Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.10.1939, Blaðsíða 26

Heimilisblaðið - 01.10.1939, Blaðsíða 26
190 HEIMILISBLAÐIÐ Farið þér nú að hátta, og svo sendir mamma yður te-bolla í rúmið í fyrramál- ið, ti.l þess, að hressa yður; svo komið þér inn til mín og lesið dálítið í »handbók handa prestum«, sem þér haldið svo mik- ið upp á; og* þá munuð þér sanna, að yður líður vel á eftir. Góða nótt, Nikolaj, og góðan bata;« Þegar presturinn var farinn ákvað ég að laumasttil herbergis míns, án þess, að bjóða nokkuru af hinu fólkinu góða nótt. Mig langaði ekki til að fá aðra eins ræðu aftur. Ég komst líka inn í herbergið, án þess, að nokkur tæki, eftir mér; kveikti ég síðan og læsti báðum hurðunum. Mig langaði bara til að vera einn saman. Síð- an opnaði ég gluggann og fór að stara út í náttmyrkrið. Kalt næturloftið strauk um vanga mína og svalaði mér. Mynd hennar stóð fyrir hugarsjónum mínum. Ég hugs- aði aðeins um hana og enga aðra. Hvenær skyldi ég fá að sjá hana aftur? Hve nær skyldum við mætast aftur? — Nú var ásetningur minn fastur og stöðugur — all- ar efasemdir mínar voru, horfnar — hún átti það að verða og engin önnur. Það var forsjónin sjálf, sem hafði, leitt vegi okk- ar saman, einmitt á því augnabliki, þeg- ar ég hafði verið að hugsa um, að binda mig um tíma og eilífð. Það var eins og for- sjónin hefði.sagt við mig: »Líttu nú á, Niko- laj! Þetta hefir þér verið ætlað, ef þú hef- ir eirð í þér til þess að bíða«. En þó var nú svona samt, að á bak við hennar björtu mynd, gægðust tvær aðrar myndir; og það voru myndirnar af Emmu og Andreu Margréti. Það var eins og þær segðu: »Þú talaðir fyrst við okkur og nú ertu búinn að yfirgefa, okkur«. En ég svar- aði: »Eg yfirgaf ykkur ekki; það voruð þið, sem yfirgáfuð mig«. »Það e.r ekki svo«, sögðu þær; en við vildum bara, að þú vær- ir dálítið stilltari en þú varst; en þú ert hverfull, eing og veðrið og vindu,rinn«. Ég fór að verða efasamur aftur um það, hvort ásetningur minn væri nú alveg rétt- ur, Því að ef ég nú væði í villu og svíma, og systurnar hefðu nú, þrátt fyrir allt, felt hug ti,l mín. Ég minntist þess, hve hissa Andrea Margrét varð, þegar ég vildi ekki dansa yið hana, og hafði spurt mig, hvort ég væri nokkuð reiður við sig. Ef þetta var nú í raun og veru svona — þá var það ekki, aðe"ns lítilmannlegt, heldur líka tudda- legt, fyrst að vekja vonir og óskir og hörfa. svo frá, þegar ég sá, að henni var alvara. Þá hafði presturinn líka haft rétt fyrir sér, þegar hann kallaði mig átján ára Don Ju- an. En aftur á hinu leytinu var þetta: Gat ég haldið áfram, eins og ég hafði byrjað, þegar hjarta mitt var eign annarar? örósemi mín, varð loks svo mikil, að ég mátti til að úthella hjarta mínu fyrir ein- hverjum. Og ég ákvað að fara inn tij Gamla og tala við hann. Hann er ætíð ráðgjafi minn, þegar mikið liggur við. Ég vissi reyndar, að Gamli myndi ekki, láta mig deyja í syndum mínum. En þótt hann ætl- aði, að prédika yfir mér til morguns, þá vildi ég þao heldur, en kveljast svona, eins og ég gerði. Og svo fór ég inn til Gamla. Það var dimmt inni, svo ég hélt að hann væri ekki kominn upp enn þá. En þá tók ég eftir því. að eitthvað stóð við opinn gluggann. Mér datt eiginlega ekki. í hug, að það væri Gamli. Það var ólíkt honum, að glápa út í náttmyrkrið við opinn glugga, og það um nýjársleytið. En þegar ég kom nær, sá ég að þetta var þó hann sjálfur. Þarna stóð hann með spenntar greipar og starði upp til blikandi .stjarnanna. Hann var mjög fölur og varirnar bærðust lítið eitt. Tvisv- ar varð ég að tala til hans, áður en hann yrði min var. JÉg sagði honum nú allt af létta, eins glöggt og greinilega og ég gat. Gamli hlustaði á mig með mestu ró- semi, en undarlegt bros lék um.varir hans. Þegar ég var búinn að skrifta fyrir hon- um, lagði hann, aðra, höndina á höfuð mér, strauk hárið frá enninu og sagði: »Jæja, Nikolaj minn! Vandræði þín eru ekki eins háskaleg og þú hyggur. Treystu Drottni og gefðu vel gætur að því, hvernig hann vill

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.