Kirkjuritið - 01.07.1954, Blaðsíða 41

Kirkjuritið - 01.07.1954, Blaðsíða 41
PRESTASTEFNAN 327 embætti. Og þetta skal vera gagnkvæmt. Ég ætlast aftur á móti til mikils starfs af yður. Ver skulum ekki eyða starfsþrótti vorum í innbyrðis deilur, neldur sameinum kraftana í fullri einlægni og hreinskilni og þannig, að sérhver haldi sannfæring í huga sínum. Það er ekki siður heilræði til prestastéttarinnar en landsmanna allra, sem skáldið kvað: Litla þjóð, sem átt í vök að verjast, vertu ei við sjálfa þig að berjast. I samræmi við þetta hefi ég valið aðalmál þessarar presta- stefnu. Því er þannig farið, að það er meginviðfangsefni krist- innar kírkju frá upphafi, og um það á ekki að þurfa að vera neinn trúarlegur ágreiningur. Kirkjan og líknarmálin verða ekki aðgreind. Það sést þegar á Iífi og starfi höfundar kirkj- unnar, hvernig hann gekk um kring, gjörði gott og græddi alla. Og upphaf Postulasögunnar sýnir þegar, hve dyggilega frumkristnin leitaðist í þeim efnum við að feta í fótspor hans. Já, þrótt kirkjunnar og líf á öllum öldum hefir mátt miða via það, hversu trúlega henni hefir auðnazt að standa vörð Uln líknarmálin. Svo er einnig um kirkjuna á íslandi. Oss er nauðsynlegt að íhuga vel afstöðu hennar til þessara f jölþættu ^nála og efla tökin og samstilla betur, — lifa í raun og sann- leik eftir boðorðinu kristilega: Hvars þú böl kant, kveð þér bölvi at, þ. e. líta á annarra böl sem vort eigið, hvar og hvernig sem það verður á vegi vorum. Af því mun ekki aðeins leiða Pað, er mestu varðar, að bætt verður úr ýmiss konar böli, and- *egu og líkamlegu, heldur mun einnig stigið með því stórt spor 1 einingarátt fyrir kirkju vora og hljótast af heill og blessun. Auðvitað má oss öllum vera ljóst, að þetta er ekki einhlítt. ^g minnist orða eins af kennurum mínum: „Trúin var eitt sinn eldstólpinn, sem fór fyrir mannkyninu á förinni miklu um svið s°gunnar og vísaði því veginn. Nú er hún áþekkust sjúkravagni, nann fylgist með á eftir og tínir upp þá, sem örmagna eru og særðir. Þetta er einnig mikið starf, en það er ekki nóg." Síðan bætir hann við: „En þegar trúin hefir losað sig við allt dautt Verðmæti, þá mun hún aftur í órofa sambandi við siðgæði Verða það afl, sem leiðir mennina áfram." Það er hlutverk kristninnar á öllum öldum að veita mann-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.