Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1965, Blaðsíða 24

Heimilisblaðið - 01.07.1965, Blaðsíða 24
AF HEILUM HUG Eftir JENNYFER GRAYSON „Nei, að sjálfsögðu ekki," tautaði hún. En hjarta hennar var fullt óróleika; því að nú visi hún, að Kitten yrði fyrri til að segja honum sína eigin útgáfu af sög- unni.... Dan kom ekki heim aftur næsta dag, og hún heyrði ekkert frá honum, ekki stakt orð. Hún sat heima við og beið og þorði ekki að yfirgefa húsið af ótta við, að sím- inn hringdi, eða að hann kæmi sjálfur á meðan hún væri að heiman. Um sexleytið var hún svo æst á taugum, að hún afbar það ekki lengur. Hún hringdi fyrst þang- að sem hann bjó. Jú, hr. Lester var kom- inn heim frá London. Nei, það lágu engin skilaboð frá honum. Hún lagði tólið á, titr- andi höndum. Dan var kominn frá London, en hann hafði ekkert gert til þess að ná sarribandi við hana! Vissi hann ekki, að hún var komin heim? Það hlaut hann þó að vita, ef hann hafði hitt Kitten, og auð- vitað hafði hann hitt hana! Hvað átti hún nú að gera? — Stolt hennar varaði hana við því að grípa til örþrifaráða, en ást hennar til Dans var þó stoltinu yfirsterk- ari, — og sú trú, að hvað sem fyrir kæmi, myndi hann treysta henni. I þeirri von, að hann væri staddur hjá frænku sinni, hringdi hún til frú Sway- thing: „Mér fannst ég endilega þurfa að hringja og vita, hvort — hvort hugsazt gæti, að Dan væri staddur hjá yður. Mig langar mjög mikið til að ná tali af hon- um." Það varð stutt þögn, en síðan mælti frú Swaything, nokkuð hátíðleg: „Ég skal skýra honum frá því." „Er hann sem sagt þarna?" hélt Margie áfram. „Það er mjög áríðandi, að ég nái tali af honum sem fyrst, frú Swaything." Aftur varð nokkur þögn, síðan mælti frúin kuldalega: „Það er alls ekki öruggt, 156 að hann sé ákafur í að tala við yður, en ég skal segja honum, að þér hafið hringt." Það kom lágur hvellur, síðan suð. Sam- bandið hafði verið rofið. Margie sat stjörf og starði fram fyrir sig. Hvað gat þetta þýtt? Margie var ijóst, að þessi viðbrögð frú- arinnar gátu ekki þýtt nema eitt — að þessi frænka Dans hafði þegar fengið að heyra söguna, söguna eins og hún kom frá Kitten. Hvort þeirra hafði sagt henni hana — Dan eða Kitten sjálf? Hann hafði eflaust heyrt útgáfu Kittenar, en, trúði hann þeirri frásögn? Trúði hann henni án þess svo mikið sem spyrja Margie um út- skýringu? Nei, það gat ekki hugsazt. Sá sem mað- ur unni, gat ekki svikið þannig að tilefnis- lausu. Ást og tillitssemi hlutu að vera óað- skiljanlegir þættir. Dan gat ekki 'sýnt henni slíkt vantraust að trúa jafn fráleitum hlut og staðhæfingu Kittenar. Einhvers staðar hlaut að vera um misskilning að ræða. Kannski hafði Dan alls ekki verið hja frænku sinni. Kannski var hann á leiðinni þangað-------. Hún gekk fram og aftur um gólfið með samanknýttar hendur, þegar faðir hennar kom heim. Hann var þreytulegur °S áhyggjufullur á svip, en þvingaði sig til aö brosa, þegar hann sá hana. „Jæja, hvað hefurðu svo verið að gera í allan dag?" spurði hann. „Ekki vænti eg þú hafir gengið um gólf og núð hendurnar. Þetta er ekki annað en smávegis misskuU' ingur, sem verður leiðréttur á augabrag .... Segðu mér, hefurðu heyrt nokkuö frá Dan?" „Nei. En ég veit hann er kominn aftur. „Þú veizt hann er kominn aftur, HEIMILISBLAÐ10

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.