Kirkjuritið - 01.04.1940, Blaðsíða 24

Kirkjuritið - 01.04.1940, Blaðsíða 24
April. Niels Dael og Lísulundur. i. Sumarið 1937 brann ég af útþrá. Ég fann að utanför þá um haustið var nauðsynleg andlegu lífi mínu. En horfurnar um það, að úr henni gæti orðið, voru alt annað en góðar fram eftir sumrinu: Lítill farareyrir og yfirvof- andi gjaldeyrisskortur, ef síld brygðist. — En alt fór betur en á horfðist. Síldin varð meiri en nokkuru sinni áður, og fyrir atbeina formanns Gjaldeyris- og innflutnings- nefndar, góðkunningja og skólabróður mins, fékk ég gjaldeyrisleyfið. — Fyrsti örðugleikinn var yfirstiginn. — Næst var utanfararleyfið, sem sækja varð til biskups. Ég man eftir því, að ég var staddur á skrifstofu hans síðla kvölds. Mér leið þar vel að vanda. Ég mætti þar föður- legri umhyggju og ástúð. - - „Hvernig hafið þér ráð á því, fátækur sveitaprestur, að fara utan til margra mán- aða dvalar?" -- Ég svaraði með því, að vilji minn væri ákveðinn, og þá sjaldan hann væri það, bryti hann sér brautir. -- Ég fann að biskupi gazt vel að því, að ég réðst í ferðalagið og fljótt skildi ég, að hann vildi greiða götu mína. Hann var bugsi um augnablik og sagði síðan: „Ég á góðan vin, merkilegan frísafnaðarpresl og skólastjóra í Lisehmd hjá Slagelse Niels Dael. Hann liefir boðið mér að senda til sín ungan, íslenzkan prest cða guðfræði- kandidat. Ég skal skrifa honum." Utanfararleyfið var nú veitt, ásamt lilýjum blessunar- óskum. Fullur þakklætis kvaddi ég dr. Jón Helgason biskup. Ástúðlegri né velviljaðri yfirmann liefi ég aldrei þekt.

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.