Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 22

Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 22
260 KIRKJURITIÐ verð'a viðurkenndur bæði sem söguleg staðreynd og sterk stofnun á veraldarvísu. En því meira ytra vald sem hann öðlast, því veikari verður hann andlega séð. Kristindómurinn getur ekki komið í stað mannlegrar hugs- unar, heldur verður hann sjálfur að grundvallast á henni. Hvorki getur liann sjálfur né af sjálfsdáðum unnið bug á hugsuninni né heldur efahyggjunni. Sá tími einn getur veitt viðtöku hinum óforgengilegum grundvallaratriðum sinna eig- in hugsana, sem gæddur er þeirri grundvallartrúhrieigð, sem sprettur af hugsuninni sjálfri. Á sama hátt og það er grunnvatnið í jarðveginum sem varnar því, að áin þorni og seitli niður í sandinn, er lind kristindómsins sú grundvallartrúhneigð ómissandi, sem af frjálsri hugsun er sprottin. Hann getur ekki öðlazt sína and- legu reisn og þrótt, á meðan mönnunum er lokuð leiðin frá hugsun til trúar. Sjálfum er mér það ljóst, að ég á traust mitt og trú á kristindóminn hugsuninni að þakka. Hinn hugsandi maður er frjálsari gagnvart erfðasannind- um trúarinnar, en hinn, sem ekki hugsar. Og hann tileinkar sér betur hin dýpstu og óforgengilegustu grundvallaratriði hennar. Grundvallaratriði kristindómsins, eins og Jesús kenndi og mannleg hugsun hefur hann skilið, er þetta, að það er aðeins fyrir kærleikann, að við getum öðlazt samfélagið við Guð. 011 guðsþekking okkar manna hvílir á þessum grundvelli: að læra að þekkja Guð í okkar eigin lífi sem vilja til þess að elska. Hver sá, sem hefur reynt það, að hugsjón kærleikans er geisli frá hinum eilífa eldi, hann hættir að krefjast þess af trúarbrögðunum, að þau veiti honum fullkomna þekkingu a því, sem ofar er og utar mannlegum skilningi. Eigi að síð- ur veltir hann fyrir sér hinum torráðu gátum tilverunnar: tilgangi hins illa í heiminum, hvernig skilja beri það, ao hjá Guði, frumorsök alls, sé viljinn til að skapa og viljinn til að elska eitt og hið sama, hvert sé sambandið milli hins líkamlega og andlega lífs, og hvernig það megi fara saman, að líf okkar sé í senn bæði stundlegt og eilíft. En honuni reynist jafnvel unnt að gefa endanleg svör þeirra upp á bat-

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.