Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 45

Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 45
Um upphaf og endir. Ég hef afar stuttlega minnzt á ýmislegt varðandi Guð, Jesúm Krist, kirkjuna og Ritninguna. En hver er meiningin með öllu °g hvert stefnir það að lokum? Um heiminn er það fyrst að segja, ,,að í uphafi skapaði Guð himin og jörð". Þetta eru fyrstu orð heilagrar Ritningar. Guð skapaði heiminn og ákvað hans gang. Vísindin vita talsvert Urn gang hans, — en kemur ekki til hugar að unnt sé að sanna, að hann hafi gert sig sjálfur. Þau segja hins vegar, að hann muni einhvern tíma líða undir lok. Allt í lagi. Hafi Guð hleypt honum af stokkunum, er hann fær um að láta honum vera lokiEl. I öðru lagi skapaði Guð manninn í mynd sinni, og maðurinn er skapandi sögunnar. Guð gerði manninum það til heiðurs að SQra hann frjálsan, en maðurinn hefur misbeitt frelsi sínu. Öll Veraldarsagan er baráttusaga — sagan af því, hvernig menn- lrnir hafa ýmist beitt frelsi sínu réttilega eða misbeitt því. ^tundum fer sagan svo að segja á seinagangi, en stundum eins °S í stökkum, svo sem nú. En Guð hefur aldrei látið hjá líða ao bera sjálfum sér óteljandi vitni, og margir hafa haft opin augu fyrir ljósi hans á öllum öldum og hlýðnast honum. Og Verið þann veg öllu mannkyni til óumræðilegrar blessunar. ^Hstur birtist sem ljós heimsins. Allur góðleikur endurspeglar ^Vnd hans: öll þjáning er brot af hans þjáning; öll rangsleitni Krossfestir hann. Þeir menn eru kristnir, sem skipa sér í fylgd ans og helga sig þjónustu hans. Það er hlutverk kristinna 'nanna, að fá aðra til að gæta Ljóssins og stefna á það — og Par með mannkynið allt. Þetta er lífstilgangur vor, að vinna ° því að „Guðsríki komi á jörðu". Á því er enginn vafi, að Guð efur sinn ákveðna tilgang með heimssögunni. En takmark annsins er ekki bundið við þennan heim einan; hann tilheyrir 0ra heimi og á að gera sig hér hæfan honum. Ég er eins ör-

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.