Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 15.11.1936, Blaðsíða 1

Bjarmi - 15.11.1936, Blaðsíða 1
22. tölublað Reykjavík, 15. nóv. 1936 30. árgangur 23. sunnud. e. Trinitatis, (Matth. 22., 15.—22.) Itvað gefur þú Guði? Eftir Leif Flörenes, stud. theol. Jesú í'rá Nazaret gekk u,m, borg úr borg, og gjörði gott o.g hjálpaði öllum, sem hann mætti. Hann sýndi css, hvernig lifa a lífinu.: í. þjónustu. fyrir Guð og menn.. En hinir trúhneigðu Gyð- ingar væntu hvorki né óskuðu eftir slíkum Messíasi. Þeir vildu fá rwann sem varpaði rómverska okinn af þeim og gæí'i landinu frelsi. Þess vegna vildu þeir losna við þennan undarlega Naz- area, son smiðsins. Fyrir stuttu höfðu Fairísearnir reynt að handtaka hann, þegar þeir i'undu, a.ð broddinum í líking- um Jesú var beint gegn þeim. En það hafði misheppnazt. Nú vildu' þeir veiða hann í hans eig- in orðum- Spurning er logð fyr- ir Jesúmi: »Leyí'ist að gjalda keisaranum skátt eða ekki?« Fljótt á litið gat þetta virzt vera mrjög saklaust, en það var hættu- leg og undirferlisleg spurning. Ef Jesús svaraði já, myndi hann fá hina föðurlandselsku Gyðinga á móti sér. Hann miuindi ver.ða ákærður fyrir Gyðingunum sem foðurlandssvikari. Ef Jesús hefði sagt nei, hefði orðið árekstur milli, hans og rómversku yfir- valdanna. Menn mundu. ákæra. hann f yrir Rómverjum sem upp- reisnarmann, Farísearnir sendu nokkra af lærisveinum sí.num til Jesú á- samt Heródesarsinnum. Hinir síðarnefndu höfðu, all,t aðra stjórnmálaskoðun; en þegar um það er að ræða að handtaka og losna. við Jesúm þá rétta allir flokkar hver öðrum bróðurhönd. — Júdas, stofnandi Zelótaflokks- ins, hafði áður svarað spurning- unni um hvort gjalda ætti skatt neitandf. Menn bjuggust líka við að Jesús myndi svara á sama. hátt og'þá höfðu I^eir gott tæki- færi til þess að ákæra Jesúm fyrir uppreisn gegn keisaranum og útrýma honum á þann hátt, En Jesús sér strax hvað í versku myntina, hafa Gyðingar viðurkennt keisarann sem sitt veraldlega yfirvald. Þessvegna. eru þeir skuldbundnir til þess að iippfylla þær skyldur, sem því fylgja. I veraldlegum efnum vorui'þeir skuldbundir til þess að sýna rómverska keisaranum hlýðni, en í andlegum efnum aft- ur á móti Guði, Jesús leggur á- hersluna á hið. síðara, gef ið Guði það sem Guðs er. Hér e.r hið þýð- ingarmesta, en sá sem gjörir HANN HEITIR JESÚS! Hver er sá, er getur bœtt allt böl, þá beygð er sál, og hjartað þungt af kvöl? Sem andblœr strýkur dögg, af grœnni grei/i eins grœðast kunna öll þín hjartans mein. Hann heitir Jesús, hann er vinur minn hann vill einnig vera bróðir þinn enga stjörnu eg yndislegri fann ekkert Ijós, sem jafnast á við hann. Einn hann skilur æskumannsins þrá örugg höfn er krossi Jesú hjá fel þú honum allt þitt stríð og starf styrkur er hann fyrir hvern sem þarf. Hugrún. spurningu þeirra felst. Hann sér alltaf í gegnum alla hræsni og alla óhreinskilni. Hann lyftir ölju upp á æðra svið og slær vopnin úr hö'ndum andstgcðinganna. Menn bjuggust við að hann segði já eða nei, annaðhvort — eða. Jesús svarar hér með bæði — og. Sýnið mér skattpeninginn, segir hann. Mýricf keisarans og yfirskrií't er mótuð í peninginn. Þá svarar hann: Gjaldið keisar- anum það sem keisarans er: Með því a.ð viðurkenna og nota róm- þetta mun þar af leiðandi einn- ig gjalda keisaranum það sem keisarans er. Kristinn mað.ur er auðvitað góður borgari, sem geldur skatt og uppfyllir skyld- ur sínar. Það er aðeins til ein undantekning. Það er þegar vilji keisarans í'er í bága við vilja Guðs, þá ber kristnum manni fremur að hlýða Guði en mönn- um, hvað sem það kann að kosta hann. (Post. 5, 29). Gefið Guði það sem Guðs er. 1 þessari stuttu setningu liggur eiginlega svar Jesú. Allt annað er undir því. komið, Hvað eigum vér að gefa Guði? Á Guð nokk- urn eignarétt á oss? Fyrst skapaði Guðs oss, og hann skapaði oss ekki í líkingu við allar aðrar skepnur. Vér vor- um mótuð eftir hans mynd og fengi'im aðalsmerki vort, hinn frjálsa vilja, Þennan vilja not- uðu mennirnir gegn Guði. ö- hlýðnin leiddi aí sér syndfall mannsins, og syndin varð hræði- legur milliveggur milli skapar- ans og hins skapaða. Heilagur Guð og syndugur maður eiga ekki saman. Til þass að bjarga oss kemur Guð sjálfur niður til .iarðarinnar. Hann fórnar sér allt til dauða, já dauða á kross- ini'im, aðeins í einum tilgangi: til þess að friðþægja fyrir synd- ir vorar, Hann gjörði það, sem vér ekki gjörum. Hann var særð- ur — vér erum læknuð. Jesús tók refsinguna á sig — vér er- um í'rjáls. Skyldi Guð ekki hafa rétt til þess að eiga oss, hann, sem bæði hefir skapað' oss og keypt oss með sínu eigin blóði, Krossinn talar um hann, sem gaf sig algjbrlega fyrir css. Hann dó fyrir oss öll, til þess að vér skyldum lifa fyrir hann. Það, sem vér eigum að geí'a, er allt líf vort, gefa oss honum al- gjörlega á vald. En það er ein- mitt það, sem maðurinn sízt af öllu óskar. Margir sjá þetta, að Jesús dó til þess að frelsa þá, og þeir skilja, að það fer illa, ef þeir halda áí'ram a,ð lifa eins og þeir gera- Því að Jesús talar um ei- lífa glötun. Þú hefir alltaf beð- ið til Guðs, enda þótt það hafi ekki verið mikið. Nú skilur þú, að þú verður að biðja meira. Þú last einnig áður í Biblíunni, en sjaldan. Nú skilur þú, að kristinn maður verður að' lesa. mikið í Guðs orði, því. að það er fæðan í trúarlífinu,- Þá geí'ur þú Giði bæn þína og lestur. Þá krefst Guð meira^ þú átt að vinna fyrir hann; og þú tókst

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.