Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1965, Blaðsíða 19

Heimilisblaðið - 01.07.1965, Blaðsíða 19
gullna hárið er leikkona, og þér megið ekki gleyma, að frú Leheudry er systir Antoin- ette Jallez, leiklistargagnrýnandans við he ''ournal, og hún getur, hvenær sem henni synist, eyðilagt algerlega framabraut kePpinautar síns við leikhúsið." »»Já, en ef Leheudry þætti í raun og Veru vænt um þessa stúlku með rauð- gullna hárið, sem þér eruð að tala um, gæti hann eflaust fengið konu sína til þess að láta hana í friði?" >,Það þyrði hann aldrei. Hann á allan trarna sinn kunningjasamböndum konu sinnar að þakka, og ég er viss um, að ef hún reiðist við hann, er hann líka búinn að vera. En ég held, að það fari aldrei svo .an§t, því að okkar á milli sagt er hann a góðri leið með að verða leiður á þeirri rauðgullnu. . . . Ó, fyrirgefið, fröken, það hefur þó ekki farið neitt upp í augað?" "Ö, það gerir ekkert til. Hvers vegna ualdið þér, að hann — að hann sé orðinn Ieiður á henni?" »,Hver? Leheudry? Jú, ég var með unn- Usta mínum í leikhúsinu um daginn, það Var leikæfing. Unnusti minn er skreytinga- ^ialari, og hann tók mig með sér, til þess að ég fengi að vera viðstödd leikæfingu — ^g hefur alltaf langað til þess. Og ég neYrði hr. Leheudry tala við einhvern í S1ma. Hann var að ákveða við stúlku að borða miðdegisverð með henni úti í Bois öe Boulogne. Og ég heyrði hann hlæja há- ofum og segja, að sambandi sínu við JUar stúlkur með rauðgullið hár væri lok- • Eg hef ekki sagt Jósefínu frá því, af Pvi að mér finnst það smánarlegt, ef frú ^eheudry fengi að vita það núna, eftir alla rnöfnina að leigja leynilögreglumenn °§ ég veit ekki hvað." >,En haldið þér ekki, að frú Leheudry etJ hana í friði, ef hún vissi, að einhver y y^ri_komin til skjalanna?" ég væri sú rauðgullna, mundi ég ráðabrugg á prjónunum, og enginn maður getur haft hana ofan af því, hvað sem taut- ar. Á ég að þurrka það núna, fröken?" „Nei, þökk fyrir, ég held ekki. Látið bara nálarnar vera kyrrar í. Ég verð að flýta mér, ég þarf að fara heim og láta niður í ferðatöskur. Það er orðið fram- orðið. Má ég fá reikninginn minn." „Já, ungfrú. Látið bara nálarnar vera kyrrar í, þangað til hárið er orðið alveg þurrt. Kæra þökk fyrir, fröken."----------- Jafnskjótt og viðskiptavinurinn var far- inn, skauzt fallega hárgreiðslustúlkan inn í símaklefann, stakk peningi í sjálfvirka áhaldið og valdi sér númer með talna- skífunni. „Má ég fá að tala við hr. Bernard Le- heudry. — Halló. — Góðan dag, elskan, það er ég — Ninette. Ég held, að þú þurfir ekki að hafa frekari áhyggjur af þessari með gulrótartoppinn. Ég var nærri búin að hræða úr henni líftóruna. ... Já, hún er nýfarin. — Og þú mátt reiða þig á, að hún þurfti að flýta sér. Þú hefðir átt að sjá hana þjóta af stað í bilnum sínum ......1 Bois í kvöld — já, ég hlakka til þess. Já — jú —- já, þakka þér fyrir, græn- ar orkideur. Þær fara svo vel við dökka hárið á mér." „Ef . ^a að komast burt úr bænum og það skyndi, á meðan ég væri heil heilsu, og aida mig í hæfilegri f jarlægð héðan fyrstu ósanuðina- Þegar frú Leheudry tekur til ^Pilltra málanna, gerir hún það ræki- Jóga> og eftir því sem hún hefur sagt við Sefinu, hefur hún eitthvert óhugnanlegt &EIMILISBLAÐIÐ I Englandi er nú komið í móð aS hafa asna sem húsdýr. Það er því orðið að atvinnu- grein að ala upp asna. Myndin er tekin á asna- búi, og sýnir feðga með nokkur dýr. 151

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.