Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.03.1963, Blaðsíða 8

Heimilisblaðið - 01.03.1963, Blaðsíða 8
Ég útskýrði fyrir henni, að það væri vegna þess hvað við værum komin í mikla hæð og vegna skorts á súrefni að við ætt- um svona erfitt með andardrátt. Og það var satt. Soroche (hæðarveiki) er alvarleg. Fólk fær verk í hnakkann. Það líður yfir marga uppi á Ferrocarril Central, og ein- staka sinnum hendir það, að farþegi deyr. Þannig tókst mér að fá Carmelu til að tala við mig — með því að hræða hana ofur- lítið. Hún leyfði mér að sitja við hliðina á sér, og við töluðum kurteislega saman, eins og ókunnugir tala saman í lest. En augu okkar voru ekki alveg eins hæversk. Augu okkar gátu ekki leynt því, að okkur leizt vel hvoru á annað. Þegar við höfðum talað saman ofurlitla stund spurði ég: „Hefur einhver ættingi yðar gengið í skóla í Kaliforníu?" „Já," sagði hún hlýlegri röddu. „Bróðir minn, sem heitir Viktor. Hann var dálítinn tíma í háskólanum þar. Það hlýtur að vera undarlegur staður." „Sumum finnst það ef til vill," sagði ég og brosti. „Hvers vegna haldið þér það?" „Vegna þess að Viktor vill aldrei tala um það." Ég furðaði mig á að heyra þetta, og festi það mér í minni. Svo sagði ég sak- leysislega: „Það er ekki algengt, að ung stúlka ferð- ist ein." Carmela roðnaði. „Það er heldur ekki viðeigandi, en engin systra minna gat fylgt mér, og þjónustufólkið er hrætt við hjart- veiki hér uppi í hálendinu. En ég er sterk og ég ákvað þess vegna að fara þetta ein." „Er ferðin svo mikilvæg að þér viljið hætta heilsu yðar hér í fjöllunum?" Hún yppti öxlum. „Viktor minntist ekk- ert á það í skeytinu. Hann skrifaði aðeins, að það lægi á, vegna þess að það kæmi gestur, sem við þyrftum að sinna heima við námuna." Jæja, þarna fékkst skýringin á þessum undarlegu fundum okkar. Nú gat ég fyrst gefið mér tíma til að njóta lífsins. Ég gleymdi sjálfum mér við að horfa á andlit hennar og hinar fögru línur líkamans. Hún talaði kurteislega og forðaðist að líta beint 52 á mig, en ég gat séð að augu hennar urðu blíðleg í myrkri undirgangnanna. Við fór- um framhjá Ticlio, sem er síðasta stöð að- aljárnbrautarinnar Kyrrahafsmegin, og ókum inn í hin löngu Galera-göng og þut- um í gegnum hjarta Mugom-fjallsins í svarta myrkri. Ég tók tösku Carmelu og svefnpokann minn, en hún gekk á undan mér með yndislegu göngulagi Lima-kvenn- anna. Þegar við nálguðumst hinn enda undir- ganganna hallaðist vagninn. Carmela datt á mig. Ég lagði handlegginn utan um hana til að styðja hana, en þegar við snertum hvort annað, þá var það engu líkara en rafstraumur færi í gegnum okkur. Ég lago1 handlegginn alveg yfir um titrandi líkaflia hennar, og hún reyndi að veita mótspyrnu, en það tókst ekki. Við sveifluðumst þarna til og frá, og ég beygði höfuðið og kyssti hana á hálsinn. Þá sneri hún andlitinu ao mér, og ég kyssti einnig varir hennar. Við urðum bæði feimin. Þá kom hun auga á svefnpokann minn, sem ég hélt a 1 sömu hendi og töskunni hennar. Hún sago1 undrandi: „Ætlið þér einnig til Galera. Ég hló. „Já, því ekki það, úr því aðÞer ferðizt langar leiðir, til að hugsa um niif •_ Hún sló mig utan undir, og sagði reioi- lega: „Þetta er handa Kana, sem svindlar. Svo nam lestin staðar í sólskininu á Ga- lera-stöðinni. Ég mun aldrei gleyma undruninni á ano- liti Viktors Calderons, sem hann þó ha± undarlega mikla stjórn á, þegar ég stök úr lestinni og hann þekkti mig aftur. Það var sá sami Viktor og frá skóladögunu — grannur og fríður maður með KiJ°e dökkt hár og brún augu — og sarflt va hann ekki sá sami. Þetta var ekki elskul^ útlendingurinn með skemmtilega hrefl11 inn, sem við skemmtum okkur svo vel m g heima. Hér var hann annar, vegna Pe" að þetta var hans land, og það var ég se var ókunnugi útlendingurinn. • Viktor var í reiðfötum og í mjög S1^ legum reiðstígvélum með sporum. ^n dökka leðurjakkanum sást í svarta skam byssu. * Við tókumst í hendur. „Ég get ímynf1,, mér, að þú sért búinn að gleyma mer' HEIMILI sblap IP

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.