Kirkjuritið - 01.10.1958, Blaðsíða 30

Kirkjuritið - 01.10.1958, Blaðsíða 30
364 KIRKJURITIÐ Dætur séra Þorgrims voru hinar mestu friðleiks- og myndarkonur. Kynntist ég tveimur þeirra. Elzt var Steinunn i Höfn, seinni kona Pét- urs Fjeldsteds Sívertsens bónda í Höfn; áttu þau tvo syni, Torfa Sívert- sen bónda í Höfn, er kvæntist Þórunni Rikharðsdóttur húsfreyju í Höfn, nú komin hátt á áttræðisaldur, og Sigurð prófessor Sívertsen. Torfi í Höfn dó ungur eða rúmlega fertugur að aldri, en Þórunn hefir búið þar enn með Pétri syni sinum. Mér er í fninni hin tigulega og friða, aldraða kona Steinunn Sívertsen, er ég kom að Höfn. Hún tók mér ætíð mjög innilega og hélt mjög af mér sem sóknarpresti sínum. Var hún flestum þeim kostum búin, sem góða konu og húsfreyju mega prýða. Hún var elskuð og virt af hjúum sinum og öllum þeim, sem kynntust henni. Bar hún með sér, að hún var af góðum og göfugum ættum. Eftir að hún hafði dvalið rúm 50 ár í Höfn, fluttist hún til Sigurðar Sívertsens, sonar síns, þar sem hún andaðist i hárri elli. Hin dóttir séra Þorgrims, sem ég kynnntist, var Ragnheiður á Grund á Akranesi, mjög höfðingleg og fönguleg kona, sem mikið kvað að. Fyrri maður hennar var Halldór Sig- urðsson, er drukknaði, þeirra dóttir Petra, er giftist Júlíusi Johnsen. Seinni maður Ragnheiðar á Grund var Þorsteinn R. Jónsson á Grund; birtust oft blaðagreinar eftir hann í blöðum, vel skáldmæltur. Er enn á lífi blindur. Einkadóttir Ragnheiðar og Þorsteins er Emilía, gift Þórði Ásmundssyni, kaupmanni og útgerðarmanni á Akranesi. Gamall maður tjáði mér, að lestaflutningur séra Þorgríms Thorgrim- sens, er hann flutti að Saurbæ, hefði verið mjög fátæklegur, en í Saurbae efnaðist hann talsvert, er hin efnilegu börn hans komust upp. Guðmundur sonur hans var hinn mesti dugnaðarmaður. Séra Þorgrímur var 62 ára, er hann kom að Saurbæ, var enginn atkvæðamaður, en stilltur og hægur. Kona hans, Ingibjörg, var kvenskörungur, og kvað þvi meira að henni en presti. Sagt var, að bóndasyni einum í sókninni hefði litizt vel á prestsdæturnar í Saurbæ og fært þeim gjafir. En smátt og smátt giftust þær og fóru úr foreldrahúsum. Frú Ingibjörg vildi ekki láta bóndason gefa upp alla von og sagði við hann: „Ein er eftir enn." Fór þó svo að lokum, að bóndasonur fékk enga þeirra. Fjórtándi presturinn var séra Þorvaldur Böðvarsson. Kom að staðn- um árið 1867 og var 18 ár, eins og fyrirrennari hans. Faðir hans var séra Böðvar Þorvaldsson prests og sálmaskálds í Holti undir Eyjafjöll- um. Séra Þorvaldur var vígður 1848. Prestur að Stað í Grindavik fra 1850. Kom þaðan með konu, Sigriði Snæbjarnardóttur, og 4 börn. Lét af embætti 1886 sjötugur að aldri og fluttist til Akraness, þar sem þrir synir hans (Snæbjörn, Böðvar og Vilhjálmur) voru kaupmenn. Lifði þar

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.