Kirkjuritið - 01.07.1954, Blaðsíða 26

Kirkjuritið - 01.07.1954, Blaðsíða 26
312 KIRKJURITID Til þess verður kirkjan að sameinast, allir, sem eiga Jesú Krist að leiðtoga og frelsara og syni Guðs, — verða heilög píslarvættiskirkja eins og í upphafi, fús til að fórna öllu fyrir ríki friðarins og kærleikans, trú himneskri hug- sjón frumkristninnar: Heimsríkið er orðið Drottins vors og Krists, og hann mun ríkja um aldir alda. * Jesús setur jafnframt hverri þjóð hið sama mark: Ver þú rík hjá Guði. Lifir islenzka þjóðin eftir því boði? Hún er auðugri nú að jarðneskum eignum en hún hefir nokkru sinni áður verið, stórauðug miðað við fyrri aldir. Verklegar framfarir hennar og afköst eru á síðustu ára- tugum orðin líkari ævintýri en veruleika — meiri en öll fyrri ár hennar frá landnámsöld. Kirkjan fagnar fram- förunum og biður, að þær vaxi stöðugt. Vissulega er þetta mjög mikið gleðiefni, alveg eins og það fyrir sitt leyti, er ríki bóndinn orti mörkina, fékk mikla uppskeru og vildi rífa niður gömlu hlöðurnar og reisa nýjar og miklu stærri undir jarðargróðann. En festir þjóðin eins og hann allan hug sinn við það og hyggur að launum á hóglífi og nautn- ir? Ef svo er — þá er hún nauðulega stödd, heimsk, fátsek hjá Guði, ráfandi á veginum burt frá honum, í skelfilegri hættu: að bíða tjón á sálu sinni. Þetta er ekki sagt til dómsáfellis, heldur til varnaðar og sjálfsprófunar, og til þess að vér gjörum oss það ljóst, að ekki er síður þörf á því hér en úti um heim, að kirkjan — félag kristinna manna í landinu — sé sameinuð og samtaka til andlegs bjargræðis. Sú eining fæst ekki með þeim hætti, að allir kirkjunnar menn verði sammála í trúarskoðunum. Höfundur tilver- unnar hefir sýnt það, að hann vill sem mesta f jölbreytni og auðlegð bæði í náttúruheiminum og andlegu lífi mann- anna. Engir tveir menn í víðri veröld eru sama hugar um
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.