Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 25.03.1958, Blaðsíða 1

Bjarmi - 25.03.1958, Blaðsíða 1
3.-4. tbl. Reykjavík, 25. marz 1958 52. árg. KOMIIV HEIM FRÁ KONSÚ JFyrsti Míonsownaðurinn shírður. Fursta ferming* — Kristnihoðunum fagwtað á ffötwnenwwum samhomum í Reghgavmh og Hafnarfirði — Gáð hvihwitgnd frá starfinu i Konsó. "FjAÐ er engin ný frétt lengur, sem til tíðinda teljist, að kristniboðahj ónin Kristin Guðleif s- dóttir og Felix Ólafsson séu kom- in heim, ásamt sonum sinum tveim, Kristni Friðrik og Ólafi. Þau komu til Reykjavikur föstu- dagskvöldið 7. febrúar, með flug- vél frá Lundúnum. Hafði ferðin frá Eþíópíu gengið ágætlega. Þau lögðu af stað frá Addis Abeba mánudaginn 3. febrúar og voru röskan sólarhring til Lundúna. I Englandi dvöldu þau tvo sólar- hringa og komu síðan með fyrstu ferð Flugfélagsins heim. Vikuna ef tir að þau komu, stóð yf ir œsku- lýðsvika K.F.U.M. og K. og dróst þvi nokkuð, að unnt væri að halda samkomu til þess að bjóða, þau velkomin. Var það ekki fyrr en fjmmtudaginn 20. febrúar, að fagnaðarsamkoman var haldin í húsi K.F.U.M. Eins og geta má nærri, var samkomusalurinn al- setinn áheyrendum og það svo, að þótt aukastólar hefðu verið settir i alla gangvegi og hverja smugu, og þéttar væri setið í bekkjum, en* til er ætlazt, urðu nokkrir að vera frammi í ganginum. Var það mjög svo ánægjulegt fyrir kristni- boðana að sjá, hve margir þeir voru, sem bjóða vildu þau vel- komin. Var samkoman öll hin á- nægj ulegasta og hátíðleg. Er sunginn hafði verið inngangssálm- ur, byrjaði Ölafur Ólafsson, kristniboði, samkomuna með lestri Guðs orðs og bæn. Er annar sálm- ur hafði verið sunginn, voru kristniboðahjónin boðin velkomin. Er þau komu upp í ræðustólinn, risu samkomugestir úr sætum sín- um og heilsuðu þeim, er þau stóðu hlið við hlið í ræðustólnum. Fundu þau og sáu kærleika kristniboðs- vinanna berast til sín í ríkum mæli, og það var enn betur staðfest, við lilý handtök, er samkomu var lokið. TVTARGIR ÞEIR, sem sáu kristni- boðana, sögðu: „Þau líta alls ekki eins illa út og ég bjóst við, eftir erfiði það, sem þau hafa átt við að búa." Það er satt að þvi leyti, að ekki er unnt að segja, að þau sé ekkert nema skinin bein- in, sem betur fer. Hins vegar dylst engum kunnugum, að liðin ár haf a sett sinn svip á þau, svo sem við er að búast. Þau voru kornung, er þau fóru til Konsó, og hafa fengið mikla lífsreynslu á þessum árum. T^R BUIÐ VAR að bjóða þau vel- komin heim, söng blandaður kór K.F.U.M. og K., en því næst mælti frú Kristin Guðleifsdóttir nokkur orð. Flutti hún íslenzkum kristniboðsvinum kveðjur inn- fæddra manna og norskra kristni- boða. Færði hún kristniboðsvin- um og þakkir þeirra hjónanna og allra fyrrnefndra aðila, fyrir þann skerf, sem lagður hefði verið fram til starfsins i Konsó. Einkanlega þakkaði hún fyrir fyrirbænirnar, sem hefðu verið þeim hjónunum hvað mestur styrkur og hvöt í starfi þeirra úti. Hún tók kristni- boðsskipun Jesú og fyrirheit i nið- urlagi Matteusarguðspjalls til grundvallar f yrir orðum þeim, sem hún mælti. Að loknu máli henn- ar var almennur söngur. T^ELIX Ölaf sson talaði næstur og flutti aðalræðu kvöldsins. Hóf hann mál sitt á því, að flytja þakk- ir og kveðjur, svo sem kona hans hafði gert. Lagði hann i því sam- bandi mikla áherzlu á, hve mikil hvöt það hefði verið þeim, að minnast þess, að heima á Islandi voru vinir, sem báðu fyrir þeim. Klukkan i Konsó er langt á und- an islenzkum tíma, svo sem kunn- ugt er. I því sambandi sagði hann á þessa leið: „Þegar við lágum andvaka á næturnar og svefninn flýði okkur, þá vorum við að tala um það, að einmitt á þessum tima væru vinir heima á Islandi að biðja fyrir okkur, og það var okkur mik- ils virði." T-jÁ sagði Felix ýmislegt frá starfi þeirra, bæði smátt og stórt, en eins og skiljanlegt er, var ekki tími til að segja margt. M. a. sem hann gat um, var það, hve mikill erfiðleiki það væri kristni- boðunum, að geta ekki haft þá starfsmenn úr hópi landsbúa sjálf ra, sem nauðsynlegt væri. Eng- ir, nema kunnugir menn, gætu gert sér í hugarlund, hve mikils virði slíkir starfsmenn væru. Þeir ynnu veigamikið starf, sem útilok- að væri, að kristniboðarnir gætu unnið. Þá sagði hann og nokkuð frá starfsemi skólans og nemend- um hans, en ekki hef ur verið unnt að starfrækja þriðja bekk við skól- ann, sakir starfsmannaskorts. T^LESTIR þeirra, sem á sam- komunni voru, munu hafa haft einna mesta ánægju af því að heyra það, sem Felix sagði tíð- inda frá kristniboðsstöðinni sið- ustu dagana, áður en þau hjónin héldu heim til Islands. Dagana áð- ur en þau fóru, voru menn alltaf að koma til stöðvarinnar til þess að kveðja þau og árna þeim allr- ar blessunar. Þau höfðu eignazt góðan vinahóp þann tíma, sem þau höfðú dvalið þarna. Síðasla sunnu- daginn var samkoma á kristni- boðsstöðinni, og komu þá margir þeirra, sem snúið hafa baki við Satansdýrkuninni og tekið trú á Krist. Voru það um tvö hundruð manns, er voru á samkoinunni i skólahúsinu. Fór þar fram sú sér- stæða athöfn, að fyrsti maðurinn var skírður til kristinnar trúar, og jafnframt fór fram fyrsta ferm- ingin i Konsó. Framkvæmdi Felix athöfnina. Voru það tveir drengir Felix kristniboði leggur hendur yfir Adane, sem var skírður, og Kora, sem var fermdur. úr heimavistinni, þeir Adane og Kora, sem hér var um að ræða. Adane er kopti og því skírður sem barn, en var nú fermdur. Kora er heiðingi, Konsópiltur, og er fyrsti Konsómaðurinn, sem skirð- ur er inn í söfnuð Krists. Er það íslenzkum kristniboðsvinum mik- ið gleðiefni að fá fregn þessa, og að Felix kristniboða skyldi veitast sú ánægja að fá að skíra þennan vin sinn, áður en hann hvarf frá Konsó. CUMIR munu vafalaust spyrja: Hvers vegna voru þeir ekki fleiri, sem skírðir voru? Hvers vegna var Barsja ekki skírður, maðurinn, sem við hér heima könnumst langbezt við? Þvi er til að svara, að það er viðtekin regla hjá kristniboðinu, að þeir, sem skírn fá, verða að hafa hlot- ið nokkra fræðslu í kristnum fræð— um, áður en þeir hljóta skírn, nema sérstaklega standi á. Maður, sem lifir og hrærist í heiðnu um- hverfi, verður því aÖ hafa nokkra kristilega þekkingu ti] að bera. Skirnþegar verða að hafa lært fræði Lúthers hin minni, svo og allmargar sögur bæði úr Gamla og Nýja testamentinu. Þessir tveir piltar, sem nú voru skírðir og fermdir, skara fram úr i þekkingu og gátu því orðið þessa aðnjót- andi. Þeir hafa báðir reynzt af- bragðs námsmenn, sem meðal annars sésl af því, að þeir hafa skarað fram úr við nám i efri Framh. á 5. síðu.

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.