Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.01.1939, Blaðsíða 10

Heimilisblaðið - 01.01.1939, Blaðsíða 10
8 HBIMILISBLAÐIÐ In»a Ijosmóðfr Eitir Henriettu fráFlatey. Frh. VI. »1 heiðardalnum er heimbygð min, þar hefi ég lifað glaðar stundir, því hvergi vorsólin heitar skín en hamrafjöllunum undir«. Inga var sótt í miðjum janúar til Mar- grétar. Sendimaðurinn sagði, að hún væri la&in, svo vissara hefði þótt að sækja yfir- setukonuna strax, með því líka, að bærinn væri svo afskektur. Inga skildi ekki, hvern- ig á því stóð, að henni var þungt í hug. Petta var þó starfi sá, sem hún vissi að átti við sig, að mýkja og græða »ben, sem bróður svíður. Henni fanst, sem hún vissi að eitthvað mótdrægt mundi mæta sér. Metta fylgdi henni úr hlaði, og beiddi hana vel fara og heiJa aftur koma. Siðan signdi hún hara að skilnaði. Augu, írigu fylltust tárum. »Þetta gerði mamma mín seinast við mig«, hugsaði hún. »Guð fylgi þór«, sagði Metta og sneri heimleiðis.- Það var blíða logn. Hjarn var yfir og marraði undir fæti. Þau Inga og fylgdar- maður hennar gengu rösklega. Allt í einu nam hún staðar. Bærinn blasti við. Það leit svo tit, sem hann, hengi framan í f jall- inu. Stórt klettabelti náði alla leið frá bæn- um og upp undir fjallsbrún. Hvergi sást á dökkan díl, alsstaðar sama, glitrandi snjó- breiðan. Ingu verkjaði í augun. »Hér er eyðilegt«, varð Ingu að orði. »Ekki finst okkur það, sem erum vön því«, svaraði fylgdarmaðurinn. »Hér er fagurt á sumrum: grænar hlíðar og grös- ugir hvammar, og hér kemur grænt undan snjónum. En nú erum við komin heim- undir. Það er blessuð húsmóðirin, sem stendur úti«. Þau gengu heim í hlaðið. Stór og föngu- leg kona kom á móti þeim. Hún var með mikið hár og hafði hyrnu á herðum sér og skýluklút um höfuðið,. en hlífðarsokka á fótum. 'Var auðséð, að hún kom frá úti- verkum. Inga heilsaði henni. Handtak hennar var fast og traust eins og hamra- beltin, sem gnæfðu allt í kring. Sæunn bauð Ingu í bæmn, sem var lítiil og fornfálegur. in urðu 1000 sterlingspund. Var honum það einkar kærkomin gjöf, því að með því varð honum hægra fyrir að gera end,ur- bóta-tilraunir á eimreiðum sínum. Stephenson var einn af þeim mikilmenn- um, sem varið hafa öllum hæfileikum sín- um í þarfir þjóðar sinnar og þarfir mann- kyngins., og öllum sínum kröftum og öllu fé sínu. Hann skildi þá þörf, sem honum var ætlað aB bæta úr og hann gerði það svo, að þess verður minnst með þakklát- semi, meðan lönd eru byggð. Eitt er það enn, sem sýnir, hve Stephen- son var hugleikið að efla velferð fyrrver- andi stéttabræðra sinna í kolanámunum. Hann fann upp varúðarlampa, til þess að eigi hlytist slys af gasi í námunum, eins og svo oft haí'ði komið fyrir áður. Það var 1815. Ekkert vissi hann, hvao Humprey Davy leið með það, þeim sem sú uppfundn- ing er vanalega eignuð. Það er alveg furðulegt, hverju-einn mað- ur getur til vegar komið, þegar hugsjón hans er há og göfug og honum er gefið að skilja, hvernig hann á að framkvæma hana mannfélaginu til blessunar. Þá rætist það á einstaklingunum, sem kveðið er um þjóðina: »Sú þjóð, sern veit sitt hlutverk, er helgast afl um heim, eins hátt sem lágt má falla, fyrir kr*ftinum þeim«.

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.