Muninn

Árgangur

Muninn - 01.12.1935, Blaðsíða 1

Muninn - 01.12.1935, Blaðsíða 1
2. tbl. CDaELC3C303IHQimQ t)g)S! ar, Sl:amndegismyrl:rið grúfir -yS%? mannheimi, þungt, Icyrrt og •• Söngur fuglanna er þagnaður fyrir - Blómin hafa hneigt Ir.olla sína í auö- t fyrir vetrinum, og hnigið í sl:aut móður ult. ongu, aröar, þaöan sem Lc2-.:urinn, sen lél: blóms'arddra ba]:l:a, líður nú hcagt og þungt oau voru upprunnm. sér í sumar á milli -;rasi yfir freöna fold. íTáttiíran öll bundin, a tírna. Vér. fögnum cg mannssálin er drepin er 1 viðjum í dróma hins ammdegisnótt. , Tijartur, Þá hljóma raddir, ir, og ungir vaxa jól. þegar da; f agur ,0unnn - Þegar hann "rís í'austri sigrar hina lönA'u með roða á og leysir bönd hinnar löngu natur. em myrlirið haíði læft, þá yngjast aldn- - Þ:lhalda mennirnir hátíð, - þeir halda nítjánhundruð þrítugasta og fimmta sinn halda l:ristnir >ess§ helgu hátíð, til hins C3varandi sannleil:a, menn mmnmgar Dei er um tr^arhöfund sinn, varpaði á brctt, með breytni personugervmg smni omur- myrl:ri mannssálarinnar, eins og hin vaxandi sól rel:ur á braut hina legu sl:ammdegisnótt. Ennþá hljóma l:irl:jul:lul:l:urnar eins hvellt, er þear hringja til hinna helgu tíða, eins og Jiær gerðu íyrir öldum síian. Bnnþá er mannssálin að leita að ljósi og yl, - sannleil:a og réttlæti. " 2h samt sem áður hafa aldaraöirnar breytt triínni og menningunni. peim fjölgar óðum, sem finna eigi hina nöstu sáluhjálp undir verndarvsng trviarlw-Sgðanna, en hcsðast að venjum Þeirra, er sanntrúaðir eru. Framhald á 6.. síðu.

x

Muninn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Muninn
https://timarit.is/publication/429

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.