Æskan

Árgangur

Æskan - 01.08.1905, Blaðsíða 3

Æskan - 01.08.1905, Blaðsíða 3
ÆSKAN. 83 á fullorðinsárunum að horfa á þann inndæla sjónarleik, sem islenzk nátt- úra er að sýna með Ge}rsi. Daginn áður en eg kom til Geysis, var áköf rigning og um kvöldið sló yfir þoku, og leit út fyrir versta veð- ur; var eg á glóðum um að veðrið myndi spilla fyrir mér allri ánægjunni. En þó að farið væri að rökkva, þá langaði mig til að litast um, hvernig umhori's væri í kring um hverina. Mér var svo mikil forvitni á að sjá, hvort það væri nokkuð svipað þvi, sem eg hafði ímyndað mér af sögusögn ann- ara og svo myndum og málverkum og bókum. Þegar mig bar nærri hverunum, þá þótti mér svipurinn yflr náttúrunni æði þungbúinn. Svartir skýflókar svifu yfir öllu. Það ólgaði og sauð í jörð- unni i kringum mig. Annað veifið heyrðist mér eitthvað svipað því, er hvalir koma upp þar og þar á sjó og blása í logni og þoku á næturþeli. Það voru þeir Litli-Strokkur og Litli-Geysir og fáeinir hverir aðrir; gusu þeir með 3—5 mínútna millibili og skvettu vatn- inu fáein fet upp í loftið. En ekkert varð mér eins starsjmt á og flöt eina snjóhvíta, dálítið hallandi og nokkuð stóra um sig; eg sá hana blika gegn um rökkrið og hveragufuna. Eg gekk út á þessa fiöt; eg sá ekki betur en það væri frostbólstur eða lind, er bólgnað hefði upp af frosti. En það var öðru nær. Eg stóð nálægt Geysi um hásumar; hitann lagði upp í iljar mér í gegn um stígvélin. Þá vissi eg, að þetta myndi vera það, sem kallað er hveraskorpa, tinnukend skorpa, sem sezt úr hveravatninu, eins og ísmöl að sjá kringum rjúkandi Iiverinn. Þegar litið er á þessa hvera- skorpu í rökkri, þá getur enginn, sem trúir augum sínum, annað séð, en að hún sé svellbólstur. Þessi hveraskorpa, sem eg stóð á, var þó ekki kringum Geysi sjálfan, heldur laug þá sem heit- ir Blesi og er allstór. Blesi gýs ekki; vatnið í lauginni er alt af kyrt og fell- ur hægt yfir suðurbarminn á henni. Með árafjöldanum hefir hún búið til þessa hvítu, undurfögru flöt. Eg gekk upp að Geysi. Upp að hvernum hggur eins og brekka, nokk- ur fet á hæð; er það tóm hveraskorpa og liggur hvert lagið ofan á öðru, eins og gráleitar flögur. Loks komst eg upp á barminn á skálinni. Eg hitti svo á, að hún var full á barma og hér og hvar rann út af börmunum. Skálin er kringlótt og eins og sygill í laginu, víðust að ofan, en mjókkar eftir því sem neðar dregur. Vatnið í skálinni var alveg kyrt á yíirborðinu, eins og spegill væri, engin suða, eng- in bóla kom neðan úr djúpinu. Það var ekkert sem raskaði næturró Geysis. Við og við heyrði eg þungar drunur niðri fyrir, þrjár og þrjár í senn, svip- aða fallbyssudynkjum i fjarska. Það var eitthvað á seyði niðri í hvernum, einhver umbrot. Eg vissi, hvað það myndi vera. Það var vatnsgufa, rétt komin að þvi að þeyta öllu vatninu úr skálinni upp í háa loft.

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.