Kirkjuritið - 01.10.1958, Blaðsíða 22

Kirkjuritið - 01.10.1958, Blaðsíða 22
Að vestan. (Úr bréfi til biskups.) Okkur var það mikið ánægjuefni að fá skeyti þitt i byrjun Kirkju- þingsins. Las ég það fyrir þingheimi og gestum sunnudagskvöldið 8. júní, fyrst á ensku og svo á islenzku, þar sem alltaf er býsna margt af fólki, sem ekki skilur íslenzkuna okkar. Var kveðju þinni fagnað að verðleik- um og mér falið að senda áleiðir þakkir Kirkjufélagsins fyrir stuðning þinn á liðnum árum og alla aðstoð, sem þú hefir gefið Kirkjufélaginu og þjóðræknismálum Islendinga i Vesturheimi. Þá var mér einnig falið að flytja þér þau boð, að þú hefðir verið endurkjörinn heiðursverndari Kirkjufélagsins, og biðjum við þig að gera okkur þá ánægju að þiggja það embætti. Kirkjuþingið var mjög ánægjulegt. En það, sem setti mestan svip á það og gerir það alveg ógleymanlegt, var vígsla tveggja ungra manna af islenzkum ættum. Voru það þeir séra Wallace Martin Berman, ætt- aður úr Nýja-lslandi, sem hefir verið kallaður til Minneota-prestakalls- ins í Minnesota, þar sem hann tekur við prestakalli séra Guttorms heit- ins Guttormssonar, og séra Ólafur Donald Olsen, ættaður úr Winnipeg, sem tekur við Argyle-prestakallinu, þar sem séra Friðrik heitinn Hall- grimsson þjónaði sem lengst, og þangað sem hann Magnús prófessor Már Lárusson var kallaður um árið. Eru þetta hinir efnilegustu menn, sem luku námi með miklum ágætum og eru óðfúsir að hefja nú starf sitt. Voru þeir vígðir við morgunguðsþjónustu í Fyrstu Lútersku Kirkjunni í Winnipeg, að viðstöddum miklum mannfjölda. Séra Valdimar J. Eylands prédikaði, en altarisþjónustu höfðum við séra Eric Sigmar með hönd- um. En meðal vígsluvotta var séra Rúnólfur Marteinsson, fjörgamall, sem var nú að sækja sitt 59. Kirkjuþing; einnig var séra Eiríkur Brynj- ólfsson, frá Vancouver, enda þótt honum sé nú stundum nær skapi að segja „frá Útskálum", svona af gömlum vana, meðal vígsluvotta. En þetta var ekki eina vígslan, sem fór fram á þessu þingi. Um kvöld- ið var önnur vigsla, ekki síður hátiðleg. Þá var vígð frú Laufey Ólsen, ekkja séra Carls Ölsens. Er hún það, sem hér kallast „Deaconess", en ekki veit ég, hvað við mundum kalla það á íslenzku. Hún er ekki kvenprest- ur, þar sem hún má ekki fremja nein prestsverk, en prédika má hún, og hennar aðalstarf er að sjá um unglingastarf og sunnudagaskóla, heim-

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.