Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 29

Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 29
KIRKJURITIÐ 411 arholti, mundu fljótlega hafa orðið þess áskynja, að þeir áttu eigi heima innan vébanda þessa heimilis, sem var fast mótað °g bæjarbragur allur fágaöur og viröulegur. Annars geri ég rað fyrir því, að séra Ólafur hefði einnig kunnað tökin á lítt tömdum „folum", ef til þeirra kasta hefði komið. En hann hefði areiðanlega haft mjúk handtök á taumunum. Hinn síðari vetur, sem ég dvaldist í Hjarðarholti, var í skól- anum ágætis náungi, en nálega óstöðvandi áflogaglikkur. Brátt "lun séra Ólafur hafa veitt því athygli, hvílíkt öldurót var í blóði piltsins og setti hann „inspector scholae". Skömmu eftir að búið var að dubba dreng upp í þetta virðulega trúnaðar- starf, heyrir prestur hark mikið upp til sín, kemur inn í skóla- stofuna með fasi nokkru, en glettinn á svip og hrópar: „In- sPector, inspector, inspector", rennir síðan kímnu auga til óróa- Seggjanna, sem voru í hörkuáflogum, og bætir við: „Það er þá lnspectorinn sjálfur", og snarast út úr stofunni skellihlæjandi, ^eð sínum kviku og fjaðurmögnuðu hreyfingum. En af inspect- ornum og mótherja hans er það að segja, að þeir stóðu eftir rramlágir mjög og skömmustulegir og höfðu hlotið þarna eftir- ^innilegri skuldaskil heldur en yfir þá hefði dunið löng áminn- lrigaræða. Séra Ólafur gerði ekki úlfalda úr mýflugunni. Við komum í skólann á svipuðum aldri og nemendur eru nú, Gr þeir ljúka stúdentsprófi, vorum vinnu vanir, en flestir mjög nla undir bóklegt nám búnir. Séra Ólafur átti ekki hvað minnst- an þátt í því að vekja þann námsáhuga, sem ríkti í skólanum. ^amið var sótt af einbeitni og kappi. En um helgar fengum við a° skemmta okkur, dansa, halda málfundi, jafnvel glíma og *ara í leiki úti á túni, ef veður leyfði. Astu, síðar frú Ólafs Bjarnasonar, hreppstjóra í Brautarholti, °S Páli, síðar framkvæmdastjóra, börnum þeirra prófastshjóna, °kst með lagni og einlægum áhuga að lokka þessa hljóðvana °g óframfærnu heimalninga til þess að opna eyrun fyrir tónum °g munninn til söngs. Öll fjölskyldan unni söng af alhug, og Var hann einn þáttur í skemmtanalífi skólans og jók á heim- Jhsgleði og félagsanda, jafnframt því að vera vel þegin til- reyting. Gat þessi þáttur skólastarfsins endað niðri í Búðar- _al með opinberri söngskemmtun fyrir fullu húsi þakklátra aheyrenda. Kennslustundir hjá séra Ólafi voru liðnar óðar en varði. Frá

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.