Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.06.1939, Blaðsíða 31

Heimilisblaðið - 01.06.1939, Blaðsíða 31
HEIMILISBLADIÐ 123 af aðeins tveimur — já, nú vissi ég hvað ógæfuást var. Venjulega hugsa menn, að ógæfuást sé inni falin í því, að elska ein- hverja 'eina, og njóta, ekki gagnástar — en sussu, sussu — það er ekkert, því að al.lt af er hægt að vona, að einhver ófyrir- sjáanleg atvik verði til þess, að henni snú- ist hugur. Nei — ógæfuásit er það að elska tvær, því að þótt svo gæfusamlega, tækist til, að önnur þeirra elskaði mig, þá væri hin, sem ég elska, líka, gengin mér úr greip- um. — »Tik-tik, tik-tik, tik-tik«, sagði úrið mitt, sem hékk á veggnum yfir rúminu mínu. Það var alveg eins og það segði: »Flýtt-u, flýtt-u, flýttu þér!« Já. Eg varð að flýta, mér. Hver gat vitað hve marga og hættu- lega meðbiðla ég ætfcL Ekki þekkti ég vini og kunningja f jölskyldunnar. Gat ekki ver- ið heill hópur af frændum og vinum, sem læddisit í kring á biðilsbuxum; og gat ekki vel verið, að einhver jir þeirra hrifsuðu þær báðar frá mér, ef ég ekki flýtlti mér að ákveða, hvað gera skyldi. Þeir kæmi sjálf- sagt allir á dansleikinn á morgun, cg þá gæti ég séð þá og athugað, hverjir þeirra væri mér hættulegastír. En á dajisleikn,- um! Gat ekki margt skeð þangað til? Nei, ég varð að flýta mér, eins> og mögulegt var: Innan 24 tíma: varð ég aðl vera trúlofaður — og þó — ógæfusami Nikolaj; setjum nú Sivo, að þú trúlofist annari þeirra, en — elskir svo hina! Klukkan var vís,t um tvö, þegar ég loks- ins sofnaði; en svo svaf ég líka frain á bjartan dag. Ég stökk fram úr rúminu, eins og ég var vanur að gera á hverjum morgni til þess að gá til veðurs. — Það var hið æskilegasta: Stórar frostrósir prýddu gluggarúðurnar, en úti skein blessuð nýj- árssólin hrein og skær; og himininn vav svo heiður og blár, aðl nýjar vonir og ýr þróttur gagntók sál mína. Hugsanir nær,ur- innar voru horfnar með myrkri hennar. Ég var alveg ákveðinn í því, hvað ég ætti. að gera. Ég ætlaöi að láta forlögin ráða. Þaö eru þau, sem skapa ágæta hershöfðingja; það eru þau, sem fralmleiða ágæta lista- menn og það eru þau, sem hjálpa ógæfu- sama biðlinum. Þetta, voru hugsanir mínar. Nú þurfti ég ekki lengur að vaðla í villu og svíma; ég ætlaði alveg að láta tilviljun- ina ráða — það var líka það vandaminnsta. Og hvort ég ætti að trúlofast Emmu eða Andreu Margréti, var allt undir því komið hvorri þeirra ég næðti fyrr á eintal. I forstofunni mætti ég prestinum. »Gleðilegt ár, Nikolaj — og kærustu, áð- ur en árinu lýkur«. »Gleðilegt ár«, svaraði ég; »já — og ég vona, áður en dagurinn er á enda«, bætti ég við í huganum, og meinti kærustuna. »Ætlið þér í kirkju í dag? Eða, máske þér séuð upp úr því vaxinn. að fara í kirkju á helgidögum?« »Nei, það er ég ekki«. »Nú — það er ekki gott að vita,, hvaða siðir eru orðnir í Kaupmannahöfn. Ann- ars byrjar messan klukkan níu, ef þér gæt- uð, vegna annara anna, komið þá«. Að svo mæltu hélt prestur inn í lestrar- stofu aína; en ég hélt inn í dagstofuna. Þa,r hitti ég Korpus Júris; var hann í bezta gæti aðí spjalla við systurnar. Þegar ég kom inn, stóð Andrea Margrét upp og ætl- aði út. »Er það mín vegna að þér farið?« sagði ég. Mér fannst það slæmur fyrirboðj, að Andrea, Margrét skyldi fara um leið og ég kom inn. »Nei, það er alls ekki. En ég á svo ann- ríkt í dag, við að koma öllu í lag fyrir kvöldið, að það er ekki víst, að þér fáið að sjá mig, fyrr en, í kvöld«, — og um leið var hún horfin fram. »Þá verður það Emma«, hugsaði ég. »Það er vilji forlaganna«. En það leit heldur ekki svo út, aðí þad væri vilji forlaganna, að það yrði Emv.aa, því að hún stóðl upp og fór til að búa sig til kirkjugöngunnar. Ég varð því einn eft- ir hjá Korpus Júris. Ég ga,t vitaskuld tal-

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.