Æskan

Árgangur

Æskan - 01.04.1932, Blaðsíða 8

Æskan - 01.04.1932, Blaðsíða 8
32 ÆSKAN ald^al^arlinn g&i* &. 1. Báturinn hélt áfram ferö 2. Þar stóð storkurinn á öðr- 3. Pétur og galdrakarl- sinni. Hann komst út í tjörn^ ina, sem lækurinn rann i. Þar óx mikið af grænum vatnajurtum, og niðri i vatn- inu úði og grúði af eðlum, hornsílum og bobbum. um fæti og var að leita sér að æti. »Þarna er þá almennileg- ur munnbitk, sagði hann, er hann kom auga á bátinn. Hann hélt að þetta væri ný- móðins hornsíli. inn góði störðu ótta- slegnir út um bátsljór- ann. Aldrei hafði því- lík hætta ógnað þeim. Galdrakarlinn reyndi samt að hughreysla þá. 4. »Nú verður báturinn okkar að flugvél«, sagði Pétur, þegar storkurinn hóf sig tilflugsmeð feng sinn. Hann flaug í mörg- um hringum, en loks settist hann í hreiðrið sitt, og þar sleppti hann bátnum. 5. Kafbálurinn leníi 'nú í storks- hreiðrinu, og þar fékk hann að liggja i friði, því að ekkert varð úr því, að storkurinn hefði hann til morgunverðar, eins og hann hafði þó ætlað sér. 6. Þegar'storkurinn var flog- inn burt aftur að finna sér eitthvað að éta, skriðu þeir vinir okkar út úr bátnum. Með miklum erfiðismunum tókst þeim að komast úr hreiðrinu og upp á mæninn. 7. Þeir rgengu síðan niður þakið að þak- glugganum og skriðu inn. ÞákannaðistPét- ur við, að það var heima hjá honum sem hreiðrið var. 8. Daginn eftir, þegar fólkið hafði allt lagtsigeftir mið- degisverðinn, náði Pétur sér í stiga og fetaði sig upp i storkshreiðrið. Og þar lá kafbáturinn. Þetta hafði þá ekki allt verið draumur. OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOCXXXDOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO Verkamaður við námu eina á Eng- landi var eitt sinn á gangi. Leið hans lá yfir landareign lávarðar nokkurs, og mætti verkamaðurinn sjálfum lá- varðinum, »Hvað eruð þér að gera hér?« spurði verkamaðurinn. »Þetta er óðalsjörð mín«. »Hvernig fenguð þér hana?« »Eg erfði hana eftir föður minn«. »En hvernig eignaðist þá faðir yðar jörðina?« »Hann erfði hana einnig eftir fðður sinn, og þannig hefir eignin gengið í erfðir mann fram af manni, frá föður til sonar, alla tíð, síðan fyrsti jarlinn settist hér að«. »En hvernig náði þá fyrsti jarlinn yfirráðum hér?« spurði verkamað- urinn. »Hann barðist hér til valda á dög- um Vilhjálms bastarðs«. »Einmitt það«, sagði námumaðurinn og færði sig úr treyjunni. »Eigum við ekki að berjast um eígnina? Viljið þér reyna?« . oO° • Það var þjóðtrú á Rússlandi í fyrri daga, að skegglausir menn væru heimskir. Þess vegna eru margir Rússar mikið skeggjaðir. iiiiiiiiiiiim'iiiiimii.........miminniiiiiinuiit.......siii^- ¦¦¦ 'iiiiiiiiiiiiMnininmin'iiiii Ritstjóri: Margrét Jónsdóttir. RfliiiprentsmiOjan Gutenberg.

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.