Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.05.1962, Blaðsíða 8

Kirkjuritið - 01.05.1962, Blaðsíða 8
250 KIRKJURITID að stjórna vörmim gegn ofdrykkju og eiturnautn, hliðstæðan berklayfirlækni. Allt þetta kostar að vísu mikið fé, en það kostaði líka bar- áttan gegn berklaveikinni og telja fáir það eftir nú orðið. Nú þegar fer mikið fé til áfengisvarna, en þær eru kákkemidar og í höndum manna, sem eru að vísu af góðum vilja gerðir, en vantar nauðsynlega menntun og sérþekkingu, auk þess sem sumir þeirra eru svo haldnir kreddufastri þröngsýni um það, hvernig vinna beri á móti á áfengisbölinu, að þeir hindra með því samstöðu um úrlausn þessa vandamáls. Meðferð þess á ekki að vera í höndum neinna viðvaninga, heldur heilbrigðis- stjórnarinnar sjálfrar og fjárveitingar í þessu skyni eiga að renna til lækningar sjúklinganna, en ekki til að verðlauna bindindismenn, þótt þeir séu góðs maklegir. Allir heiðarlegir menn ættu að geta verið sammála um það. Þeir, sem haft hafa fjármálavaldið undanfarna áratugi, hafa vegna smásálarskapar verið að svipta sveitir landsins þeim embættismönnum, sem þær hafa haft, og á þetta bæði við um lækna og presta. Svæðafélög héraðslækna, þar á meðal það, sem ég var formaður í um tvo áratugi, hafa nær árlega bent á hættu, sem af því stafar að rígbinda greiðslu til hæfra og vel menntaðra héraðslækna fyrir læknisverk þeirra við einn þriðja eða fjórða hluta þess gjalds, sem hver læknisskussi í stóru bæjunum tekur fyrir nákvæmlega sams konar verk. Þetta er ekki aðeins fjárhagsatriði, heldur einnig sálfræðilegt atriði. Með því var verið að setja héraðslæknana í nokkurs konar úr- kast læknastéttarinnar, bæði í augum læknaefna og almenn- ings, en engar uppbætur á hærri embættislaunum eða sérstök- um hlunnindum geta nnnið þetta upp, því að læknar þurfa, sem betur fer, sinn metnað, og eru ekki allir reiðubúnir til að taka mútur á sjálfum sér. Við höfum líka þráfaldlega bent á nauðsyn þess, að læknahéruðin liefðu nokkurt fylgifé í nauð- synlegum, en dýrum, áhöldum, svo að kostnaðurinn við að taka að sér hérað fældi ekki efnalitla menn frá því. Heilbrigð- isstjórn og alþingi er nú loksins að taka til greina bendingar okkar í þessum efnum, en ég er hræddur um, að það sé orðið of seint og gagnger endurskoðun á allri heilbrigðisþjónustu sveitanna sé óumflýjanleg. Annars má það telja merkilegt öfugstreymi, ef góð læknishéruð úti á landi ganga ekki út, því
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.