Rödd fólksins - Vestmannaeyjum - 20.01.1938, Blaðsíða 1

Rödd fólksins - Vestmannaeyjum - 20.01.1938, Blaðsíða 1
Rödd fólksins 1. árg. VESTMANNAEYJUM 1 JANÚAR 1938. 2. tbl. Eftir ísleif Högnason Margir bæjarbúar vita, að ár- lega skilar Rafmagnsstöð Vest- mannaeyja 25.000 króna hreinum tekjum til bæjarsjóðs Vestmanna- eyja. Hitt munu færri vita, að fyrirtæki þetta hefir ekki altént átt upp á háborðið hjá ráðamönn- um bæjarins. Fyrir röskum tíu árum síðan útveguðu foringjar íhaldsmanna tilboð frá rafmagns- firma í Reykjavík um kaup á stöðinni, og börðust allir íhalds- menn i bæjarstjórn á þeim tima, að einum undanskildum, fyrir þvi að sala þessi næði fram að ganga Það valt á atkvæði þessa eina manns, Jóns sál. Hinrikssonar, að stöðin var ekki seld. Auðvitað börðust fulltrúar al- þýðunnar allir gegn söhmni jafnt og má telja fullvist, að með því hafa bæjarfélaginu verið unnar 200—300 þúsund krónur, sem ella hefðu runnið í vasa reykvískra spekúlanta. Hvort að íhaldsbroddarnir búa nú yfir þvi, eins og 1926, að losa bæinn við þetta fyrirtæki, skal ósagt látið; þegar stöðina skyldi selja þá voru bæjarbúar ekki að spurðir. Og þess eru dæmi, að íhaldsmenn hafa í öðrum kaup- stöðum selt rafmagnsstöð bæjar- ins einstaklingum, eins og t. d. á Siglufirði, og nutu þeir þar til- styrks Framsóknarmanna. Víst er um það, að rafmagns- stöðin hér er nú þannig rekin, að ekki er til fyrirmyndar. Skuldir Ijósnotenda, þ. e. a. s. nokkurra þeirra efnuðustu, námu um sið- ustu áramót tæpum 17.000 krón- um, og ekki hefir heyrst, að þess- ir menn hafi nokkurn tíma kvart- að um að klippt hafi verið á þráð- inn hjá þeim, þó að vangoldið ífirúttauoiiurinn 01 íiiðli Eftir Árna Guðmundsson Flestum bæjarbúum er kunn- ugt, hvílíka baráttu það kostaði iþróttamenn hér, að fá landið und- ir íþróttavöllinn. íhaldsmeirihlut- A. G. inn í bæjarstjórninni var óneitan- lega lengi tregur til að láta landið í Botninum af höndum og hann þverskallaðist eins lengi og hann gat eða þorði. Eftir að íþróttamenn höfðu fengið umráð yfir svæðinu, tóku þeir þegar til óspilltra málanna við byggingu vallarins og hefir framkvæmdum öllum fleygt á- fram, stærri skrefum en nokkurn óraði fyrir í byrjun. Formaður vallarnefndar, Þorst. Einarsson, og fleiri góðir menn, hafa lengi haft það i huga, að þarna við völlinn þyrfti að fegra og prýða umhverfið, svo sem kostur væri. M. a. var Þorst. bú- inn að gera ráðstafanir til þess að fá fræ, til að sá í sandflæmið vest- an við völlinn. Hafði honum skil- ist það m. a. á Ólafi Auðunssyni, að sjálfsagt væri, að iþróttamenn fengju svæði þetta til að rækta upp. En svo lætur bæjarstjöri mæla út spildu þessa -— sem kálgarða- stæði. Iþróttamenn mótmæltu þvi eindregið, að svæði þetta yrði not- að á þennan hátt. — Málið kom fyrir í bæjarstjórn. Var nokkuð þjai'kað um það á fundi og virt- ist þar ósigur iþróttamanna auð- sær. Tókst þó Jóni Rafnssyni að bjarga þvi í bili a. m. k., með til- lögu, sem náði samþykki, þess efnis, að fela Ræktunarnefnd frek- ari rannsókn málsins, í samráði við Vallarnefnd. Laust eftir áramótin boðaði Ræktunarnefnd Vallarnefndina á fund með sér. Af hálfu Ræktunar- nefndar mættu þar Guðm. Einars- son og Ólafur Auðunsson. Af Guð- hafi verið. En alþýðumenn hafa fyrir 10 króna skuld þráfaldlega orðið að hýma í myrkrinu. Undir stjórn ihaldsmeirihlut- ans, er rekstur stöðvarinnar all- ur gerður svo óhagkvæmur, sem frekast er hægt að hugsa sér. Öll tæki og efni, sem stöðin þarfnast, eru keypt inn við smásöluverði, i stað þess sem hver einastá raf- stöð á landinu /skiiftir eiinungis beint við Raftækjaeinkasöluna í Reykjavík. Olíurnar til stöðvar- innar eru teknar að láni hjá Shell og hefir bæjarstjórnarmeirihlut- inn, með Ólaf Auðunnsson í broddi fylkingar, gert þann háðu- legasta skuldasamning við Shell, sem hér hefir sést, og orðið að veðsetja tekjur stöðvarinnar fyr- ir skuldum. Starfsmenn stöðvar- innar, sem eru ofhlaðnir störf- um, fá ekki laun sín greidd í pen- ingum nema að mjög litlu leyti. Ljósaleiðslurnar út um bæinn eru í stökustu niðurníðslu, og ber raun þess ljósastan vott, því ekki Frh. á 3. síðu. VerkamannBbilsta Eftir Ólat Á. Kristjánsson Öllum almenningi mun vera lítt kunn lögin um verkamanna- bústaði, eða hvaða hlunnindi þau veita. Ólafur A. Kristjánsson. Aðalkjarni laganna er þetta: Starfandi er sjóður i Reykjavík, einskonar Veðdeild, sem aðeins lánar til ibúðarhúsbygginga, með ekki stærri íbúðum en 2—3 her- bergjum auk eldhúss, geymslu og annara þæginda. Sjóðurinn lánar gegn 1. veðrétti alt að 85% af verði ibúðanna, affallalaust, til 42 ára, sem greiðast með 5% af allri lánsupphæðinni. T. d. af 7 þús. kr. láni verður árleg afborg- un 350 kr. i 42 ár. Skilyrði fyrir hvert bæjarfélag til þess að verða aðnjótandi þess- ara góðu lánskjara, eru þetta: 1. Að rök séu færð fyrir þvi, að þörf sé slikrar aðstoðar. 2. Að stofnuð séu byggingar- félög í bæjunum, sem með sam- vinnu vinni að því að koma hús- unum uppi. 3. Að hlutaðeigandi bæjar- sjóður greiði árlega í byggingar- sjóðinn, sem svarar 2 krónum á hvern ibúa bæjarins. Hér í bænum mun vera til slíkt byggingafélag, þótt furðu hljótt hafi verið um það. Enda hefir bæjarsjóður ekki greitt sitt fram- lag, svo lánsréttindi eru ekki fyr- ir hendi. Erum við hér í Eyjum þó svo vel á vegi staddir, að við þurf- um ekki að notfæra okkur slík kostakjör? Nei, og aftur nei! — Margar íbúðir eru hér mjög slæm- ar, jafnvel ólöglegar, auk þess, sem það er þrá hvers einasta manns að búa í eigin ibúð, en sá draumur rætist því miður alt of sjaldan. Frh. á 2. siðu. mundi höfðu íþi'óttamennirnir ekkert annað en svívirðingar og alskonar dylgjur og aðdróttanir um íþróttamenn yfirleitt — og sér í lagi ýmsar móðganir og persónu- legar svivirðingar um Guðlaug Gíslason (3. mann á sjálfstæðism. listanum), sem þarna var mættur. (Sýnir þetta vel öngþveiti það og ósamkomulag, sem ríkir innan Sjálfstæðisflokksins hér). Af Ólafi fengust ekki nema loð- in svör og vífilengjur. Að visu við- urkenndi hann, að það væri til nóg annað land undir garða — en vildi þó eigi heita iþróttamönn- um liði sínu í bæjarstjórn til þess að þeir fengju hið umrædda land. Guðmundur gaf sömu svör. Sem sagt: Niðurstaða fundar- ins var sú, að þessir tveir af höf- uðpaurum sjálfstæðismanna neit- uðu þvi ákveðið, að mæla með því við bæjarstjórn, að iþrótta- mönnum yrði veitt landspilda þessi — og viðurkenndu þó um leið, að það væri enginn hörgull á landi undir garða, annarsstaðar. Þannig er hugur íhaldsins til iþrótta- og menningarmálanna. Minnist þess 30. jan., þegar kosið verður i bæjarstjórn.

x

Rödd fólksins - Vestmannaeyjum

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Rödd fólksins - Vestmannaeyjum
https://timarit.is/publication/409

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.