Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 31

Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 31
KiRKJunrriÐ 413 ofurlítið á fótinn alltaf, því upp liggur leiðin, en gamlir smal- ar kippa sér ekki upp við það. En það erfiðasta er af: hleypa heimdraganum, — komast út úr tröðinni. Bara ekki horfa til baka, — á því féll Gunnar og var þó kominn niður á eyrar. Bara horfa fram, en gjarnan hugsa aftur, það hjálpar manni til að verða samferða sjálfum sér." Tveimur miklum áföngum var nú lokið hjá prestshjónunum 1 Hjarðarholti með merk spor og heilladrjúg á förnum slóðum. Séra Ólafur hafði tamið sér þann holla sið að taka daginn snemma, draga það eigi á langinn, sem óumflýjanlega þurftí fram að koma. Hann gekk þess ekki dulinn, að fylgikvillar fyrri heimsstyrjaldarinnar mundu um skeið hindra flest framfara- skref í íslenzkum landbúnaði. Séra Ólafur hafði ekki mætur á ^yrrstöðu, hann hafði beint stefnu sinni fram á við um dagana. Var eigi upprunnin hin rétta stund til að brjóta hér í blað? Hann kaupir hús á Bjargarstíg 5 í Reykjavík, flyzt þangað haustið 1919, en fær lausn frá prestskap 1920 og fleiri ábyrgð- arstörfum, sem hann hafði gegnt (m. a. var hann prófastur ^alaprófastsdæmis lengst af, meðan hann sat Hjarðarholt, nafði með höndum póstafgreiðslu þar og mörg önnur opinber störf höfðu á honum mætt, bæði í Dölum vestur og í Borgar- firði). Þegar greindur og lífsreyndur vinur minn einn leit yfir mjög langa ævi, fannst honum það athyglisvert, að langir tímar höfðu uðið svo, að hvaðeina lék í lyndi, gæfan brosti við og sól skein 1 heiði. Síðan komu önnur tímabil, þar sem erfiðleikar og sorg s°tti hann heim og kom eins og í bylgjum, og reið þá ef til vill ein holskeflan yfir af annarri. A Lundi og í Hjarðarholti höfðu þau prestshjón litið margan solskinsdag og fagran, og varpað ljósi inn á leiðir annarra með níartaþeli sínu og mannúð, og átt samfylgd margra góðra drengja, sem reyndu að endurgjalda hana. En vorið 1918 dró UPP dökkt ský yfir Hjarðarholti. Þangað berst andlátsfrétt ^uðrúnar, dóttur þeirra hjóna, konu séra Björns Stefánssonar, Pá á Bergsstöðum í Svartárdal, A.-Hún. Guðrún var fædd 1890. ^izt af fjórum börnum þeirra séra Björns og frú Guðrúnar var °lafur, nú prófessor og alþingismaður, þá aðeins 6 ára gamall. _ A sama hátt og séra Ólafur og Ingibjörg höfðu í hjúskap Slnum borið byrðarnar sameiginlega, svo að almenna aðdáun

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.