Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.01.1965, Blaðsíða 29

Heimilisblaðið - 01.01.1965, Blaðsíða 29
»Nei, en hann er oft í fylgd með fólki, sem ég hef heilsað, og...." 'iÞú þarft ekki að segja mér meira, væna Hiin...." Eftir stutta þögn sagði hún svo ákveðið, .s_hann kipptist við: „Flestir menn eru víst °róIegir, þegar konur fá leyfi til að gæta Sln s,iálfar." »£>egar konur eru yfirgefnar, áttu við?" »Þú hefur verið alveg einstakur við 7^S," svaraði hún hægt. „Einstaklega að- S^tinn." , »Ekki um of þó, — er það?" spurði hann Wrlega. a* ,n svaraði þessu ekki. Hún var búin fá höfuðverk. Verulegan höfuðverk og Soist fyrir í káetu sinni þar sem látið jJ . Verið fyrir gluggana, en hann sat ni hjá sér. Dyrnar milli þeirra voru lok- ar. Hún naut þess, hversu afbrýðisam- ,„•*, nn var, en var jafnframt dálítið hrædd ^Hað. * Mahé beið þeirra lystisnekkja. — Þá o°ru þau senn komin heim. HEIM! Og s%n __ __9 XI. ÆVINTÝRA-EYJAN j .Skemmtisnekkja Martins kom Tíu mjög sk'Var^' **un var svo nrifin af Þessu fallega P1. frá sér numin af kurteisi skipstjór- k . sem var kynblendingur — og af yj ' hvernig áhöfnin heilsaði þeim með . mgu, að hún veitti ekki athygli nafn- . > sem letrað var stórum stöfum á hvítt Yji"sstefhið, þar sem hún gekk um borð éklrt . Martins. Hann komst hinsvegar Haf1 ^ a^ renna augum til þessa leiðns- Og hjarta hans tók viðbragð um aa • ÍM hann hafði ekki munað eftir því, qu ann ætti eftir að verða minntur svo §_Jplega og fyrirvaralaust á nafn Rinnu. Hei stillti nann sis. °g Tía tok ekki eftir ^.^^f'dastólunum þeirra var komið fyrir þv^f sólskyggni á afturþilfarinu. Staður tQ .x Var umgirtur blómskrúði, og þar voru j^/ r í allavega litum og af f jölbreytileg- n tegundum. ^ILISBLAÐIÐ „Þið hafið undirbúið komu brúðarinn- ar með miklu skrauti, sýnist mér," sagði Martin og brosti. „Er þetta gert mín vegna?" „AHt þér til heiðurs, væna mín. Sjálfur hef ég enga viðhöfn mín vegna yfirleitt." „Nei, ég hef tekið eftir því," svaraði hún og hefði getað bitið sig í tunguna fyrir að hafa sagt þetta. Hann hafði verið rausnar- legur í hennar garð, allt of rausnarlegur. Hún gat ekki hugsað sér nokkurn mann í öllum heiminum, sem hefði gotað verið rausnarlegri og hofmannlegri í alla staði í garð einnar konu en hann hafði verið varðandi hana. Til þess að breiða yfir þa^, sem hún hafði nýverið sagt, flýtti hún sér að bæta við: „Það er engu líkara en ég sé prinsessa." „Þannig vil ég líka, að þér finnist þú sért." „Því má ég ekki láta mér nægja að vera bara venjuleg kona?" Hún hefði held- ur ekki átt að segja þetta, fannst henni, og hann lét hana líka heyra það þegar í stað: „Við skulum ekki tala um hættulega hluti," sagði hann. „Fyrirgefðu. Þér finnst það vera hættu- legt umræðuefni, eða hvað?" „Það gæti reynzt þér einum um of hættu- legt," svaraði hann stuttlega. . Ungur, grannvaxinn þjónn birlist með efni í romm-kokkteil. Hann blandaði drykk- inn í viðurvist þeirra, svo þau gætu séð, að sítrónurnar væru nýjar af nálinni. „Þér mun þykja þessi drykkur góður," sagði hann. „Þarf ég að hugsa mikið um hússtjórn- ina?" Hann hló við. „Hún gengur af sjálfu sér — að minnsta kosti hef ég aldrei þurft að blanda mér inn í þau mál. En öðru máli skiptir kannski fyrir kvenmann, sem er húsmóðir." „Þú átt við, að erfiðara sé að gera kon- um til hæfis." ,,Að vissu leyti, sjálfsagt." . „Samt sem áður hefurðu tekið á þig þá áhfC'ttu að hafa mig með heim." „Nú erum við aftur komin að hættu- legu umræðuefni. Við skulum enn einu sinni koma okkur saman um eitt — fyrir 29

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.