Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.01.1965, Blaðsíða 27

Heimilisblaðið - 01.01.1965, Blaðsíða 27
Vo %gja í þagnargildi um sinn, er það ekki?" "Jú, ef þér sýnist svo," svaraði hún. »Sem sagt — lögfræðingurinn minn sím- r til mín óðara, þegar skilnaðurinn er um garð genginn, og þá förum við á einhvern tao\ þar sem við getum látið gefa okkur arnan. Enginn verður látinn vita um það ynrfram, en þegar það er afstaðið má °*kur vera sama hver veit það." >,Eftir allan þann tíma verðurðu áreiðan- ega orðinn óhugnanlega vanur því, að slag- /andurinn sé fyrir dyrunum." — Hún ttaði sig naumast á því, að hún hafði gt þetta, en það var hennar eigin rödd, ein mælti fram þessi orð. ^artin svaraði ekki. Enda þótt fortíðin . ri bannhelg sem umræðuefni, gat eng- n komið í veg fyrir, að Tía hugsaði sitt 1 hverju, — og auðvitað var hann að gsa um Rinnu þessa stundina. °g úr því hann svaraði ekki, hélt hún ram i sama tóni: „Hvilík klípa þetta er 11 saman, bara fyrir það eitt, að ég giftist ¦toberti" sv n ^a§nai3i til að heyra, hverju hann araði, en hann hélt áfram að vera P°gUll. „Vegna þess ég giftist Róbert," endurtók vUn- „Þetta hefði allt saman verið auð- eidara, ef við hefðum látið það vera að sangast undir þá helgiathöfn." ^ Hún þagnaði aftur og beið eftir þvi; að nn segði: „Já, bara að þú hefðir ekki slfztj'i ir En þess í stað svaraði hann: „Ef þú hefð- enh- Verið búin að Siftast Robert áður Pu komzt til Gennehvols, hefðirðu aldrei 8 rzt honum." h.''°g þá hefðirðu kannski alls ekkert kært w§ Um micx'?" Un varð að fá svar hjá honum við þess- 1 sPUrningu. fy''. ei> Því ég verð að geta borið virðingu lr konunni minni." fyr' mvndir ekki geta borið virðingu jw.^Sri súlku, sem___" Röddin brást " ei- Ég get trúað þér fyrir því, að hvað ^ILlSBLAÐIB konur snertir er ég jafn íhaldssamur í af- stöðu minni og flestir menn. Nei, Tía. Þú hefðir verið falleg og óvenjulega lokkandi veiði, ef svo má segja — en ekki sú stúlka, sem ég hefði kært mig um að giftast." „Ö," sagði hún lágt. Og hún hugsaði með óróa: Hann má aldrei fá að komast að sannleikanum. Aldrei. Aldrei. Skyldi hann geta komizt að honum? Mun lögfræðingur- inn hans....? Hún lagði hendurnar fram á borðplöt- una. Hann hikaði andartak, en greip síðan um þær mjög lauslega. „Þakka þér, Martin, fyrir heiðarleika þinn. Ég hélt, að þess konar væri ekki lengur til, þar sem um kvenfólk er að ræða annars vegar." „Ef þú vilt kalla það heiðarleika, þá verður það víst alltaf við lýði á einn eða annan hátt, þetta gamla sjónarmið karl- manna varðandi konur." „Nú væri ég ekkert á móti því að spila tennis." „Við skulum þá koma," sagði hann. Á leiðinni upp á íþróttaþilfarið, spurði hún: „Hvað heldurðu að fólk segi um það, þegar við höldum okkur svona einangruð- um?" „Það hugsar ekki annað en um það, að við séum nýgift — og að ég sé afbrýði- samur að eðlisfari, og það geta allir skilið." „En ertu það?" Var hann nú aftur farinn að hugsa um Rinnu? „Já, sjálfsagt er ég það," svaraði hann. Ég þarf víst að halda vel á spöðunum til þess að verða einhvers virði fyrir hann, hugsaði hún, — því það er víst ekki svo auðvelt að vera frú Martin Grove. Septemberhitinn fór rénandi þegar þau nálguðust strönd Suður-Afríku. Næturnar voru notalegar, himinninn bjartur. Hún sat úti á veröndinni og blaðaði í bókum þeim, sem henni höfðu verið færðar; hún greip í að prjóna peysu, sem Pella hafði grafið upp úr farangri sínum og var fús til að selja. Svo voru það máltíðirriar með Mar- tin, þilfarstennis fyrir hádegið og á kvöldin dansaði hún í tunglsljósinu úti á þilfari, 27

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.