Æskan

Árgangur

Æskan - 01.09.1976, Blaðsíða 21

Æskan - 01.09.1976, Blaðsíða 21
Gunnar Magnússon frá Reynisdal Þjóðsaga frá ^-^.skoska fjalllendinu er héraö sem Kintyre nefn- ist. Landið er þarna klettótt og illt yfirferðar. I Kyntyre eru nokkrar risastórar holur og gjótur sem roönhum hættir enn þann dag í dag til að villast í. Sú trú hefur frá alda öðli verið ríkjandi í Kintyre að langt niðri í þessum jarðhellum haldi undirheima- fólk til og þarna niðri séu dýrðlegar veislur haldnar ' glæsilegum, upplýstum veislusölum. Á tunglskinsbjörtum nóttum hefur fólk í Kintyre meira að segja þóst heyra undurfagran söng og h'jóðfæraslátt upp úr gjótunum og eru þá verur und- [rheimanna að skemmta sér og stíga dans. En eng- 'nn má hætta sér of nálægt bústöðum undirheim- anna því þá á hann víst að hann hendi eitthvert ólán. Einu sinni bjó í Kintyre maður að nafni Alasdair. Hann var vinsæll og dáður meðal almennings fyrir Pað hve duglegur hann var að spila á belgpípu sína fyrir dansi sem gjarnan dunaði langt fram á hótt. Og var alkunna að enginn i öllu landinu gat 'eikið á belgpípu eins og Alasdair. A einu slíku kvöldi þégar skemmtunin stóð sem haest og Alasdair spilaði af hjartans list og betur en nokkru sinni áður, sagði hann: „Kæru vinir, nú ætla é9 að spila fyrir ykkur nýtt lag, sem er ennþá fallegra °9 betra en allt sem áður hefur heyrst. Meira að Se9ia tónlist undirheimabúa verður lítilfjörleg við hliðina á laginu mínu." Hann þreif síðan belgpípuna °9 ætlaði að fara að spila. Þessi talsmáti kom mönn- U|Kn mjög á óvart og var ekki frftt við, að menn yrðu 9ripnir hræðslu. Menn vissu nefnilega að undirheima- "úar þoldu ekki að gert væri lítið úr þeim á neinn natt. Þess vegna sagði gamall bóndi, MacGrew að nafni við Alasdair: „Góði vinur, taktu þessi orö aft- Ur> þú hefur fengið þér full mikið neðan í þvi og [myndar þér þess vegna að þú sért duglegastur af ollum. — En það er satt að þú spilar betur en aðrir, ^m til þekkist, en undirheimabúar þola ekki slíkan 'alsmáta. Tónlist þeirra ber af öllu öðru og engin ^annleg vera getur komið í hálfkvisti við þá!" . En Aalasdair sat við sinn keip. Hann sagði: „Eng- lr"i spilar betur en óg! Ég skal sýna ykkur þaðl Nú hótt ætla ég að ganga um dalinn þar sem hellarnir eru og blása í belgpipuna mína og sannið þið til, mig mun ekkert ólán henda!" Við þetta svar urðu. allir orðlausir. Menn skildu að Alasdair meinti hvert orð og hann ætlaði raun- verulega að bjóða verum undirheimanna byrginn. Og hann tók belgpípuna og spilaði fegursta lag, sem fólk hafði nokkurn tfma heyrt. Það var sem það heyrði bylgjurnar gjálfra við klettana, þyt vindsins í trjánum, kyrrlátan nið árinnar og fuglasöng loftsins. Allir, sem á hlýddu héldu niðri í sér andanum og stóðu grafkyrrir. Enginn hafði nokkru sinni heyrt nokkuð þessu líkt. Og Alasdair hélt áfram að spila. Hann stóð upp, gekk út úr húsinu og tók stefnu að jarðhellunum. Allir veislugestirnir fylgdu á eftir honum, þar til hann kom að stóru gjótunni, sem lá að bústöðum undir- heimafólksins. — Þorði hann að halda áfram? Alasdair lét sér hvergi bregða, hann spilaði sem mest hann mátti og hélt ótrauður áfram. Fólkið stóð lengi og beið, alveg fram á morgun og vonaðist það til að sjá hann aftur. En Alasdair kom ekki til baka. Menn kölluöu á hann en enginn svaraði. Og enginn þorði að fara niður í gjótuna. Þannig hvarf Alasdair fyrir fullt og allt. Og allir söknuðu hins duglega belgpípuleikara.' Nótt eina löngu seinna vaknaði MacGrew og heyrði greinilega spilað á belgpípu. Konan hans vaknaði líka. „Heyrirðu þetta," hvíslaði hún, „þetta er Alasdair." MácGrew hljóp út og í þokunni þóttist han geta greint mann með belgpípu. Var það Alas- dair, Hann kallaði nafn hans, en maðurinn hvarf, en ómur belgpipunnar heyrðist lengi á eftir. Enn þann dag í dag er sagt að annað slagið megi heyra Alasdair spila á belgplpuna sina að næturlagi í Kyntire. ^* <->A. *V .'' ^ESKAN - Það munar um hvern 1 Q

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.