Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 6

Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 6
244 KIRKJURITIÐ vinna gegn því, að einstaklingurinn beiti sjálfstæðri liugsun til þess að öðlast sannfæringu, heldur skuli hann taka við þeirri sannfæringu, sem að honum er rétt og aðrir hafa búið til handa honum. Hver sá maður, sem hugsar sjálfstætt og er andlega frjáls, er þeim óþægilegur og ekki eins og hann á að vera. Og það er engan veginn öruggt, að hann verði sani- tökunum nógu þægur Ijár í þúfu. 011 félög nú á tímum hugsa fyrst og fremst um það að eflast, en öllu minna um hið and- lega gildi þeirra hugsjóna, sem þau hafa á stefnuskrá sinni. Þau hugsa minna um einstaklinginn innan vébanda sinna, en um hitt að verða sjálf einhuga og sterk og aðgreind frá öðr- um. Á þann hátt gera þau ráð fyrir að verða öflugust bæði til sóknar og varnar. Af þessum sökum harmar nútíminn það sízt, heldur bein- línis fagnar því, að hugsunin virðist ekki lengur vera hlut- verki sínu vaxin og gerir ekkert úr því, sem hún hefur til þessa afrekað, þrátt fyrir ófullkomleika sinn. Hann neitar að viðurkenna það, sem þó er staðreynd, að allar andlegar fram- farir til þessa dags eru hugsuninni að þakka, né heldur vill hann íhuga það, að hugsunin kunni, er stundir líða, að verða fær um að fullkomna það, sem henni hefur enn ekki tekizt að Ijúka við. En slíkum bollaleggingum vill andi samtíðarinn- ar engan gaum gefa. Hann hirðir um það eitt að gera seni allra minnst úr hugsunum einstaklingsins og fylgir þar trú- lega þeirri fornu reglu: „Og frá þeim, sem ekki hefur, mun tekið verða, jafnvel það, sem hann hefur". Fyrir því er svo komið, að hver maður verður stöðugt fyrir áhrifum, er að því stefna að svifta hann öllu trausti á eigin hugsun og dómgreind. Þessi andi áþjánar sjálfstæðrar hugs- unar er í öllu, sem hann les og heyrir. Hann er að finna hjá því fólki, sem hann umgengst daglega. Hann býr í þeini stjórnmálaflokkum og félögum, sem hann hefur ánetjast. Hann gegnsýrir öll svið lífs hans. Frá öllum hliðum og á allan hátt er reynt að hamra það inn í manninn, að allur sá sannleikur og öll sú sannfæring, sem hann þarfnist, sé honum í té látin af þeim samtökum, sem hann sé meðlimur í og þar með háður. Þessi andi tímans sér hann aldrei í friði. Sannfæringunni er æ ofan í æ þröngv- að að honum á svipaðan hátt og verzlanirnar í stórborgunum

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.