Æskan

Árgangur

Æskan - 01.10.1940, Blaðsíða 5

Æskan - 01.10.1940, Blaðsíða 5
ÆSKAN ^^^^^^^^^^^^^^m =±=d Op iö haf og heið - kvökl skær, þér him inn gaf, gló - ir vaf - inn poco rit. ^ Garö - ars bær í geisl - a - traf, gló - ir vaf - inn Garð - ars bær i geisl - a - traf. íslenskir tónlistarmenn. Eftir Pál Halldórsson. Bjarni Þorsteinsson. „Eg er fæddur á Mel í Hraunhrepp í Mýrasýslu 14. október 1861, og upp alinn á þeim bæ til þess tíma, er eg fór.í skóla, 1877. Faðir miim, Þorsteimi Helgason, dóttursonur sira Þorsteins Einarssonar á Slaðarbrauni, og bróðir bans Helgi, voru góðir söngmenn, sem þá var kallað, auk nokkurra fleiri manna þar í grenndinni, og var það belst haft sér til skemmtunar í samkvæmum að syngja, bæði i brúðkaupsveislum og í réttunum, Hitardalsrétt og Hraundalsrétt; voru réttirnar sannkallaðar al- þýðu-bátíðir um þær sveitir. Oftast var sungið einraddað og mest innlend lög — — en einnig, nokkur útlend. — — Hvorki þeir bræður né aðrir þar i grennd kunnu bassa í neinu lagi, því enginn snefill af ábrifum bins svo kallaða nýja söngs bafði þá náð til þess hcraðs, nema hvað einstöku sálmalag var að byrja að taka breytingum í hina nýju slefnu, svo að það kom fyrir í kirkjum, að sumir sungu gamla lagið, en sumir hið nýja. Þó var yfirleitt góður og mikill söngur í sóknarkirkju minni, Staðarhraunskirkju, og var faðir minn þar í mörg ár forsöngvari." Þannig segir sr. Bjarni Þorsteinsson sjálfur frá uppvexti sínum. Og svo heldur hann áfram: „Snemma hneigðist hugur minn í þá átt, að gefa hinum innlendu lögum gaum og læra þau. Nótna- bók sá eg enga, bvorki skrifaða né prentaða fyrr en eg var kominn á 15. ár og farinn að læra undir skóla vestur á Skógarströnd, og svo eftir að eg kom í latínuskólann 1877. Þá var Hörpu-heftið komið út fyrir skömmu með öllum þjóðhátiðar- lögunum, og þá byrjuðu sönghefti Jónasar Helga- sonar að koma út. Óðar en eg fór að hafa kynni af nótnabókum, og einkum af þessum heftum Jón- asar, tók eg eftir þvi, að þar var nóterað undar- lega fált af uppáhaldslögunum mínum, þeim lög- um, sem eg hafði lært og svo oft heyrt sungin á Mýrunum. Eg spurði einn og annan, hverju þetta mundi sæta, og fekk ýmisleg svör. Einn sagði: „Það eru innlend lög, sem hvergi eru til á nótum." Annar sagði: „Það er ómögulegt að gefa slík lög út, því að það syngur þau hver upp á sinn máta." Þriðji sagði: „Það væri fallegt fyrirtæki, eða bitt þó heldur, að fara að prenta bannsett tvísöngs- gaulið þeirra, gömlu karlanna." En við þetta vakn- aði einmitt bjá mcr sú löngun 'og styrktist að mun, að kynna mér betur þessi lög, þcssi uppáhaldslög gömlu mannanna, þessi olnbogabörn nýju söng- mannanna, og reyna að varðveita þau frá gleymsku og glötun." „Snemma beygist krókurinn." Þegar í skóla byrjaði Bjarni að skrifa upp þjóðlög, sem hann kunni. Hann komst i kynni við tvísöngsnienn og fjölda marga aðra, sem kunnu islensk þjóðlög, skrifaði upp og safnaði. Hann fór í ferðalög, skrif- aðist á við marga og rannsakaði söfn utan lands Bjarni Þorsteinsson. 105

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.