Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.11.1928, Blaðsíða 19

Heimilisblaðið - 01.11.1928, Blaðsíða 19
HEIMILISBLADIÐ 143 Hvað getur það verið í þessari nýju kenningu, er getúr svo náð algjörlega tökum á sálum manna? hugsaði hann. Naómí var nú altaf dutlungafull og akaflynd stúlka, en það muhdi eg hafa svarið fyrir, að þu gætir hneygst að hinu sama. Hví léztu mig ekki vita þetta, jafnskjótt sem efasemdirnar tóku að raska sálarró þinni? Þá hefði eg óðar þaggað þær niður og þú hefðir aftur náð feðratrú þinni". »Eg óttaðist reiði þína, Zadók, því eg vissi', hve ijandsamlegur þú varst fagnaðarboðskapnum. En eg las sjálf lögmálið og'rit spámannanna, eg rann- sakaði ritningarnar með brennheitri bæn og eg sá, að bær töluðu allar um líðandi Frelsara". »Já, Salóme, eg skal lesa það, sem þú kallar hið °PÍnberaða orð. Eg veit, að Naómí á handrit af því, en bezt hefði það víst verið, að eg hefði fargað því íyiir löngu. En nú ert þú búin að lesa það, kona mín, Pa skal eg lesa það líka, ekki þó til að láta sannfær- ast, heldur til að eiga hægra með að eyða öllum þeim lnmhaldslausu draumum, sem nú hafa fjötrað sálu Mna". >,Guði séu þakkir, Zadók! Lestu það, og þá skiftir bú vissulega skoðun. Eg er nú sælli, en eg hefi verið manuðum saman, því að nú hefi eg opnað hjarta mitt fyrir þér, og eg hefi von um, að þú munir kom- ast til minnar truar". ^adók gekk þá burt í skyndi og inn til Naómí; ^at hún þá og var að lesa í guðspjalli Matteusar. Wun leit upp óttablandin, er hann gekk inn. Hann Segir henni þá í fám orðum hvað fram hafi farið nli sín og móður hennar og biður Naómí að fá sér °kina. Naómí rétti honum hana fagnandi og þakk- aði Guði fyrir það, sem gerst hafði, þrátt fyrir sorg- ai^svipinn, sem hún sá á föður sínum. Hún skundaði ^a léttum fótum til móður sinnar, til að setjast við iumið hennar; en þá svaf hún í sælum friði eins og barn. Þeófíhis á lífl. Dauði Sálómé. . að er ^á fyrst frá Rómverjum að segja, að þeir hofðu náð fastri bólfestu í Antonía-kastala og á ailða svæðinu milli hans og musterisins. Milli kast- a ans og musterisins lágu dýrleg súlnagöng. Nú þótti Jlskala þau göng greiða Rómverjum aðgöngu að Wusterinu, svo að hann lét kveikja í þeim og brenna UPP til ösku. En Rómverjar vöruðust ekki þetta hægt að lýsa, er hún kom hlaupandi á móti börnunum sínum, og pá varð fögnuður peirra ekki minni, pessara litlu og loðnu hvelplinga. Peir hentust og sentust hver yflr annan pveran af kæti. Og fögnuði Murrays verður held- ur ekki lýst, pegar hann gat með fullu ráði virt pessa ánægjulegu sjón fyrir sér! Hann ljómaði allur af fögnuði. »Ó, Murray, gamli vinur, en hvað við höfum práð að sjá pig aftur«, mælti Kerrigan. »Guð minn góður, en livað pað gleður mig, að pú ert farinn að rakna við aftur. Hvolparnir hennar Júnó og eg höfum sængað saman á hverri nóttu, síðan hún færði mér pá uppi á Iraheiðinni. En búnir eru f»eir að éta allan harðfiskinn minn, sultargarnirnar pær arna, svo að eg var til neyddur að takast ferð á hendur til bæjarins, til að útvega mér nýjan matforða, og varð eg pá að hafa pá með mér. Pegar pú ert orð- inn heill og hraustur, pá förum við allir heim aftur, og pá verður pér sennilega tekið tveim höndum af lags- bræðrunum, Murray. Veiztu, að pað var Júnó, sem bjargaði lífi pínu?« Murray vissi pað, þegar hann rakn- aði við aftur. IJá hafði Van prestur sagt honum alla söguna, og peirri sögu gat hann ekki gleymt. Nú lá hann parna og hélt í hönd- ina á Owen vini sínum, og horfði ást- araugum á móðurina tryggu, sem nú var öll í pví að pjóna hvolpunum sínum, og féllu pá tvö stór tár niður eftir vöngunum á honum. Nú liðu sjö ár frá pví er Júnó bjargaði lífl húsbónda síns, en sagan um pað gleymist ekki. Hún mun ávalt geymast í hjörtum peirra,^ sem ból- staði eiga í þessum óblíðu heimskauta- héruðum. Pegar raiðsumarsólin varpar sínum hlýju geislum niður á göturnar í Nome, par sem Júnó vermir gamla

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.