Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.03.1945, Blaðsíða 11

Heimilisblaðið - 01.03.1945, Blaðsíða 11
HEIMILISBLAÐIÐ 51 Hann var kvennagull í þeirri merkingu, sem heimurínn leggur í það orð. Tlaim dáðist að konum á einn sérstaká °g hlédræga hátt, og harin var reiðubuíhh til þess að °erja8t fyrir þær óg vérjá þær ög hættá Íífi sínú tií þess-, e* öauðsyn kráfðh Ög tilíihhihgar haris vöru stérkár eg heilbrigðari Riddaramenriska hans ög drénglyridi var motað í skauti fjallanna og hinnar frjálsu náttúru, og var allt annars eðlis en sú uppgerða riddaramennska, 8em menning fjölmennisins elur. Hin mörgu ár í ein- Verunni höfðu sett mark sitt á hann. Menn, sem verið nofðu langdvölum hér norður frá, skildu framkomu hans. En það var fátítt, að konur skildu hana. Þó leit- uðu þær ósjálfrátt til hans, þegar vanda bar að höndum. Hann var gæddur ríkari og þroskaðri kímnigáfu en tlestir aðrir. Fjöllin höfðu kennt honum að hlæja í þögn. HJa honum þýddi bros eins mikið og skellihlátur ann- nai og hann gat haft hið mesta gaman af því, sem fyrir ar» þótt ekki bærðist dráttur í andliti hans. En bros ans var þó ekki ætíð merki um kátínu í huga. Stund- ^11 tjáði það aðrar og þyngri hugsanir betur en nokk- ur orð. Pegar þau höfðu gengið stundarkorn um þilfarið, var Alan farinn að taka eftir því, að það var eitthvað næg]ulegt og seiðandi við -það, sem var að gerast. Hönd ennar hélt nú traustu taki um handlegg hans, og hún 6 kk svo nærri honum, að hann fann ilminn af hári ennar, þegar hann leit á hana. Hann fann, að nálægð nnar og hið mjúka tak um handlegginn setti hug haQ8 úr jafnvægi. Þetta er ekki svo afleitt, sagði hann djarflega. Jæja, átti ég ekki að segja yður eitthvað, ungfrú btandish. Hann fann að hún kipptist ofurlítið við. Hélduð þér kannski, að ég væri dálítið hættuleg? Ef til vill. Ég skil ekki kvenfólk. Ég veit, að kon- Qar eru eitt af fegurstu sköpunarverkum guðs, samt sem áður læt ég mig þær ekki miklu skipta. En þér-------. Hún kinkaði kolli til samþykkis. — Þér eruð hugul- 8amur, en það þýðir ekki fyrir yður að halda því fram, eg sé öðruvísi en aðrar. Ég er það ekki. Allar kon- Ur eni eins. tietur verið, en þó greiða þær ekki allar hárið eins. ~~ Þykir yður mitt fallegt? ~~ Mjög fallegt. aiui var forviða á þessari viðurkenningu sinni. Svo 1Qa, að hann blés frá sér reykjarmekki eins og í mótmælaskyni. au voru komin aftur inn í reyksalinn. Nome var Fyrir 85 áriim : SKAMMDEGISÞANKAR. „Ef það þykir etunduni ástæða til urri eumarsólstöður, þegar dagar eru lengst- ir, veður mildast og vegir beztir í landi voru, að kvarta um samgönguleysi, fjör- leysi og fréttaleysi, hvað mun þá ekki mega segja um þennan tíma árs, þegar skammdegisþunginn ríkir yfir oss hvaíJ tilfinnanlegast. Þar situr hver sem hann er kominn, hvert heimilið er eins og veröld út af fyrir sig; vér sitjum þar inni kyrrir og þögulir eins og í varð- haldi, en veturinn stendur fyrir dyrum úti eins og fangavörður. Allar hafnir eru tómar, ekkert eézt hafskipið. Sjav- arbændur hafa hvolft útvegnum, sitja við hampvinnu sína inni á palli og eru að búa sig undir vertíðina. Sveitabónd- inn hyggur að kindum sínum, hvernig þær þrífist, gefur hey á garða og mokar frá húsum. Prestar og sýslumenn brjóta heilann yfir nýársskýrslum. Kaupmenn- irnir sitja yfir reikningum sínum, sem bráðum ganga yfir land allt, eins og haglél eða skæðadrífa, og færa sumum lítinn fagnaðarboðskap. En hvað sem nú þessu líður, þá er það satt, að vetrartíminn er ekki góður viðfangs blaðamönnum á fslandi. Verst er ferða- og samgönguleysið. Hvenær mun sá dagur renna yfir þetta land, að bót fáist á því? Aldrei verður oss fram- fara auðið, nema vcgir batni og sam- göngur greiðist.------------" íslendingur, 12. jan. 1861. „VERZLUN ... LÍTIL OG ÓHÆG ..." „Verzlun hefur verið heldur lítil og óhæg, allt er fremur dýrt, bæði innlend vara og útlend. Ull og tólg er ekki til hér syðra, svo að teljandi sé, en Skaft- fellingar, sem helzt hefðu átt að hafa þá vöruna, hafa farið í langflesta lagi út í Vestmannaeyjar, því að þaðan spurðist hæst verð á landvöru, og enda lægst verð á útlendri vöru í móti. Fisk- ur er hér talsvert minni til en í fyrra, því að vetrarvertíðin reyndist í lakara lagi .... Ekki gengur það greitt að fá fast verðlag á fiskinn. Kaupmenn hafa boðið 18 rd. fyrir skpp. af söltuðum fiski, en bændur verið tregir að trúa því,

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.