Heimir - 01.03.1910, Blaðsíða 14

Heimir - 01.03.1910, Blaðsíða 14
158 HEIMIR Hve miklu síður kæmi þau orð í hug, þótt farið væri um grafreit þar sem steinn stæði viö stein greyptur gullnu letri. Það væri hægt aö lesa þar ótal nöfn, en hvaö táknuðu þau iiöfn, að væri ennþá drepsóttir í heimkynnum manna—grasið væri slegið og þurkað--ein kynslóðin kæmi og önnur liði undir lok, að æfi mannsíns væri hverfandi. Vér læsum í grafreitunum á "bók hinna dauðu," í aldingarði einyrkjanna, lifandi orð. Ymsir skifta auði, út er borinn sá dauði, og bezt að sem mestum andlegum og veraldlegum auði væri að skipta. Það eru þeir er gjört hafa heiminn ríkan án þess sjáliir á andlega vísu að hafa orðið að taka tífalt meira en þeir gáfu er með sanni mega heita helgir menn. Án þess sjálfir á andlega vísu að taka tífalt meira en þeir gáfu, segi eg, því það er hægt og það ber við. Það er til að menn útrými auðmýkt og undir- gefnishætti, en taki aftur á burt alvöru, virðingu, lotningu og allan skilsmun á göfugu og ógöfugu, háleitu og hversdagslegu, og mér er til efs hvert mannfélagiö getur nokkurri sinni gjört annað en harmað tilveru slíkra manna. Sönn siðmenning má aldrei missa lotningu alvöru og virðingu—það eru megin þættir alls mannlegs ágætis'-—fyrir sannleika og æðri sýnum. Eintóm neitun, hneixlanir, aðfinsla, hártogun, lítilsvirðing, er sú beinasta braut sem til er, til manndómslauss helvítis og andlegs dauða. Þeir hvort heldur Kathólskir, heiðnir eða prótestantískir er gefið hafa heiminum meiri gæði en þeir hafa tekið, átt köllun og fylgt henni, þeir eru dýrðlingar, helgir menn, er vér getum ei annað en getið meö þakklátsemi og helgast við að rifja upp minningu þeirra. Hver sá maður er finnur til þess, að til er annað og æðra h'f en það sem hann lifir, hann ósjálfrátt, gjörir játningu sína með Pétri, "eg er maður syndugur" og hann gjörir heiminn betri meö æfi og erviði, að öðlast það líf. En sá sem finnst hann vera búinn að öðlast það fullkomnasta er heim- urinn hefir að bjóða, þótt hann "hafi elskað og lifað," hann smækkar og veikir framfara viðleitni manna. Sá sem þykist helgaður af trú, svo hann drýgi ekki framar synd, sé betri en aðrir, sá sem þykist fyrir lítilf jörlegan jábróðurs

x

Heimir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimir
https://timarit.is/publication/440

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.