Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.06.1939, Blaðsíða 34

Heimilisblaðið - 01.06.1939, Blaðsíða 34
126 HEIMILISBLAÐIÐ utan um handlegg minn, og svo leiddumst við til kirkjunnar. Kirkjan var köld og saggasöm; en það gerir minnst til, ef menn koma þangaö með hlýjum hjörtum. En það var nú öðru nær, en svo væri um mig. Ég söng að vísu aálmana eins hátt og nokkur annar, sem í kirkjunni var, en hugsanir mínar voru ekki þar, sam þær áttu, að vera. • Þegar við vorum komin, heim aftur og sátum við kaffiborðið, spurði presturinn mig: »Tókuð þér nú vel eftir ræðunni, NikoIaj?« »Já, það gerði ég«. »Hvernig þótti, yður hún þá?« »Góð«. i— Mér fannst ég ekki geta sagt annað. »Látið þér það þá ásannast, og breytið eftir henni, því að vér eigum ekki aðeins að vera orðsins hlustendur, heldur líka gjörendur. Þér eruð ungur enn þá, og nú ættuð þér að verða, oss hinum lýsandi fyr- irmynd, að öllu göfugu og góðu. En hvernig l'íkaði þér ræðan mín, Andrea Margrét?« »Ég var ekki í kirkju í dag«. »Það líkar mér ágætlega. Það er falleg- ur siður, að byrja árið með því, að van- rækja að ganga í guðshús«. »Ég þurfti að) vera heima, til að gæta hússins«. »Ætli að húsið hefði ekki gætt sín sjálft? Og úr því að Emma gat farið í kirkju, held ég að þú hefðdr getað farið líka«. »En hvað heldurðu að þú hefðir sagt í kvóld, ef gestirnir okkar hefðu ekkert feng- iði að borða?« »Gestirnir okkar þurfa sannarlega ekki að kvarta um hungur; þeir éta heldur of mikið, en of lítið. Líttu nú á ostinn minn þarna! hann er búinn að f á bráða tæringu síðustu dagana! Og ég sem var farinn að vona, að hann myndi endast til páska. En það verður lítið um það. Sjáðu hvar hann situr -við, að hola hann innan. Takið þér skorpuna ¦— takið þér skorpuna — hún er ágæt ungum tönnum. Hana! — þar náði Nikolaj í hann — og hann fer þá líka að syngja seinasta stefið! Það er þó gott, að þér ætlið að dansa í kvöld, Nikolaj; að átta dögum liðnum hefðuð þér ekki orðáð maður til þess, því ég býsit við að morgun- kápan mín vero'i þá orðin of þröng á yður«. • Nokkru seinna fór presturinn, yfir í her- bergi sitt, til að hvíla sig; Andrea Margrét fór til sinna verka frammi og tók móður sina með sér. Gamli fór að lesa og okkur Korpus Júris fór að leiðast. Við. fórum að tefla skák, en það varð ganslaust; okkur leiddist það. Þá stakk Korpus Júris upp á því, að viði skyldum heimsækja skóla- kennarann. Og þótt ég byggist ekki við mikilli ánægju af þeirri heimsókn, þá var þó dálítil tilbreyting í því. En breyting til batnaðar var það ekki, því að fjölskylds hans var ekki heima — hafði brugðíð sér til Hróarskeldu. Hann tók mjög alúðlega á móti, okkur; en. þegar við vorum búnir að dvelja, þar dálitla stund, fór ég að iðr- ast eftir því, aðl við hefðum ekki heldur farið að hitta Andrés Sörensen. Þegar við vorum búnir að tala um veðrið, eins og hægt var, var líka umræðuefnið þrotið. Korpus Júris reyndi að beina umræðunum að stjórnmálum. En skólakennarinn var þar allur út á þekju. Svo sátum við þegj- andi langa stund. Ég renndi augunum um a].lt, til þess að vita. hvort ég sæi ekkert, sem ég gæti gert að umræðuefni. Og loks- insi rak ég augun í gömul spil. Spurði ég þá skólakennarann, hvort hann kynni ekki öll þau spil, sem bændurnir spiluðu sin. á milli. »Jú«, sagði hann; »treikort og Schofs- koff kann ég vel, en það eru, ekkert fín spil. Nei, en ég hefi heyrt getið um ann- aS spil, sem mig langar ákaflega mikið til að læra, svo framarlega sem ég gæti lært það og það er lombef«. »Lomber«, hrópuðum við Korpus Júris hvor framan í annan. »Það er sannarlega enginn galdur að læra hann. Og ef yður

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.