Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.01.1965, Blaðsíða 30

Heimilisblaðið - 01.01.1965, Blaðsíða 30
okkur er ekkert til, nema framtíðin, Tía." „Jæja, þá. Það lítur þá út fyrir að verða áhyggjulaust líf." „Fyrir þig verður það eins og þú vilt sjálf, að það verði. Hitabeltið," bætti hann við með áherzlu, ,,er eins konar prófsteinn á konur." Andartak varð honum hugsað til þeirra kvenna, sem hann hafði þekkt, og orðið höfðu nánast að engu í andrúms- iofti hitabeltisins, latar og værukærar, eins og persónuleiki þeirra glataðist með öllu. ,,Ég fyrir mitt leyti," sagði hann, „læt ekki tímann fara til ónýtis. Ég rækta sykur, kaffi og vanillu. Á eyju Martins Groves er unnið meira en víðast hvar heima á Eng- landi." „Þú segir enn heima." ,,Það er vani," svaraði hann stuttlega. ,,Ég ætla að reyna að leggja hann niður." „Heimili okkar verður sem sagt hér suð- ur frá — ævilangt?" spurði hún. Hann hugsaði sig um — sennilega myndu þau eignast börn, ef hún á annað borð reyndist vel og leggðist ekki í leti og doða. „Ég veit það ekki," svaraði hann. Um tólfleytið fóru þau framhjá Seychell- eyjum í heitu skini miðbaugssólarinnar, og um hálfeittleytið voru þau svo nálægt eyj- unni hans, að þau gátu séð hina snotru og skrautlegu innsiglingu með hvítum og fögrum byggingum umhverfis. Hér leit út fyrir, að mikil regla væri á einu og öllu. Hún sá hvar fáeinir flatbotna bátar komu til móts við snekkjuna undir fullum segl- um. „Þeir veiða perlur," svaraði Martin til skýringar. „Ég á heilan perluflota." „Perlur!" „Já. Frændi minn, sem fékk mig til að koma hingað, hann arfleiddi mig að nógu til að hugsa um og annast." Nokkrir hörundsdökkir menn komu nú hlaupandi niður að höfninni. Innfæddir menn sigldu litlum vélbát upp að skips- hliðinni og veifuðu til þeirra. Martin kall- aði til Tíu, og hún gekk til hans og stóð við hlið hans við borðstokkinn, rétt eins og þau höfðu staðið hlið við hlið, þegar þau létu úr höfn heima í Englandi. 30 En þessi gagnkvæma tillitssemi var ekki nema á ytra borði. Hún þýddi í rauninnj ekkert — hún var aðeins formsatriði. T11 þess eins að sýnast. Eitt var henni samt Ijóst, þar sem hun stóð og brosti vingjarnlega til hinna Peí" dökku manna í litlu bátunum fyrir neðan- Hún elskaði Róbert ekki lengur; ekki hinn minnsti snefill af slíkri tilfinningu var eftn* í huga hennar — ekkert, ekkert. Hún var fullkomlega laus við öll andleg bönd, sem tengdu hana þeim manni. Allt í einu toK Martin fastar um handlegg hennar °& þrýsti honum að hlið sér — en það ÞÝ. svo sem ekkert sérstakt; hann var aðein að vekja athygli hennar á einum drengJ' anna í bát þar rétt hjá. En þótt hún W í áttina, sem hann ætlaðist til, kinkaði koi við orðum hans, hlustaði hún varla á Þal og sá varla piltinn. Hugsun hennar var a$j eins þessi: „Það yrði hroðalegt, ef ég yr nú ástfangin af Martin — og hann ka?r sig ekkert um mig. Já, hroðalegt!" Og á þessari stundu varð henni hugs^ um framtíðina, jafnvel um möguleikann því að eignast börn með honum, og hun tóK þegar í stað fasta ákvörðun: Ég gi^s. honum aldrei, ef hann elskar mig e^ Aldrei, aldrei — . * „Gaman?" spurði hann. „Ég finn, ^ vöðvarnir í handleggnum á þér — P kreppast." „Já, þetta er allt mjög spennandi," sVa aði hún. „Ég er yfir mig hrifin." Leng bílstjóri hafði fylgzt með því, Þa \ an sem hann hafði haft aðsetur á fra .* þilfarinu, hvar tveir menn höfðu hang á palli utanborðs og málað nýtt nafn elrinift'- ncr hnnnm HmP?íí \70virS Hnct að *™ skipið; og honum hafði verið ljóst, að var vissum þætti í lífi húsbónda hans. þú- auðvelt var það í framkvæmd. Nú var inn sá kafli, þar sem hann var á stöðfS ferðalagi heim til Englands. Leiðangf hans þangað höfðu reynzt árangurslan ' þangað til nú; og nú myndu þeir vera sogunni Snekkjan sigldi hægt inn í höfnina °& H'i brúin nú kyrr. Samstundis var landgöngU- sett út. Bílnum var komið frá borði, innfæddir menn gengu um borð til að t HEIMILIS &

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.