Æskan

Árgangur

Æskan - 01.09.1976, Blaðsíða 7

Æskan - 01.09.1976, Blaðsíða 7
^að glitraði á englahár hér og hvar 1 grænu barrinu og efst á toppinum Var stjarna, glitrandi Betlehems- stJarna, sem benti til himins. Já, nvílík dýrð! Nú fóru allir að ganga í kring um tréð. Fróken Ragnheiður Guðjóns- dóttir og Margrét Magnúsar, eins °9 hún var kölluð, þær stjórnuðu s°ng, dansi og leikjum. Börnin sungu fullum hálsi „Eitt sinn við 9engum í einiberjarunn" og „Þyrni- r°s var besta barn". En hvað þeir attu gott, krakkarnir, sem fengu að 'eika Þyrnirósu og konungssoninn. Margt fleira var sungið. Fröken ^agnheiður söng háum, mjóum r°mi, sem skar sig úr barnarödd- Unum, hún hossaði sér í spori eftir njjóðfallinu og Margrét hossaði sér sinnig og dillaði, hringurinn gekk Vmist til hægri eða vinstri, með brosandi andlit, glampandi augu og fiöruga fætur. Er við höfðum dansað nokkra stund var boðið til drykkjar. Á leik- Sviðinu hafði verið slegið upp lang- D°rði og bornar á veitingar. Til drykkjar var borið heitt, sætt mjólk- Urbland, en þar sem ég hafði aldrei ^nist slíkum drykk, fannst mér nann ákaflega ólystugur og minnist Pess sem mikillar þrautar að Ijúka Ur bollanum. Ekki kom til mála að ski|ja eftir, það var ókurteisi hin ^esta. Á þekkjum úti við vegginn Satu fyrirkonur staðarins og horfðu é hvernig börnin fóru að því að ^kka. Að lokinni máltíð gengu bö rnin fyrir konurnar og þökkuðu Frá Sauðárkróki. fyrir sig með handabandi. Mér varð starsýnt á nokkrar telpur, sem skáru sig úr í klæðaburði. Þær voru í Ijósum, léttum kjólum með stuttum ermum og pilsum fyrir ofan hné. Sokkar þeirra voru hvítir hálf- sokkar og skórnir svartir iakkskór. Nú rann það upp fyrir mér, að ég var ekki fín. Minn kjóll var dökkur, þunglamalegur, of stór og fóta- búnaður ekki nógu fínlegur. Þetta voru mér mikil vonbrigði, en ekki þorði ég að nefna þetta við móður mína. Hún hlustaði ekki á óþarfa kvartanir. Þrátt fyrir allt var dagurinn ógleymanfega skemmtilegur og söngur hans ómaði í eyrum mér f langan t:ma. 7. desemþer 1975. Emma Hansen. Gatan er hljóð og hvílir sig um nætur, hún þekkir allra göngulag og fætur. Mikið er hvíldin yndisleg um óttu, andvarinn kyssir götuna á nóttu. Sjómaður einn og einn er nú á ferli, áður en dagur hefst með sfnum erli bergmálar gatan göngulagið þunga, grunntóninn fyrir stefi dagsins unga. Gatan er hljóð og gleður sig um nætur, við gamlar minningar um horfna fætur. í eftirvænting eftir næsta degi, með ævintýrum, sem hún þekkir eigi. Gatan er hljóð og ný á hverri nóttu njóta þess menn, sem vaka marga óttu. Sofandi húsin dreymir dagsins mötu dögunar - þráin strýkur auða götu. E. H. !*ýi herjólfur sunnudaginn 4. júlí sl. kom nýl Herjóifur ^!rra Vestmannaeyinga III heimahafnar frá Noregl. Me8 þessu nýja sklpl gjðrbraytast J^nnflutnlngar milli lands og Eyja. Nýl Herjóll- 2* Setur flutt 20 bfla I hverri ferð, aaU eru r 90 farþsga I tvehn sðlum og klefar fyrfr "tenn. Siglingin milll Ey]a og Þorlákshafn- "••un taka um 3 tlma. ÆSKAN - Útvegiö nýja kaupendur. Góð ómakslaun.

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.