Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.10.1985, Blaðsíða 11

Bjarmi - 01.10.1985, Blaðsíða 11
Bernskuárin eru tími þegar börnin sem eru skírð, eiga að fá að lifa með Guði á eigin forsendum, þ.e. þau tilheyra Kristi. menna trúarlega hefð sem veiti barn- inu öryggi og ró áður en það sofnar. Það er augljóst að barn tengir bæn við traust, öryggi og ró. Við skulum hins vegar gera okkur grein fyrir að öryggi þarf ekki að fela í sér trúarlega merkingu. Til að sýna fram á þetta vitnar Gr0nbæk til minningar heim- spekingsins Haralds Hoffding í bók sinni: „Ég minnist kvölds þegar ég var fimm eða sex ára. Mamma hafði komið mér og tveim yngri bræðrum mínum í rúmið og sat og las úr ævintýrum Andersens fyrir okkur. Vissulega var það sem við heyrðum spennandi en aðalatriðið var notaleg öryggistilfinn- ing sem spratt af því að hún, sem okkur þótti svo vænt um, sat og gætti okkar á meðan ævintýrið rann saman við fyrsta drauminn." í huga margra gegnir kvöldbænin líklega svipuðu hlutverki og kvöldsið- ur H0ffdings: Hún skapar öryggistil- finningu. Öryggistilfinning er í sjálfu sér ekki trúarlegs eðlis, segir Gronbæk, en hann bætir við: — En hún getur verið það. Og við hljótum að spyrja án þess þó að hafa nokkurt svar: Á hve mörgum hcimilum er þeirri venju að biðja kvöldbæn beint í kristilegan farveg, þannig að öryggið grundvallist á fagnaðarerindinu? Við vitum ekki svarið — en í mínum huga er spurningin hvatning til okkar sem kirkju að hjálpa foreldr- um að"biðja með börnunum sínum. (Viforeldre). ALBAnÍA: Skírn: Dauðasök Roskinn prestur í Alhaníu, Ant- on Luli, hefur verið dæmdur til dauða fyrir að hafa skirt ungbarn. Móðir barnsins var dæmd í átta ára fangelsi. Það var árið 1968 sem cin- ræðisherrann í Albaníu, Hoxha, lýsti yfir þvi að Albanía væri guðlaust ríki og kristinni trú úthýst. Segja má að landið hafi undanfarin ár veríð aigjörlega lokað l'yiir umheiminum. rsú er iloxha fallinn frá og velta margir því fyrir sér hvort einhver breyting muni verða gerð á stjórnkerfi landsins. INDÓNESÍA: Margír kristnir Mikil kristileg vaknlng varð í Indónesíu á sjöunda áratug þessarar aldar og fjölgaði þá mjög í kristnum krikjum í land- iuu. Er nú talið að um tíu af iiundraði Indónesa séu kristnir. Indónesía er yflrieitt kallað mú- hameðstrúarríki, hið næstfjöl- mennasta í heiminum. Einar 140 milljónir manna byggja ólcljandi eyjar Indónesíu. Þar af eiga 90 milljónir helma á Jövu, en hvergi annars staðar á jarðarkringlunni er cins þéttbýlt og þar, 644 manns á hverjum fcrkílómetra. Margar kirkjur og kristileg samtök eru í höfuðborginni, DJakarta, t.d. baptistar, bjálp- ræðisherinn, hvitasunnumenn, lútherskir og öldungakirkju- menn. Nefna má að norskir kristniboðar starfa í Indónesíu í samviniiu við lútherska kirkju í landinu. TAIVAM: Dýrt að deyja Taivanbúar tilbiðja anda og látna forfeður. Kristniboðar þar eystra segja að trúarviðhöfnin sé meira en fornar siðvenjur, hún sé mörgum mikil alvara. Trú- arbrögð flestra eru blanda af búddadómi, forfeðradýrkun og andatrú. rsýár Kinverja er haldið hátíð- legt í viku í febrúar. Þá hittast fjölskyldur og fólk tilbiður áa sína og hin margvíslegu goð. Púðurkeriingar springa látlaust allan sólaihiinginn til þess að fæla illai vættir í burtu. Tnunbu- sláttur heyrist í hofunum, og úr hátölurum glymja tilkynningar um sýningar brúðuhúsanna á götuhomunum á leikjum um goðin og um fornar ættlr sem ríktu í landinu. I'yiir dyrum úti standa borð með mat sem fórnað er öndunum og fötur með peningum úr papp- ír en þeim er brennt svo að hinir dauðu séu vel fjáðir fyrir handan. Þegar maður deyr getur fjöl- skyldan notað sem svarar allt að 400 þúsund krónum til útfarar- innar til þess að tryggja hag hins látna í öðrum heimi. Kristniboð- ar veita því athygli að þessi trúar- lotning sem framliðnum er sýnd, svo og andadýrkunin, færast í aukana, þrátt fyrir nútímatækni ýmis konar og þægindi sem Tai- vanbúar njóta. Á hverjum degi eru ný hof tekin í notkun og kviði og óvissa magnast í hugum margra: Þeir eru ekki vissir um hvort þeir hafi veitt næga til- beiðslu, hvort andarnir séu ánægðir eða þeir muni hefna sín. Kristinn „gróður" á erfitt upp- dráttar í þessum Jarðvegi. Um áramótin reynir nrjög á kristna menn. Þeir eru margir þvingaðir til að taka þátt ¦ áadýrkuninni eða reknir að heiman og ekkl viðurkenndir lengur sem ætt- ingjar. Meðal Kínverja er skylt að bera djúpa lotningu fyrir for- eldrunum. Af þeim sökum er það enn meiri raun en ella að ijúfa tengslin við fjölskylduna. Um 18 milljónir Kínverja eiga heima á Taivan. Rikið þar kallast Lýðveldið Kina. Enn dreymir Ta- ivanbúa um sameiningu við meg- inlandsfólkið, undir merkjum Sun Jatsens sem lagði áherslu á þrjú grundvallaratriði: ÞJóðern- ishyggju, lýðræði og þjóðarein- ingu. Stjórnmál eru viðkvæmt umræðuefni og verða krístni- boðar á Taivan að gæta tungu sinnar. 11

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.