Kirkjuritið - 01.07.1954, Blaðsíða 28

Kirkjuritið - 01.07.1954, Blaðsíða 28
314 KIRKJURITIÐ svo frá reynslu sinni á þessari leið: „Þeir höfðu reist í kringum Jesú heila skjaldborg af setningum og kenning- um, sem ég botnaði ekkert í og gat ekki séð í gegnum. En það, sem ég gat ekki, það gerði hann, Drottinn Jesús sjálfur, með sínum heita kærleika og sínu sterka að- dráttarafli. Þó að ég sæi hann ekki nema eins og í þoku og gegnum hjúp, þá sá hann löngun mína. Og hann rauf mannhringinn, braut niður skjaldborgina, kom á móti mér og bauð mér leiðsögn sína. Það var hjálpin." Kirkjan verður í orði og verki að kosta kapps um, að Kristur sé sjálfur boðaður, krossfestur og upprisinn, hverju barni þjóðarinnar, ungu og gömlu, eða, eins og Páll postuli komst að orði, „uppmálaður fyrir augum yðar". Þegar dýrðarmynd hans blasir við augum þjóðarinnar, verður öllu borgið. Þá ná áhrif hans inn á hvert svið þjóðlífsins og gefa einnig annarri auðlegð vorri gildi, ljós og liti og fegurð, eins og morgunljóminn endurspeglast í daggar- perlunum. Því að Kristur er sól hins andlega heims, og það er eðli sólarinnar að skína og ylja, vekja, hressa, lífga; hvarvetna þar sem geislar hennar lýsa, er hún afl- vaki kærleikans, en skuggar úlfúðar og haturs skríða í felur. Vandamál leysast sjálfkrafa, er fram er boðið: Allt mitt er þitt, en ekki heimtað: Allt þitt er mitt. Þá rís Sólareyjan, Thule, að Guðs vilja sem f jallkirkja Norðursins með háreistum ölturum, búnum bláu klæði og fannhvítum dúki, gullstöfuðum, undir björtu himin- hvolfi við sálmaklið fossa og sævar. Þá er þjóð vor rík hjá Guði. Ver þú ríkur hjá Guði. Sá er boðskapur Krists til þín og mín persónulega. Erum við það? Ég efa, að nokkur af oss muni játa því þegar. Og þess er ekki heldur óskandi. Því að hverja telur Jesús sæla? Fátæka í anda, syrgjendur, þá, sem hungrar og þyrstir
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.