Heimir - 01.09.1910, Blaðsíða 26

Heimir - 01.09.1910, Blaðsíða 26
22 HEIMIR að verja. Og þaö heföi getaö orðið þér til ílls. Svo var líka nokkuö annaö." "En nú skaltu fá að vita þaö. Síöan þú varst barn hefi ég aldrei gefiö þér ráð, sem ekki var frá fööur þínuin. Þú hefir aldrei séð hann, en ég get líka sagt þér, að þú hefir aldrei séö eða heyrt neinn nema hann; í gegnum mig. þú skilur." "Hvernig mamma?" "Við komum aö því. Nú skal ég koma þér í skilning um hvernig það atvikaðist að ég giftist honum. "Já, kæra mamma." Hann stóð í ræðustólnum og helti í sig vatni, einu glasinu eftir annað. Hann tæmdi vatnsflöskuna og fékk meira. Fólkiö hló, og hann hló. Hann hélt um vatnsflöskuna og glasið eins og drukkinn maður, og hann leit upp og í kringum sig eins og hann gæti ekki almennilega fundiö sjálfan sig eða okkur, sein sátum þar. Og hló. En samt sem áður—í gegnum þetta alt saman sá ég guðinn. Hreinskilna og glaða sál frjáls manns. Hiklaust sjálfs- traust í kröfum til þess, sem hann þurfti. Og þú hefðir átt að sjá sterklegu beinu hendurnar hans, starfshendur. Og einnig andlitið—andlit manns, sem hefir gnægð af öllu." "Hvað sagði fólk?" Framliald. Blönduhlíð. i. Ég aldrei þér gleymi ó yndæla hlíð, I æsku þú vafðir mig kærleikans örmum; Þar vorgolan lék sér við vanga minn blíð Og viðkvæmu barnstárin þerði af hvörrnum. Þar lifði ég ánægður laus við alt stríð Og lífsins naut fjarlægur veraldar hörmum. Ég man til þín ávalt ó ástkæra hlíð, Með angandi blómin og róskrónu skæra.

x

Heimir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimir
https://timarit.is/publication/440

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.