Afturelding - 01.04.1962, Blaðsíða 11

Afturelding - 01.04.1962, Blaðsíða 11
AFTURELDING GUSTAV ROBERTS: REYKELSISHÆÐIN Fyrri hluti. Þar til dagurinn verður svalur og skuggarnir flýja, vil ég ganga til myrruhólsins og til reykelsishæðar- innar. Lj.lj. 2, 17. A meðal biblíuskýrenda finnast tvær ólíkar skoðanir um það, hver það er, sem talar í þessum versum, hvort það er brúðguminn sjálfur eða brúðurin. Matthew Henry telur að það geti ver- ið hvortveggja. Próf. Myrberg legg- ur orðin óhikað á varir brúðarinnar. En nú eru brúðurin og brúðgum- inn svo samantengd, aS myrruhóll- inn og reykelsishæSin tilheyra þeim báðum. Það eru staðir, sem bæði halda sig trúfastlega við. Maður getur ekki staðiS á myrruhólnum. án þess aS finna nálægS Jesú. Held- ur ekki á reykelsishæðinni. Við skul- um lesa þessi orð á þann veg, aS pau séu brúSarinnar, og tala um hina reykelsisilmandi hæð. Það er til nokkuð í lífi kristins manns, sem samsvarar reykelsinu. Reykelsið er tákn bænarinnar. Hver endurfædd manneskja á sína reykelsishæð. ÞaS átti Jesús líka. ViS finnum hann oft uppi á hæðinni á hans hérvistardögum. í tjaldbúðinni voru tvö altari. AnnaS var í forgarSinum, en hitt í „hinu allra helgasta". ÞaS síSara var reykelsisaltarið. Á þessu altari átti Aron að brenna reykelsi á hverj- um { morgni og sömuleiSis hvert kvöld, þegar hann tilreiddi lampana. „Það skal vera stöðug reykelsisfórn frammi fyrir Drottni hjá yður, frá kyni til kyns." 2. Mós. 30, 7—8. Og hvar sem við finnum GuSs fólk þar finnum við einnig reykelsisaltari. Það er ekki til sannur söfnuður Guðs án bænasamfélags. Ef við finnum samfélag, sem kallar sig söfnuð Guðs, en biður ekki, þá er það ekki annað en skrípamynd af samfélagi kristinna manna. Það er ekki söfnuður Guðs, samkvæmt fyr- irmyndinni í Orðinu. Brúðurin kemur frá óbyggðinni ilmandi af reykelsi og myrru. Og þar sem reykelsisaltari er fyrir hendí, þar er einnig prestur, sem kveikir á reykelsinu. Það getur aldrei orðið verulegt bænalíf nema við fáum eld frá himnum. Og það er hinn mikli æðsti prestur, Jesús, sem kveikir þann eld. Viö skulum taka vel eftir því, að það stendur „hin daglega reykelsisfórn." — Það er ekki viku, mánaðar eða ársfórn, heldur dagleg fórn! Það þýðir dag- legt samfélag við Guð. Og margir eru þeir, sem iðka slíkt bænasam- félag. Það gerði Daníel. Hann beygði þakkaSi GuSi sínum. Hann bað jafn kné sín þrisvar á dag og baS og mikiS undir venjulegum kringum- stæSum svo aS hann þurfti ekki aS auka viS bænatímann, þegar hann komst í neyð. Þannig ætti það einnig aS vera hjá okkur. Þegar Israel forSum flutti sig staS úr staS, mátti ekki skilja neitt eftir, af því sem tilheyrSi tjaldbúð- inni. Það varð að taka allt með, jafnvel reykelsisaltarið. Og þar sem veruleg „hreyfing" er, þar er einnig reykelsisaltari. Ef hin daglega reyk- elsisfórn er vanrækt, staðnar hreyf- ingin. Það verður kyrrstaða, og þannig verður það í allri þjónust- unni. Það átti að brenna reykelsi kvölds og morgna. Það þýðir, að reykelsisilmurinn átti að vara viS allan sólarhringinn. Eldurinn á reykelsisaltarinu brann frá morgni til kvölds, og frá kvöldi til morguns. II. Á fleiri stöðum talar Biblían um reykelsi, sem tákn bænarinnar. „Bæn mín sé framborin, sem ilmfórn fyr- ir auglit þitt, upplyfting handa minna, sem matfórn að kveldi." Sálm. 141,2. Og í Opinb. 5,8 lesum við um „gullskálar, fullar af reyk- elsi, það eru bænir hinna heilögu." GuBskálarnar sjáum við eins og tákn um helguð hjörtu, sem Guð hefur umskapað og umbreytt, svo að þau eru ker undir reykelsið. Guð vill móta gullskálar á meðal okkar, það eru hrein og helguð hjörtu, þar sem logi bænarinnar brennur stöðugt. Skálarnar voru fuBar af reykelsi. Og það þýðir aS við eigum aS vera fyllt og gagntekin af bænaranda. — Páll útskýrir það á þessa leiS: „MeS alls konar bæn og beiSni skul- uS þér biðja á hverri tíð í anda." Efes. 6,18. — Ó, að allir hinir heil- ögu hefðu skálarnar fullar af reyk- elsi, hjörtu sín full af bæn. ViS skulum rannsaka einmitt núna, hvernig ástandiS er hjá okkur í þessu efni. ViS skulum minnast fleiri orða úr opinberunarbókinni. í kap. 8 og versin 3—4. ÞaS var engill, sem stóS viS altariS. „Hann hélt á gullnu glóðarkeri, og honum var fengið mikið reykelsi, til þess aS hann skyldi leggja þaS viS bænir aBra hinna heilögu á gullaltarið, sem var frammi fyrir hásætinu. Og reykur- inn af reykelsinu steig upp meS bæn- 27

x

Afturelding

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Afturelding
https://timarit.is/publication/406

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.