Íslensk endurreisn - 07.11.1933, Blaðsíða 2

Íslensk endurreisn  - 07.11.1933, Blaðsíða 2
ISLENSK ENDURREISN o a Q ft « „ ÍSLENSK ENDURREISN „ 1 Málgagn Þjóðernishreyflngar íslendinga | g Berst gegn: landráðastefnu komm- R g únista, atvinnuleysi og spillingu stjórn- g H málaflokkanna. « Styðjið góðan málstað. h Gerist áskrif endur að blaðinu. Mánaðar g gjald 50 aurar. — Sími 2837. í neðri deild: Jörundur Brynjólfsson og 1. varaforseli higólfur Bjuritason. Kosning í liinar 7 föstu nefndir þingsins; sem skipaðar eru 5 mönnúm, fór þanriig, að í'lokkar Sjálfstæðis- og Framsóknarmanna terigu 2 frienn hvor og socialislar 1, i hverja þessara ncfnda. Áftundð fastanefndin — fjárveilinganefnd — skipaðist þannig, að í hana voru kjörnir 3 frá hvorum flokki Sjálfstæðis- og Framsókn- armanna og 1 soeialisti A þessu þingi eiga sæti 20 Sjálfslæðismenn, 17 Framsóknarmenn og 5 sociulislur. Það hefir gerst cftirtektarvert við þessar kosningar, að fullkomið bunáulug hefir verið juilli Framsóknar og socilista. Mun það eiga að skiljast sem fyrsta lýsing þeirra samvista, sem framtíðin á að leggja hlessun sína yfir. Hafa þessir aðilar nú sjeð sig um hönd og mínnást hvcitibrauðsdaganna, þegar ált var falt og í tje látið af fullkomnum skilningi á beggja þörfum. Kynspilling og varnir gegn henni. Frh. Kynspilling í Það mun ekki ofmælt, að í Þýskalandi. engu landi álfu vorrar hafi orð- ið jafnmikil brögð að kynspell- urri á undanförnum áratugum eins og i Þýska- íandi. Liggja til þess ýmsar orsakir og skal hjer að eins greint frá þeim helstu. A síðastliðinni öid óx mannf,jöldi slórkostlega j öllum rikjum Evrópu. í Þýskalandi nam ibúatalan i byrjun 19. aldar 30 miljónum, en í byrjun 20. aldar 60 miljónum. Þessi mikla mannfjölgun var fyrst og fremst ávöxtur þeirra stórkostlegu breytinga, er urðu á atvinnuhátt- um Evrópubúa um þella leyti. Hin öra þróun stóriðnaðarins hafði alstaðar aukna mannfjölg- un í för með sjer. Ennfremur dró mjög úr manndauða í álfunni, einkum eftir að mönnum höfðu hugkvæmst ráð til að verjast skæðustu farsótlum (bólusetuing o. fl.). Seint á 19. öld var mannfjöldinn orðinn svo mikill viðast i Evrópu, að löndin gátu ekki lengur veitt fólkinu næg lífsskilyrði. Tekur þá að draga til muna úr mannfjölguninni hvervetna í álfunni. Árið 1874 fæddust á hverja 1000 ibúa í Þýska- landi rúmlega 40 lifandi börn. En upp frá þvi tekur barnkomunni þar i landi stöðugt að lmigna. Næsta aldarfjórðung þar á eftir var hnignunin hægfara, en strax eftir aldamótin 1900 verður hún ör og hraðfara. Á ófriðarár- unum 1914—1918 nær barnkomutalan lágmarki sínu, enda var hún þá helmingi lægri.en næstu ár á undan. Á timabilinu 1874—1924 (með 10 ára millibili) var barnkomutalan sem hjer segir: ; '*>' i'JI A síðustu árum hefir hún fatlið enn að mun. Þánnig nam Iiún árin; 1923 1921 1925 1926 1927 1928 1932 21,0 20,5 20,7 19,5 18,3 18,6 -15,1 Nú cr rcyndar þess að ga>la, að jafnfranit því sem barnkoniunni heí'ir hnignað hefir dregið stórkostlega úr manndauða í Þýskalandi. Ann- ars liefði bráðlega rekið að því, að fæðingam- ar hefðu ekki nægt til þess að fylla í þau skörð, sem dauðinn hefir höggvið í þýsku þjóðina á undanförnum áratugum. Barnkomutalan árið 1910 vóg rjett upp á móti manndauðatölunni árið 1871. Hvc stórtækur dauðinn hefir verið áður fyr í Þýskalandi geta menn sjeð af því, að árið 1883 og næstu ár á undan var manndauða- talan þar í landi hærri lieldur en á mannska'ð- ustu árum lieimsstyrjaldarinnar. Árið 1932 fæddust umfram dána 4,3%„ eða 281,000 börn. Nokkrum áralugum áður fæddist 1 miljón barna (fram yfir dána) og enda þótt manndauði væri þá langtum meiri. Sýnir þetta Ijóslcga, hvc frjósemi Þjóðverja licfir Imignað mikið á undanförnum áratugum. Enn gífurlégri er hnignun barnkomunnar í stórborgum Þýskalands. í flestum þeirra vegur harnkoman ekki upp á móti manndauðanum. Bcrlín t. d. á þann hæpna heiður, að vera ófrjó- samasta borg heimsins. Árið 1927 komu á hverja 500 íbúa 8,7 dauðsföll en aðeins 3,8 fæðingar. Þetta er þvi ískyggilegra, sem mikil ástæða er til að ætla að Berlínarbúar standi yfirleitt fram- arlcga meðal þýsku þjóðarinnar bæði að and- legu og líkamlegu atgervi. Ef mannf jölgunin í Þýskalandi tekur í fram- tíðinni sömu stefnu sem hún hingað til hefir gcrt, þá mun, samkvæmt útreikningum hagstofu þýska ríkisins mannfjöldinn þar i landi vcrða scm hjcr segir á næstu áralugum. 1930 1945 1075 1910 ' 2000 1 57,8 64,8 fi7,7 miljónir. 2. mynd. fio.i 4fi,8 1874 1884 1894 1904 1914 1924 40,1 . 37,2 35,9 34,0 26,6 20,5 Og ef enn skyldi verða áframhald sorriu þró- unar, þá mun árið 2050 þýska þjóðin verða að- eins 25 miljónir, cða álika stór og í byrjun 19. aldar. Mjög ískyggileg er ennfremur liin mikla rösk- un, sem orðið hcfir á stærðarhlutfalli milli hinna einstöku aldursflokka þjóðarinnar. Samkvæmt áætlunum hagstofu þýska ríkisins mun þessi röskun verða enn meiri í framtíðinni, ef mann- fjölgunin tekur ekki aðra stefnu, en hún hingað til hefir gert. Eftirfarandi yfirlit sýnir þelta glögglega: 1910 1 930 1945 1975 Miljónir. 2000 65 ára og eldri 2,8 4,1 6,0 9,2 7,8 15—65 ára 35,4 45,2 47,3 40,8 31,4 0-15 ára 19.6 15,0 14,4 10,1 7,6 Af þessu yfirliti sjest, að tala barna á aldriri- um 0—15 ára, sem framtíð hverrar þjóðar grundvallast vitanlega á, hefir farið og mun fara sílækkandi. Hinsvegar hefir fólki, 65 ára eða eldra, sem að jafnaði er ekki lengur starfhæft, farið f jölgandi og munu að líkindum verða enn meiri brögð að því í framtíðinni. Hjer að ofan hefir verið rætt um barnkomu í Þýskalandi aðeins með tilliti til f,jöldans (frá „quantitativu" sjónarmiði). Er það vitanlega mjög þýðingarmikið atriði, því að af frjósemi þjóðanna má jafnan ráða talsvert um hfsþrótt þeirra. En langtum þýðingarmeiri er þ<) vit- neskjan um það, hvílíkir afkomendur þjóðar- innar verða („qualitativt" sjónarmið) heldur en hversu margir þeir vcrða. Heimurinn þarfn- ast ekki fleira fólks, heldur betra fólks. Heill og hamingja hverrar þjóðar cr fyrst og fremst undir því komin,að hún sje af góðu bergi brotin. Ætternið,hvort sem það er ilt eða golt, er grund- völlurinn, sem alt líf, jafnt einstaklihga: sem. licillar þjóðar, byggist á. Og ef vjer nú athug- um barnkomuna i Þýskalandi með tilliti til ætt- ernisins, þá komust vjer brátt að raun um, að hún cr mest hjá þeim, sem verst eruættaðir,.en minst hjá hinum sem best eru ættaðir. Glæpa* menn eignast t. d. 4,9 börn til jafnaðar, hraust hjón úr millistjett 2,2 börn, lijón úr stjett mentamanna aðcins 1,9 börn. Geðveiku í'ólki, i'ábjánum og öðrtim andlegum og líkamlegiun aumingjum fjöl'gar tíltöluliega langtumi meira lieldur cn fólki, sem hcilbrigt er til sálar og lik- ama. Hjer er auðsjáanlega lireinn voðl á ferð- um í'yrir þýsku þjóðina. Ef góðætlirnar þar i landi límgast ekki örar en þær liafá ger't hingað til, þá mun, samkvæmt útrcikningum hagstofu þýska ríkisins, þýska þjóðin eftir 50 ár verða að^ eins rúmar 50 miljónir að tölu og af þessum 50 miljónum munu nm 20 miljonir verða and- legir atimingjar, sem tæplega verða færir nm að ná venjulegri barnaskólamenttm. Svo geig- vænlcgar geta afleiðingar kynspillingarinnar orðið, ef ekki er rönd við reist í tíma. Það er því engin tilviljun, að þýska stjórnin liefir nýlega gert margar og miklar ráðstafanir til viðreisnar ætterni þýsku þjóðarinnar. Mun verða getið um þær nánar síðar. Þvi er of't haldið fram af Iitt hugsandi mönn- um, að það sjeu ekki nema hervaldssinnar, sem æski meiri og betri barnkomu, lil þess að hafa sem flestum mönnum á að skipa ef tilófriðar komi. En hver heilvita maður, sem athugar ástaudið t. d. i Þýskalandi og mörgum öðrum löndum Evrópu hlýtur að sjá, að slíkt er ekki nema fávíst hjal út í loftið. Hjer er um það að ræða, hvort t. d. þýska þjóðin á framvegis að vera til sem þýðingarmikil menningarþjóð eða ekki. Ófrjósemi og Sumir hafa getið þess lil, að ætterni. það væri ef til vill einhver eðlis- nauðsyn, að betri mennirnir væru ófrjósaniari cn hinir. En rannsóknir hafa leitt í ljós, að svo mtmi ekki vera. Ástæðurnar til þess að þeir eignast í'ærri börn en þéir, sem ver eru ættaðir eru að jafnaði þær, að þeir gift- asl scinna og takmarka J)arnafjöldann oft af ásettu ráði. Ráð til þess að koma i veg fyrir barneignir hafa náð mikilli útbreiðslu á undan- förnum áratugum, en þarcð þau hafa nær ein- göngu útbreiðsl meðal hinna kynbetri manna, hafa þau yfirleitt haft ill áhrif á kynstofninn. Hinir ver ættuðu hafa orðið útundan og hafa þeir þvi lagt stærri skerf til mannfj"ölgimarinn- ar en góðu hófi hefir gegnt. Kynspilling af Á síðustu áratugtun hafa völdum þjóðarsjúkdómar svo sem berklaveiki og berklaveiki og kynsjúkdómar kynsjúkdóma. farið mjög í vöxt meðal allra mennii^garþjóða. Hafa þeir haft mjög kynspillandi afleiðingar í för með sjcr. Áður fyr dóu flest'ir drotni sínum, sem veiktust af þessum sjúkdómum. Náttúran sjálf útrýmdi þeim til mikils góðs fyrir kynstofninn. Nú halda mannúð og læknislist slíkum mönn- um við eftir mætti og gera þeim þannig kleift að erfa sjúkdómshneigðir sinar („dispositio") - ekki sjúkdómana sjálfa til eftirkomcndanna. Kynspilling af Þá má ekki gleyma að mimi- völdum ófrið- ast á þá kynspillingu sem orðið ar. hefir óbeinlínis af völdum ófrið- ar. Eins og kunnugt er, eru þaS jafuau mannvænlegustu mennirnir á besta

x

Íslensk endurreisn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslensk endurreisn
https://timarit.is/publication/385

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.