Nýjar kvöldvökur - 01.01.1917, Blaðsíða 49

Nýjar kvöldvökur - 01.01.1917, Blaðsíða 49
LAUSAVÍSUBÁLKUR. 45 um. Þótti hann liðlegur til verka og skemtinn mjög í viðræðum, þegar hófsins naut. Flestar vísur hans hah því orðið til við orfið eða önnur stritvinnuáhöld — og flöskuna. Verður því hér fátt eitt talið, því rúmið er takmarkað. Einu sinni sem oftar kom Baldvin í Gránu- félagsbúð á Sauðárkróki, og bað um á flösk- una. í búðinni var stúdent sá er Einar hét, og síðar varð prestur fyrir austan. Hann bregð- ur þegar við og rennir vatni á flöskuna, og tekur Baldvin þegar við og borgar. Rétt í þeim svifum rekst Baldvin á kunningja sinn og býður honum að stípa á. Hinn gerir það, en segir strax að víðar geti hann drukkið vatn en hjá honum. Baldvin bregður í brún við þetta, snarar flösk- unni til Einars búðarmanns og segir: Á þér fegurð engin skín, ertu minna' en hálfur. Aldrei snýrðu vatni í vín vesæll skólakálfur. Var þegar skift um í flöskunni. í öðru sinni sat Baldvin að drykkju með félögum sínum tveimur. Sló þá í kappræður með þeim, en Baldvin vildi stilla til hófs og dugði. Harðn- aði svo að til áfloga kom. Brýndi þá Bald- vin raustina og kvað: Heiðrum ætíð helgan frið, hötum þrætur allar. Að því gæta eigum við: undan fæti hallar. Lauk rimmu þeirri svo, að Baldvin bað þá drekka sáttaöl, og skiljast sem vinir. Þá var það sumar eitt, að þeir voru kaupa- menn saman á Heiði í Gönguskörðum, Baldvin og Sigvaldi Jónsson, kallaður »skáldi.« Köst- uðu þeir oft fram stökum, því Sigvaldi var manna fljótastur að kveða. Þerridag einn sem oftar voru þeir að slá í svokölluðum Teigum, en stúlkur rðkuðu. Gerðu þeir þá sína vísuna hvor. Sigvalda vísa er svona: Upp um breiðar alstaðar eru að veiða stráin svofnis heiða sólirnar, svo að eyðist Ijáin. En Baldvin kvað þannig: í höndum braka hrífurnar; hrista og skaka stráin sólir spakar sæglóðar; saman rakast Ijáin. Þótti sú vísan betur kveðin. Skúli Bergþórsson bjó um þær mundir á Meyjarlandi á Reykjarströnd. Hann þótti góður hagyrðingur og orðfljótur. Baldvin var ein- hverju sinni hjá Skúla um það Ieyti, sem túnið var hirt. Mun hann hafa verið þar kaupamaður. Segir þá maður einn svo Baldvin heyrði: »Pað gekk ekki afarstirt með túnið núna*. Baldvin gegndi þá til á þessa leið: Gekk nú eigi afarstirt afli heyjabandsins. Tjáist slegin taða og hirt af. túni Meyjarlandsins. Skúli heyrði vísuna og kvað: Nú er auður afnuminn iðilfríðum velli; er því snauður auminginn, eins og sauður vorrúinn. Margar af stökum Baldvins þóttu svo léttar og látlausar, að þær flugu mann frá manni og eru enn á flestra vörum í sveit hans, t. d. þessi gullfallega haustvísa: • Fölnar smái fífillinn, Fegurð sá er rúinn. Öll eru stráin stálfreðin, stakki gráum búin. Veturinn 1880—81 var eins og kunnugt er mjög frosfharður, enda lá hafísinn hér við land. Um það leyti sem ísinn rak inn á Skagafjörð kvað Baldvin þessar vísur: Digur, há og hljóðadimm, hrolli spáir Iöndum aldan sjávar geyst og grimm, glymur á bláu ströndum. L
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.