Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.03.1958, Blaðsíða 22

Heimilisblaðið - 01.03.1958, Blaðsíða 22
hvinhljóð heyrðist. Varir Dunkles herptust saman, og af alefli sló hann í bakhluta hests- ins. Hesturinn tók snöggt viðbragð og þaut áfram .... Chris tók andann á lofti við þessa sýn. Hann varð þess var að kjökurhljóðið heyrð- ist ekki lengur og hann sneri sér við. Lissa lá á hnjánum með hnefana kreppta undir kinnunum og varir hennar bærðust í hljóði á meðan Fickett stóð einkennilega stífur á bak við hana, starandi eins og þrýst- ingur að innan myndi þá og þegar þrýsta bláum augum hans út úr augnatóftunum. Stumpy sást hvergi, og þá heyrðist hljóð eins og einhver væri að kasta upp á bak við húsið. Chris þrammaði eftir hestinum, sem hafði staðnæmzt vænan spotta í burtu frá trjánum. Það var farið að draga úr sólarbirtunni, og er hann leit upp, sá hann að sólin var að hníga til viðar á bak við Uglubjörg. Dag- urinn var stuttur hér undir háum fjalla- tindunum, og köld kvöldgolan Ucddi þeirri tilfinningu inn hjá honum, að nú hefði hann séð síðasta sólbjarta daginn á þessum slóð- um. En þar sem þeir voru byrjaðir á af- tökunum, urðu þeir að halda áfram verki sínu. Þeir gátu ekki frekar snúið við en þeir gátu stöðvað svarta skuggana, er féllu frá tindunum. Hann kom aftur með hestinn þegar Fuller sleppti reipinu og lét gamla manninn falla til jarðar. Dunkle beygði sig niður og tók snöruna af hálsi hans. „Gott og vel, við skulum ljúka þessu af." Rödd hans var hörkuleg. Hattur Jakes frænda hafði dottið af höfði hans, óg gráhært höfuð hans lá á brúnum, dauðum furutrésgreinum. Það virtist vera óviðeigandi að skilja hann þarna eftir. Chris tók hattinn upp, og lagaði hann ósjálfrátt til, stakk hendinni inn í kollinn og hristi trénálarnar úr honum. Hann var enn volgur af höfuðhita gamla mannsins, og svitaborð- inn var rakur viðkomu. Hann horfði á manninn og stúlkuna fyrir framan húskofann. Lissa stóð nú teinrétt og skelfingin og taumlaus fyrirlitning í augnatilliti hennar var eins og hnefahögg í andlit hans. Stumpy kom eins og á báðum áttum frá húsinu, freknurnar í andliti hans voru °-° ar á sjúklega bleikri húðinni, og hann * sér stöðu á bak við þau. Það var einkenni- legt, en Fickett hafði ekki hlaupið á brott á meðan enginn gætti hans, hugsaði 0« með sjálfum sér; og þá rann ljós upp *v honum. Lissa hélt honum betur en nokK vopnaður varðmaður, og þannig skildi nan • þann mikla ótta, sem hlaut að hafa ga&^ tekið manninn varðandi systur hans. Hann beit á jaxlinn og hann kramdi na inn milli fingranna. Þá stirðnaði hann UPF" Hann starði á pappírsmiða inni í hattkP1 um, sem ekki hafði fundizt þar áður. ria hafði runnið undan svitaborðanum. "^ rétti hendina hægt eftir miðanum, °& hann tók hann út úr kollinum, fann hann \ hér hafði gerzt mikill harmleikur. Hann lét hattinn detta úr höndum sér og áður hann opnaði pappírsblaðið, vissi hann n á því myndi standa. Hann horfði á E>un Stóri búgarðseigandinn hafði tekio hvíld og veitti Chris nú skyndilega athyg Hann gekk að honum og las yfir öxl na Chris hélt blaðinu opnu í rúma minU j og varð var við breytinguna á andardrs0 Dunkles, áður en hann braut það sa . , aftur hægt og rólega. Og þessi miði vir vera orðinn óþolandi þungur, svo að pV" hans olli verkjum í handleggjum hans. Hann sagði með þunga: „Við höfum 8 okkur seka um glæp." ' Hann renndi augunum yfir bersvæoi°> hestinn standa undir stóru greininni, £a ,, manninn liggjandi hreyfingarlausan J • skininu, og Fuller með reipið vafið upP a handlegginn, var þannig útlits, eins honum væri skemmt yfir þessari "r ingu á viðburðarásinni. Og nú kom Stun1 .j sem fann á sér að eitthvað var að, yíl Fullers, reikull í göngulagi. sviP Chris sá að öryggisvissan hvarf nr Dunkles. „Við höfum gert okkur seka glæp," sagði hann aftur. , T' sU Dunkle sneri sér við, hann starði a *J _j og Fickett, hann sneri sér við aftur, ho , ' •¦ — , r^Kri^' á lík Jake frænda, og leit síðan a ír þetta gerði hann allt hægt, til að gefa ^ tíma til að hugsa ráð sitt. Þegar ha»n til máls aftur, var það með einbeittni P manns, sem er búinn að taka ákvörðun og veit hverju hann á að svara. 66 — HEIMILISBLAÐIÐ

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.