Gamanblaðið - 01.05.1917, Blaðsíða 1

Gamanblaðið - 01.05.1917, Blaðsíða 1
GrAftlAItfBLAÐIÐ 6. BLAfl KEWUR ÚT VÐ OG VIÐ MEÐAN SÉST TIL MÁNA 1917 Lögmaðurinn. Gískr Reykholt gekk ver í Ame- rfku en hann hafði búist við. Þeg- ar hann hafði lokið sveitavinnunni og kora aftur til borgarinnar Minnea- polis Étti hann ekki nema sex doll- ara. Og ekki entust þéir lengi, því viku seinna var hann svo soltinn að rifin hringluöu í honum (þetta eru nú reyndar kannske ýkjur); það var þvf ekki um annað að gera en finna móðurbróðirinn John John- son sem var lögmaöur, og í miklu áliti þar í borginni. John Johnson tók betur á móti Oísla en hann hafði búist við. — Hann veitti honum stööu á skrif- stofu sinni, og þó launin væru lá þá voru þau nóg til þess að Gfsli dó ekki úi sulti á meðan, og starf- iö hvíldi ekki þungt á honum. Nokkrir mánuðir liðu. Þá kom það fyrír að Gísla var faliö að fara til næstu borgar og mæta þar í réttinum fyrir Mr. Johnson. Skyldi hann biðja um framhaldsfrest í máli einu, og lagöi móðirbröðir hans ríkt á við hann að halda kjafti að ððru leyti. Til málamynda voru Gísla feng- in skjöl málsins, og las hann þau sér til dægrasfyttingar á leiðinni í járnbrautarvagninum. Gísli Reykholt hafði aldrei fyr koraið í réttarsal, en þar eð mörg mál voru tekin fyrir á undan hans máli, var nóg tækifæri fyrir hann til þess að kynna sér hvernig mál eru rekin fyrir rétti. Hann sá hvern- ig málaflutningsmennirnir voru ó- smeikir viö að skamma hvorann- an, þaulspyrja vitnin og jafnvel brúka sig við dómarann. Honum gramdist því mjög að hann skyldi ekki íá tækifæri til þess að skamm- ast eins og hinir, sem höfðu mál að færa. Þegar kom að honum röðin, var hann staðráðinn f því, að óhlýðnast boði móðurbröðursins. Mátið var höfðað fyrir hönd ekkju einnar. Hafði járnbrautarlest ekið yfir mann henuar og hann beðið af skjótan bana. HeJmtaði hún nú 40 þúsund kr. skaðabætur af járnbrautarfélaginu. Þegar málið var kallað upp, setti Gísli upp samskonar spekingssvip og hann hafði séð helstu lögmenn- ina setja á sig, og tók að breiða úr skjðhim málsins fyrir framan sig. Lögmaður járnbrautarfélagsins leiddi fram fjðgur vitni en Gísli gaf þeim engan gaum fyr en hið fyrsta — sem var vagnstöðvari -— settist i vitnisstólinn. Leit hann þá upp, benti á vitnið og spurði lögruann- inn, mótstöðumann sinn: »Hvað er þetta?« »Hvað þá ?« spurði lögmaðurinn, sem ekki vissi hvort hann var norð- an eða sunnan. »Þetta þarna«. »Það? Það er vitniðU >Hnn, sagöi Gísli Reykholt, »mjög einkennilegt hve til erti Ijót andlit«. »Hvað þá?^ sagöi vitniö, þaö var bersýnilega sígið f það. sVitnið er hér til þeiss að svara en ekki til þess að spyrja*, sagði GSsli. »Það er minst koniiö undir út- liti manna«, sagði lögmaðurinn. »Því fer nú betur fyrir yður, minn lærði vin«, sagði Gfsli og um leið fór að skína í tennurnar á áheyrendunum; sumir jafnvel Sliss- uðu. Gisli sneri sér að vitninu. »Þektuð þér þann sem varö fyr- ir slysinu?* »Nei!« »Hvað getið þér þá vitnað um hann?« »Cg sá hann ganga f veg fyrir lestina«. »Aö hann hafi gengið í veg fyr- ir lestina, en lestin ekki elt hann út af brautarteinunum til þess að bruna yfir hatm er mjög svo sennilegt. Nú, en hvað sáyð þér?« »Eg sá hann á teinunum áðar en lestin kom . »Hvernig gátuð þér vitað að það var hann, þegar þér þ?ktuð hann ekki?« »Eg sá Ifkið á eftir«. »Þektuð þér aftur líkið af manni sem þér höfðuð aldrei séð?« Nei, en--------«. »Nú, þér þektuð Hkið,^en þektuð það þó ekkil« »En eg sá hann gangar á tein- unum«. »Hvern«. »Mauninu sem dó!« »Ætlið þér að telja dómuruttum trií um að þér hafiðjséð líkið gánga á teinunum«. »Nei, ekki Iíkið«. »Nú, það hefir þájverið alt ann- ar maður sem þér sáuö ^á*fein- unum?« »Nei, þaö var hann«. »Herra dómari«, sagði Gísli Reykholt, »væri ekki téttast að vfsa vitninu til sálusorgara síns. Öll frásaga hans er bersýnilega ein

x

Gamanblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Gamanblaðið
https://timarit.is/publication/423

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.