Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 24

Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 24
262 KIRKJURITIÐ Það sem kristindómurinn þarfnast, er að gegnsýrast af anda Jesú Krists og verða í krafti þess að andlegri, lifandi trú á kærleikann og hin minni andlegu verðmætin, svo sem til- gangur og takmark hans var frá upphafi. Aðeins með því móti getur hann orðið fjöregg hins andlega lífs. Það sem gerzt hefur varðandi kristindóminn í þessar 19 aldir er að- eins byrjunin, ófullkomin og full af hrösunum. Ennþá er hann fjarri því að vera sá fullkomni kristindómur, ávöxtur anda Jesú Krists. Vegna þess, að ég ann kristindóminum af öllum hug, leit- ast ég við að þjóna lionum í einlægni og trúmennsku. Á engan hátt vil ég skipast í hóp þeirra trúvarnarmanna, sem leitast við að verja hann meira af vilja en mætti, en ég geri þá kröfu til hans, að hann taki hreinskilna afstöðu bæði til fortíðar sinnar og til frjálsrar hugsunar, svo að hann fyrir það megi gera sér ljósara sitt sanna eðli. Von mín er sú, að efling þess frumlæga hugsunarháttar, sem hlýtur að leiða til trúrænnar og siðrænnar lotningar fyr- ir lífinu, muni eiga sinn þátt í því að brúa bilið á milli krist- indómsins og hugsunarinnar. Ef ég væri að því spurður, livort ég sé bölsýnis- eða bjart- sýnismaður, mundi ég svara: Þekking mín er bölsýn en vilji minn og von eru bjartsýn. Ég er bölsýnismaður að því leyti, að ég hef af eigin reynd og reynsluþunga komizt að raun um það, sem nefnt er til- gangsleysi í viðburðarás heimsins. Og þær stundir eru stop- ular og fáar, að ég hafi verulega notið gleði þess að vera til. Ég hef ekki getað að því gert, að finna með djúpri hryggð til samúðar með öllum þeim, sem ég hef séð þjást, svo að segja við hliðina á mér, hvort heldur verið hafa menn eða málleysingjar. Og ég hef heldur ekki reynt að forða mér 1 burtu frá þessu samfélagi þjáninganna. Mér fannst það ekki nema sjálfsagður lilutur, að við eigum að taka á okkar herð- ar hluta af þeirri þungu byrði þjáningarinnar, sem öll ver- öldin stynur undir. Ég man það frá því ég var lítill drengur í skóla, að mér var það ljóst, að engin skýring á hinu illa í heiminum gæti fullnægt mér, að allar slíkar skýringar væru innantóm orð, sem, þegar til mergjar var krufið, væru ekki til annars en að reyna að sætta menn við þátttökuna í eymd-

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.