Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 20.12.1936, Blaðsíða 1

Bjarmi - 20.12.1936, Blaðsíða 1
24. tölublað Reykjavík, — jóíin — 1936 30. árgangur 3IOLAIHIU EFTIR SÉRA FRIÐRIK FRIÐRIKSSON Les: Hebr. 1, 1—5. Þetta er pist'ill jól,ad,agsins. En pistill þýðir sendibréf, og orðið í ávarpi messunnar táknar þetta: Þetta er bréf til vor, stíl- að til vor, aljra, semi í kirkju komuni á jóladaginn, en það er einnig bréf, stílað til þín, sero þetta les. Og þetta ér bréf frá Guði, því að hainn lagði þjóni sínum, sem skrifaði það í hug og penna.. Það er bréf Guðs um soninn sinn, er hann sendi oss í fyljmgu tímans. Vér getum sagt: Það er meðmaái Guðs Föð- ur með Syninum. Þess vegna skulum vér hugleiða það nú a þessum jólum. Fagnaðarerindi jólanna kemur nú til vor að nýju. Oss er sagt frá dýrðlegum viðbuirðum við fæðingu Jesú Krists, Vér heyr- um ura engla prédikun og engla- söng. Það er svo fagurt og lyft- andi og á jólunum verða menn oíft hugf angnir, hlusta gagntekn- ir af innri velværð á allt þetta og syngja í barnslegri hrifningu; »Heims um ból, helg eru jól!« og aðra jólasálma, jaf nvel marg- ir, sem annars leiðist sálmasöng- ur og prédjkanir, líta aldrei í Guðs orð, koma sjaldan eða aldr- ei í kirkju. En á jólunum verða þeir gripnir af viðkvæmini, og eitthvað barnslegt kemu;r fram í sál þeirra og huga, Á aðf anga- dagskvöldið fá menn sig varla til, að fara að stæla um sann- incli trúarinnar, ekki um hina undursamlegu meyjarfæðing eða annað af því dularfulla í, boðskapnum. Þeir syngja með gleði: »Signuð mær son Guðs ól«, og þetta.: »Það barn oss fæddi fátæk mær — fátæk mær —. Hann er þó dýrðar Drottinn skær: Hallelúja!« Já, jólin hafa ennþá eitthvert töfravald yfir hugum manna. En þegar dýpra ér litið, þá taka menn þetta sem jólaskrauit, sem heyri nú einu. sinni jól- unum til, eins og sýningu í búð- arglugga fyrir jólin. Það má sjá á því að raunverul,egt gagn gjörir það ekki í kristilega átt. Þessí notalega jólavið- kvæmni umbreytir eng(u; í lífi þeirra eða afstöðu, þeirra til hans, sem þeir sungu um,. Eftir jólin koma algengir dagar, og þá er ekki lengur áhrif af gleði- boðskapnum í hjörtum þeirra og lifi. Þánnig er það hjá fjölda . mörgum, sem kalla sig kristna. Hví er jnú þessu þannig varið? Hví hafa jólin svo lítil áhrif eftir á? Hví breytist ekki líf manna meira, við jólin, en oft- ast á sér stað? — Ég hygg að það komi til af því að menn taka ekki almennt jólaboðskap- inn alyarlega. Þeim finnst hann ekki koma beint til sín, sem boð- skapur frá Guði, ekki snerta þá persónulega. Þess vegna rennur jólagleðin eins og út í sand og skiluir svo lítið eftir. Enn kemur pistilj jólanna til þín, sem þetta les eða heyrir, kemur að vísu með gleðiboöskaip, en um leið með fullkomna a,l- vöru. Nú talar Guð til vor um soninn, með syninum og fyrir soninn. Hann talar til vor1 um soninn. Hann segir oss frá, hvflíkur hann sé, hver hann var áður en hann fæddist hér á jörð, og að hann hafi sett hann erfingja allra hluta, sameiganda að afiri tign og veldi og dýrð. Hann seg- ir oss firá, hvað sonurinn gerði í upphafi: Guð skapaði heimana fyrir hanin, þ. e.: lét hann fram- kvæma all,a sköpun. Um þetta sama vitnar og Jóhannes í jóla- guðspjalli sínu: »1 upphafi var Orðið og Orðið var hjá Gujði og Orðið var Guð. Allir hl,utir eru gjörðir fyrir það og án þess varð ekkeirt til, sem til er orðið«. Svo mikill er sá, sem jólin boða. Þannig vitnar Guð u,m son sinn og dýrðarverk hans frá ei- lífum tíðum. Eg fer að ígrunda þetta nánar. »Fyrir hann eru heimarnir gjörðir«. I upphafi all,ra hluta var hann, var til undan öllu upphafi. Smiðurinn er til fyrr en smíðisgripurinn. Byggingameistarinn var við í byrjun hinnar miklu byggingar. Vér segjum: Heimurinn: þ. e. himinn og jörð og al,lt, sem í þeim er. Ég veit ekki hve marg- ir heimar hafa verið til, en, »fyr- ir hann eru, heimarnir gjörðir«. Þannig vitnar pistilbnn umhann, er fæddjst á jóluinum í Betle- hem. Og pistiljinn er meðmada- bréf Guðs til vor með honum,, vitnar um að verðugt sé að gef a honum gaum, og að óverðugt sé að syngja um hann út í bláinn án fullrar alvöru. Þvi hvernig er honum lýst, hverntg er hann? — »Hann er, segir orðið, ljómi dýrðar Guðs og ímynd veru hans. Guð býr í því l'jósi, sem enginn fær til komizt, og eng- inn fær séð, en ljómínn af ljós- inu, opinberar oss það. Vér sjá- um ekki sóhna sjálfa, en Ijómi hennar opinberar hana. Sonur- inn er dýrðarljómi hins ósýni- lega Guðs, sem opinberar oss hann. Enginn þekkir Föðurinrí nema sonurinn og sá, sem son- urinn vill opinbera hann. Sá, sem vér tignum á jólunum er ljómi dýrðar Guðs, opinberun hins eilífa kærleika og eilifa máttar. All,t skyn, sem mennirn- ir um aldir hafa á Guði, er runnið frá syninum, sem opin- berar Guð. Hann var ljósið, sem skein í myrkri heiðninnar, og birti hinum hreinustu og beztu meðal, heiðingjanna svo mikið af verui og eðli Guðs, sem; þeir gátu gripið. Hann skráði á töflur hjart- ans í samvizkunni hin eilífu lög réttl,ætis og dyggðar, svo að heiðingjarnir, eins og postulinn Páll segir, gjörðu ósjálfrátt allt það, sem: lögmáljnu er sam- kvæmt, það var hans raust um Guð, sem þeir heyrðu öglöggt að vísu í samvizkum sínum, svo að þeir fundu þar óskráð lög, sem æðri voru. öllum- mainnasetning- um. Eitt heiðið skáld segir að engin dauðleg vera megi dirf- ast: * - »að brjóta óskráð boðorð Guðs í brjóstum oss; þau eru ei ný, en eil.íft gildi eiga sér, Og enginn veit, nær opinbéruð urðu þa,u«. — Þetta erui allt geislar af dýrð- arrjóma Guðs, geislar frá hon- um, er upplýsir hvern mann, frá honum, sem skein í myrkr-

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.