Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.09.1945, Blaðsíða 24

Heimilisblaðið - 01.09.1945, Blaðsíða 24
184 HEIMILISBLAÐIÐ sjálfum okkur það, sem við vitum um liaaa. Ég vona að þér finnið hana, og þá — -—. — Skal ég senda yður orð. Þeir tókust í hendur, og skipstjórinn hélt enn í hönd 41ans, er þeir gengu að dyrunum og opnuðu hurðina. Himinninn var nú gerbreyttur. Stjörnurnar voru horfn- ar og þoka huldi alla útsýn, og napur vindur gnauð- aði við súðina. — Hann er að ganga í rok, sagði skipstjórinn. Það var kvíði í rómnum, og hann var lotinn í herð- um. Svo bætti hann við: — Rossland verður sendur á sjúkrahús í Cordova, ef hann lifir. Alan svaraði engu. Dyrnar lokuðust hægt á eftir honum, og hann gékk þungum skrefum gegnum húm- ið út að borðstokknum og staðnæmdist þar, og gust- urinn utan af myrku hafinu næddi um hann. 1 fjar- lægð heyrði hann dauft þrumuhljóð. Hann átti erfitt með að vera rólegur eftirað hann kom í klefa sinn. Stampade Smith beið þar eftir hon- um með allan farangur sinn í seglpoka. Alan fór að reyna að skýra fyrir honum ástæðurnar fyrir hinni snöggu breytingu á ferðaáætlun sinni. Það voru alls konar viðskiptamál í Cordova, sem hann þurfti að ljúka og neyddu hann til þess að fara þar af skipinu, og mundu seinka heimkomu hans um mánuð að minnsta kosti. Stampade mundi verða að fara þangað einn síns liðs. Hann skyldi fara með stjórnarjárnbrautinni til Tanama, en þaðan yrði hann að ganga til Allakakat og þaðan norður í Endicott-fjöll. Það' mundi verða auðvelt fyrir mann eins og Stampade að finna stað- inn. Alan dró upp landabréf, sýndi honum staðinn og gaf honum nokkrar bendingar, síðan lét hann hann hafa peninga og varaði hann við að lenda í slarki og þjarki eða láta tæla sig til gullleitar á leiðinni. Hann sagðist verða að fara af skipinu strax um kvöldið, en Stampade gæti beðið rólegur til morguns. Og Stampade lofaði að bregðast honum í engu. Alan gaf enga skýringu á því, hvers vegna honum lá svo mjög á að komast í land, og honum þótti vænt um, að skipstjórinn spurði hann einskis. Hann gat heldur ekki skýrt það fullkomlega fyrir sjálfum sér, livers vegna honum lá svo mjög á. Hann vissi það að- eins, að hann mátti til að hefjast handa þegar í stað. Fyrir hugskotssjónum hans sveif stöðugt hið föla and- lit Mary Standish, sem var að sökkva í djúpið. Harln reyndi að hrinda þessari sýn frá sér, en tókst það ekki. Hann var líka búinn að fá ósjálfráða andúð á skip- að þar hefði þá enginn vottur sest gróðurs, en snjór hefði legið á j í byggðum. Ura Jónsmessu-leytið var eða 3 gráð'u frost um nætur í Kjósinni, er því engi furða, þótt grasvöxtur se með minnsta móti. Kál- og kartöflu- garðar eru ekki betri nú í byrjun ju'1' mánaðar en um fardagaleytið í iyrr sumar. Fiskafli varð einhver hinn rýr' asti hér syðra þessa vorvertíð, og nH"" meiri urðu vorhlutir í fyrra en nú. " er öllu til skila haldið', ef meðalhlutir á þessari vertíð ná 2 hndr., og eftir Þ er fiskurinn smár hjá flestum. ÞilsK1" eru nú 6 talsins í Gullbringusýslu, 8ein innlendir menn eiga, og hafa 3 þeir verið fremur heppin með þorskafla. ^1 þeirra, sem Jón hreppstjóri Jónsson Hraunprýði við Hafnarfjörð er forina ur fyrir, kom fyrir skemmstu vest frá Hornströndum .... Litlu fyrir J°nS' messu kom þilskip þetta að landi vestu við Snæf jallaströnd, og sagð'i Jón oS ' til örðu, 'fí og mannhæðar háir skaflar niðn flæðarmál. Er eigi furða þótt landlð sé fótkalt þar norður, þegar svo vi"r hér syð'ra sem nú er reynd á orðin • Islendingur 4. júlí Js62- „Veðuráttin hefur um langan tínia ve ið' mjög þurr og köld, með' þokum svækjum nyrðra, en hér syðra er og tíðuni sólskin, þótt vindurinn kaldur. Til fjalla er sagt, að frost se » hverri nóttu. Alstaðar er grasbrestu mesta lagi, og út lítur fyrir, að " ', skapur verði rýr um allt land. J*° nú votviðrakafli, þegar á líð'ur suiu ið, þá er skepnufellir vís. Vorharðin og skepnufellir er sagð'ur úr MúlaSJ um, einkum úr Vopnafirði. Vart n orðið við hafís fyrir ÞingeyjarsýsW, víst muhu lítil brögð að' honuni • •• Það er sagt, að um þessar mundir ve , fluttir utan ___ allt að' 400 hestar- ' nú hver hestur til jafnaðar fyrir 10 sPe , ur, þá verður andvirði þeirra, sem irl landið berst, 4000 spesíur, og keniur P sér vel a þessum árum, þegar vöruafli er heldur í minna lag1 ann«r eft'f voruam er neiaur í minna i*&* ., hiirðu árin. Þó verður því eigi nel að miklu .meiri vara kemur nú i ar til kaupstaða en tvö undanfarin en gæta má þess á hinn bóginn, að sK

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.