyta oss. Páll postuli kallar þenna kraft, kraft npprisu Krists. Þetta er kraftur, sem hinn upprisniá. En þetta er kraftur, sem harm vill gefa. Hann segir: »Ég lifi, og þér munuð lifa«. Hann vill gefa öðrum lífið. Hann átti ekki við hið jarð- neska líf, því að hann bjó þá undir, er hann mælti Jiessi orð, að hann ætti að deyja eftir nokkrar klukkustundir. En þá er það, að hann segir: »Ég lifi, og þér munuð lifa.« . Hánn var vígður dauðanum, cn hjá honum átti heima lífsins kraftur. Það var þessi kraftur, sem var gefinn vinimi hans. Þeir voru vígðir baráttu, for- gengileika og dauða, en um leið vigðir krafti ujyprisunnar. Páll segir: »Þetta er sami áhi-ifamikli, kröftugi máttur- inn, sem hann lét koma fram á Ki'isti, er hann vakti hann írá dauðum.«

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.