Kirkjuritið - 01.10.1958, Blaðsíða 39

Kirkjuritið - 01.10.1958, Blaðsíða 39
KIRKJURITIÐ 373 vísindalegar tilgétur. En vísindamennirnir voru hrokafullir og sannfærðir um réttmæti sinna skoðana. Jók þetta enn bilið á milli þessara tveggja meginþátta i tilveru mannkynsins. Mannkynið var búið að gleyma Guði. En þá tekur Guð í taumana. Þegar vísindin eru komin á það stig, að mönnum tekst að einangra hina minnstu efnisögn, sem til er, sundra henni og leysa þar með úr læðingi hina raunverulegu orku e.fnisins, birtist tilveran, alheimurinn í alveg nýju ljósi. Það kemur sem sé á dag- inn, að efnið er minnsti hluti tilverunnar, þeirrar tilveru, sem vér menn- irnir höfum fyrir augum vorum og skynjum. Frumeindin er eins mikið tóm og sólkerfið. Þetta kemur skýrt fram í bók Gísla Halldórssonar, þar sem hann segir á bls. 153: „Góða hugmynd um þetta tóm gefur það, að ef allt ófyllt tóm i einum mannslíkama væri tekið burtu og öllum já- kvæðum og neikvæðum ögnum, rafeindum og prótónum, safnað saman í samfellt efnismagn, þá yrði þetta korn ekki stærra en svo, að það sæist aðeins í stækkunargleri." Líkami vor er því hvergi nærri eins efnislegur og við hyggjum „og öll veröldin likari heimi anda og orku en heimi efnis". Þegar þessi nýi heimur opnast fyrir sjónum eðlisfræðinganna, standa þeir höggdofa frammi fyrir undrinu, enn einu sinni hefir gallhörðum kenningum heimsins mestu eðlisfræðinga og visindamanna í stjörnufræð- um verið kollvarpað, en um leið hefir Guð sannað tilveru sina einu sinni enn og á mikið efnislegri hátt en nokkurn tíma áður. Það sýnir glöggt hið óskeikula lögmál Guðs í tilverunni, að einmitt uppgötvun mannanna, sem leiðir til þess að þeir nái algeru valdi yfir efninu, einmitt hún skuli um leið opna augu þeirra fyrir tilveru Guðs sem æðri veru og skapara heimsins. Að lokum vil ég tilfæra hér orð Alberts Einsteins, sem höfundur fyrr- nefndrar bókar tekur upp í lok bókarinnar, en sem kunnugt er urðu hin- ar heimsfrægu stærðfræðilegu jöfnur Einsteins: efnismagn jafngildir orku deildri með ljóshraðanum í öðru veldi, til þess að kjarnorkan varð leyst ur læðingi. En þessi er trúarjátning Einsteins: „Trú mín er falin i auðmjúkri aðdáun á hinum ótakmarkaða anda, er gefur sig til kynna í hverju smáatriði, sem vanmáttka huga vorum tekst a8 skilja. Einlæg og djúp sannfæring um návist háleitrar vitsmunaveru, er segir til sín í hinni óskiljanlegu veröld, mótar hugmyndir mínar um guð." Steingrímur Sigfússon.

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.