Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 46

Kirkjuritið - 01.11.1960, Blaðsíða 46
428 KIRKJURITIÐ uggur um tilvist annars heims og þessa. Þótt sagan og þjóð- irnar séu þessum heimi háðar, fer einstaklingurinn til æðn veraldar í dauðanum. Hvernig fer þá um þig og mig, sem eigum dauðann fram- undan? Enginn vafi leikur á því, að dómur er eftir dauðann. Ég veit ekki, hvernig Víti er farið, en það táknar eitthvert ástand — þeirra, sem vilja fara sinna ferða, og eru hvorki færir um né hafa neina löngun til að lifa í ljósi Guðs. Hins vegar eru aðrir, sem himnaríki stendur opið, göfgar sálir, sem hafa elsk- að Guð og þjónað honum í þessum heimi — syndarar, sem orð- ið hafa að helgum mönnum. Hvað er þá að segja um meðalmennin — mig og þig? Guð se oss líknsamur — því að vissulega erum vér ekki hæfir til guðs- ríkis eins og sakir standa; það vitum vér mæta vel. Framtið vor veltur að minni hyggju á því, hvar hjarta vort er, hver eru auðæfi vor. Ef vér unnum guðlegri gæzku innst inni, þráum hana, og leitumst af veikum mætti við að auðsýna hana — held ég að vér eigum hjálpar von. Því að þá eigum ver nokkurn trúarvott. Og þá getur Kristur, sem vill laða oss alla til samfélags við sig, haft sín áhrif á oss og ummyndað oss. Ég trúi á samfélag allra þeirra, sem öðlazt hafa fyrirgefning og reynt umsköpunarmátt frelsarans, bæði þessa heims og ann- ars. Trú mín er bundin æðra heimi, skylda mín þessum. Guo gefi oss öllum að vera trúir í þjónustu hans, bæði nú í ver* öldinni og síðar í himnunum. G.F.Fisher erkibiskup (G.Á.)- „Hefur þú nokkru sinni heyrt fagnaðarerindið?" spurði trúboo nýjan gest á einni samkomunni. „Nei, það hef ég ekki gert, en ég hef séð það," svaraði Kínverjin"' sem spurður var. „Séð það!" ' ¦ „Já, ég þekki mann, sem var öllum til ama og kvalræðis í n grenninu. Hann var ópíumþræll og lét oft eins og villidýr, talaði U óheyrilega. En hann tók kristna trú og varð eins og nýr maður. ^ er hann ekki annað en gæzkan og stillingin. Hann er meira að segJ hættur að reykja ópium."

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.